100 εκατομμύρια Honda Super Cub!

Η Hοnda γιορτάζει το ορόσημο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/10/2017

Μόλις πριν από λίγο, η Honda ανακοίνωσε ότι η παραγωγή της παγκοσμίως για το Super Cub, το γνωστό μας παπί –για τις καινούργες εκδόσεις του 2018 μπορείτε να διαβάσετε εδώ- έφτασε τα 100.000.000 μονάδες! Για να εορτασθεί το γεγονός, οργανώθηκε μια ιδιαίτερη τελετή στην οποία έδωσε το παρών και ο Πρόεδρος και CEO της Honda Takahiro Hachigo, στο εργοστάσιο στο Kumamoto, εκεί δηλαδή που είναι και η γραμμές παραγωγής του Super Cub.

Η μαζική παραγωγή της πρώτης γενιάς των παπιών C100, ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1958 στο εργοστάσιο του Yamato, βόρεια του Τόκιο. Η άμεση εμπορική του επιτυχία οφείλεται σε πολλούς και διάφορους λόγους, σύμφωνα πάντα με την Honda, όπως η αξιοπιστία και η αποτελεσματικότητά του, καθώς και οι επιδόσεις του τετράχρονου κινητήρα των 50cc (μια επιλογή κόντρα στο ρεύμα της εποχής που ήθελε τους δίχρονους κινητήρες), αλλά και η μοναδική –και διαχρονική θα συμπληρώναμε εμείς- σχεδίασή του: το χαμηλό πλαίσιο μονής ραχοκοκαλιάς, ο φυγοκεντρικός συμπλέκτης με το ημιαυτόματο κιβώτιο και η μεγάλη ποδιά που προστάτευε τα πόδια.

Το πρώτο C50 του 1966

 

Όλα αυτά τα χρόνια, το παπί πέρασε από διάφορα στάδια μετεξέλιξης και βελτιώσεων, αλλά η βασική δομή παρέμεινε ίδια με της πρώτης γενιάς των Super Cub. Ο ρόλος του και η σημαντικότητα ως μοντέλο, επιβεβαιώθηκε μάλιστα το 2014, ως το πρώτο όχημα που αποτελεί ένα τρισδιάστατο σήμα κατατεθέν στην Ιαπωνία.

Σήμερα, η Honda παράγει την οικογένεια των παπιών σε 16 εργοστάσια που βρίσκονται σε 15 διαφορετικές χώρες σε όλο τον κόσμο, ενώ έχει πουληθεί σε πάνω από 160 χώρες! Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο πρόεδρος της Honda είπε πως "το Super Cub που δημιουργήθηκε στην Ιαπωνία, εμπεριέχει το πάθος της Honda στο να υπηρετεί τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, διευρύνοντας τις προοπτικές τους μέσω της δημιουργίας μοναδικών προϊόντων που βάζουν πάνω απ' όλα τον πελάτη. Ως αποτέλεσμα, η οικογένεια των Super Cub προσφέρει τις υπηρεσίες της εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας τις 100 εκατομμύρια μονάδες. Η Honda θα συνεχίσει να πρωτοστατεί στις αλλαγές και την εξέλιξη που φέρνει η νέα εποχή, προσφέροντας προϊόντα που θα ξεπερνούν τις προσδοκίες των πελατών μας."

Το C110 που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2012

 

Τα ορόσημα των Super Cub

1958 Ξεκινά η πώληση των C100, με τον αερόψυκτο, μονοκύλινδρο κινητήρα των 49cc, με βαλβίδες επικεφαλής και ισχύ 4,5 ίππων

1959 Αρχίζει η εξαγωγή του στις Η.Π.Α.

1961 Η παγκόσμια παραγωγή των Super Cub φτάνει το ένα εκατομμύριο. Ξεκινά για πρώτη φορά η παραγωγή τους και σε εργοστάσιο εκτός Ιαπωνίας, στην Ταϊβάν

1964 Ξεκινούν οι πωλήσεις του Super Cub C65, του πρώτου παπιού με επικεφαλής εκκεντροφόρο

1966 Αρχίζει η πώληση του C50

1967 Η παραγωγή των παπιών παγκοσμίως φτάνει το ορόσημο των πέντε εκατομμυρίων μονάδων

1974 Μέσα σε εφτά χρόνια η παραγωγή των Super Cub διπλασιάζεται και φτάνει τα 10.000.000

1983 Ξεκινά η πώληση των Super Cub 50 Super Custom. Την ίδια χρονιά επιτυγχάνεται και κατανάλωση 0,5lt/100km με σταθερή ταχύτητα 30km/h!

1988 Αρχίζει η πώληση του Press Cub

1992 Η παγκόσμια παραγωγή φτάνει στο ορόσημο των 20 εκατομμυρίων μονάδων

1997 Ξεκινά η πώληση του Little Cub

2005 Άλλο ένα ορόσημο για την παραγωγή των παπιών που φτάνει τα 50 εκατομμύρια

2007 Ο ηλεκτρονικά ελεγχόμενος ψεκασμός της Honda PGM-FI, τοποθετείται στα Super Cub 50, Press Cub 50 και Little Cub

2008 Τον Απρίλιο αυτής της χρονιάς, οι πωλήσεις των παπιών παγκοσμίως φτάνουν τα 60 εκατομμύρια, την επέτειο των 50 χρόνων από την γέννηση του πρώτου Super Cub

2009 Ξεκινούν οι πωλήσεις των Super Cub 110 και Super Cub 110 pro

2013 Ξεκινά η πώληση του Cross Cub

2014 Το σχήμα του Super Cub γίνεται το πρώτο όχημα που αποκτά τρισδιάστατο σήμα κατατεθέν στην Ιαπωνία. Παράλληλα η παγκόσμια παραγωγή μοτοσυκλετών της Honda φτάνει στο νούμερο των 300 εκατομμυρίων!

Ετικέτες

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.