Θετικό και το δεύτερο δείγμα του Iannone

Σε μικρότερη συγκέντρωση η ουσία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/1/2020

Το δεύτερο επεισόδιο του σίριαλ με τον Iannone και την υπόθεση ντοπαρίσματος εξελίχθηκε πριν από λίγη ώρα, όταν βγήκαν τα αποτελέσματα και από το δεύτερο δείγμα, μετά το αίτημα για τη λήψη του από τον Ιταλό. Να θυμίσουμε ότι μέχρι στιγμής ο αναβάτης της Aprilia τελεί υπό το καθεστώς του προσωρινού αποκλεισμού από την FIM, ενώ τόσο ο ίδιος όσο και η Aprilia είχαν φανεί σίγουροι για την δικαίωση του Iannone, με την ομάδα μάλιστα να ευελπιστεί να τον έχει στην διάθεσή της στις επίσημες δοκιμές των MotoGP στην Sepang.

Όπως φαίνεται όμως, αυτό δεν αποτελεί πλέον ρεαλιστικό στόχο, καθώς το ίδιο αναβολικό στεροειδές ανιχνεύθηκε ξανά στο δείγμα ούρων του Iannone. Η διαφορά όμως είναι πως η ποσότητά του ήταν πολύ μικρότερη σε σχέση με το πρώτο δείγμα, γεγονός που αφήνει τα περιθώρια να αποδοθεί σε κατανάλωση μολυσμένου κρέατος κατά την διάρκεια της διαμονής του στη Μαλαισία για τον περσινό αγώνα της Sepang, όπως εξήγησε ο δικηγόρος του –και ειδικός σε αντίστοιχες υποθέσεις- Antonio De Rensis. Ένα ακόμη όπλο της υπερασπιστικής του γραμμής, είναι και ότι η συγκεκριμένη ουσία (η ντροστανολόνη), δεν προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα στον fitness κόσμο των MotoGP.

Πιο συγκεκριμένα, ο δικηγόρος του Iannone είπε σε μια συνέντευξή του στην Gazzetta dello Sport ότι "το δείγμα προς ανάλυση πρέπει να διαθέτει παρουσία μεταβολιτών σε ποσότητα 1.150 νανογραμμαρίων ανά χιλιοστόλιτρο, που αποτελεί μια μικρή ποσότητα, με δεδομένο ότι ο αναβάτης ήταν στην Ασία για περισσότερο από έναν μήνα και το τεστ που έγινε αμέσως μετά το GP, έγινε με ένα πολύ πυκνό δείγμα ούρων της τάξης των 1.024 νανογραμμαρίων, εξαιτίας της αφυδάτωσης μετά τον αγώνα. Επίσης αυτό μας οδηγεί και στο συμπέρασμα ότι μπορεί να οφείλεται σε μολυσμένη τροφή, διότι τα στεροειδή συνήθως λαμβάνονται σε μεγάλα και τακτικά χρονικά διαστήματα."

Εδώ θα πρέπει επίσης να προσθέσουμε και την άποψη του Cal Crutchlow για την διαδικασία ελέγχου anti-doping γενικότερα, ο οποίος είχε πει σε μια παλιότερη συνέντευξή του πως οι δύο τομείς που θέλουν να βελτιώσουν οι αναβάτες και παίρνουν βοηθήματα είναι η απώλεια βάρους και η ενυδάτωση. Είχε υποστηρίξει πως πρέπει να ελέγχονται όλοι και πιο τακτικά, ενώ δεν μάσησε τα λόγια του λέγοντας πως το όλο σύστημα είναι χάλια. "Έχω μπει στην διαδικασία του ελέγχου μια φορά για μια ολόκληρη χρονιά, ενώ στη συνέχεια δεν μου έγινε κανένας έλεγχος για δύο ολόκληρα χρόνια", είπε ο Βρετανός αναβάτης. "Όλοι θα πρέπει να δίνουν αναφορά μια φορά τον μήνα για το πού βρίσκονται, αλλά το θέμα είναι πως όλοι οι αναβάτες είναι τεμπέληδες και δεν θέλουν να ασχολούνται με τέτοια θέματα. Έτσι όμως κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιος ντοπάρεται και ποιος όχι. Κάποιοι υποστηρίζουν τους περισσότερους ελέγχους, αλλά κάποιοι άλλοι κρατούν το στόμα τους κλειστό. Γιατί δεν βγαίνουν να πουν "κάντε μου έλεγχο όποτε θέλετε", αν είναι καθαροί;" Πάντως, ξεκαθάρισε ότι δεν πιστεύει πως τα αναβολικά βοηθούν ιδιαίτερα στα MotoGP, αλλά είπε πως υπάρχουν ορισμένοι αναβάτες που ενυδατώνονται με ενέσεις, κάτι που απαγορεύεται ρητά για τους αναβάτες των GP, επειδή βαριούνται να ακολουθήσουν την συμβατική μέθοδο ενυδάτωσης που κάνουν οι περισσότεροι.

Όπως και να έχει όμως, για να γυρίσουμε στην υπόθεση του Ιταλού, το ότι το δεύτερο δείγμα βρέθηκε θετικό απομακρύνει το σενάριο να οδηγήσει ο Iannone στην Sepang την Aprilia του 2020, ενώ το να βρίσκεται στην σέλα της μοτοσυκλέτας για την εκκίνηση του πρώτου αγώνα στο Qatar, θα προϋπέθετε μια πολύ επιεική ποινή. Μπροστά του ανοίγεται ένας μακρύς δικαστικός αγώνας που ξεκινάει με την ακροαματική διαδικασία στην πειθαρχική επιτροπή, της οποίας η απόφαση δεν αναμένεται να εκδοσθεί πριν από τις 45 ημέρες. Η χειρότερη εκδοχή, όπως είχαμε γράψει, είναι ο τετραετής αποκλεισμός του Iannone από κάθε μορφή αγώνα, ενώ ήδη η Aprilia έχει stand by τον αναβάτη εξέλιξης Bradley Smith, ως αντικαταστάτη του Ιταλού.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.