2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape: Στην καρδιά της Ευρώπης

Στα όρια της Σκανδιναβίας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/5/2019

O Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι που ενώνει δύο γενεές και δύο ακρωτήρια της Ευρώπης, έχοντας ως συνεπιβάτη τον γιό του Γιώργο -παρεμπιπτόντως να του ευχηθούμε και χρόνια πολλά για την ονομαστική του εορτή. Η πρώτη του ανταπόκριση από την καρδιά της Ευρώπης, μας "ταξιδεύει" παρέα με τους πατέρα και γιο Μητσάκη:

"Πέρυσι, μέσα από το ταξιδιωτικό βίωμα "2 Generations’ Ride-2 Continents"  ο 12χρονο Γιώργο, οδοιπορώντας σε Ευρώπη και Αφρική, έλαβε  ένα όμορφο δώρο ζωής που πραγματικά τον συγκλόνισε. Δώδεκα μήνες μετά, πατέρας και γιος βρεθήκαμε ξανά στην ίδια σέλα, έτοιμοι να πραγματώσουμε με μια HONDA AFRICA TWIN 1000 ADV την δίτροχη εξόρμηση "2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape". Σκοπός μας ήταν να ενώσουμε οδικά το ελληνικό ακρωτήριο Ταίναρο (το δεύτερο νοτιότερο χερσαίο ακρωτήριο της Ευρώπης) με το ακρωτήριο Nordkapp της Νορβηγίας (το βορειότερο χερσαίο της Ευρώπης).


Η ώρα της πολυπόθητης αναχώρησης ορίστηκε μια μέρα πριν κλείσουν τα σχολείο για τις πασχαλινές διακοπές. Γεμάτοι ανυπομονησία και ενθουσιασμό πατήσαμε λοιπόν μίζα και αναχωρήσαμε, αρχικά για το ακρωτήριο Ταίναρο και κατόπιν για την Πάτρα. Ενώ στο 32ωρο ατμοπλοϊκό ταξίδι Πάτρα – Βενετία που ακολούθησε, το πλήρωμα της ANEK LINES φρόντισε να περάσουμε μια υπέροχη, όσο και αξέχαστη εμπειρία εν πλω.


Μόλις αποβιβαστήκαμε στην Βενετία, η Honda Africa Twin 1000 ADV ξεκίνησε δίχως καθυστέρηση την πορεία της (540 χλμ.) με αρχικό ημερήσιο προορισμό την μητρόπολη της Βαυαρίας, το Μόναχο. Ντυμένοι ζεστά και με θετική διάθεση, σκαρφαλώσαμε στις αυστριακές Άλπεις, ακολουθώντας την διαδρομή Venezia – Verona – Brenner – Innsbruck – Garmish. Στην ολιγόωρη στάση που πραγματοποιήσαμε εκείνη την μέρα στην αυστριακή κωμόπολη Seefeld in Tirol, συναντηθήκαμε με τον φίλο μοτοσυκλετιστή Στέλιο, που ήρθε αυθημερόν από την Ζυρίχη να μας προϋπαντήσει και να πιούμε έναν ζεστό καφέ…

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο photo gallery


Μετά το Μόναχο, σειρά είχε το Βερολίνο  (580 χλμ. βόρεια) να μας ανοίξει την αστική αγκαλιά του. Για τις επόμενες δυο μέρες, το πρόγραμμα είχε ζεστή φιλοξενία από τον φίλο Γιάννη Βασιλείου και ξενάγηση στα κυριότερα αξιοθέατα της γερμανικής πρωτεύουσας. Περάσαμε υπέροχα...


Το λιμάνι της πόλης Lubeck / Travemunde (280 χλμ.) αποτέλεσε τον ύστατο προορισμό μας στην Γερμανία. Το πλοίο της γραμμής Travemunde – Helsinki, μετά από ένα 30ωρο ταξίδι στα νερά της Βαλτικής Θάλασσας, θα μας αποβίβαζε στην φιλανδική πρωτεύουσα. Πλέον, το "2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape" θα συνεχιζόταν στην σκανδιναβική χερσόνησο…"

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.