2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape: Στην καρδιά της Ευρώπης

Στα όρια της Σκανδιναβίας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/5/2019

O Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι που ενώνει δύο γενεές και δύο ακρωτήρια της Ευρώπης, έχοντας ως συνεπιβάτη τον γιό του Γιώργο -παρεμπιπτόντως να του ευχηθούμε και χρόνια πολλά για την ονομαστική του εορτή. Η πρώτη του ανταπόκριση από την καρδιά της Ευρώπης, μας "ταξιδεύει" παρέα με τους πατέρα και γιο Μητσάκη:

"Πέρυσι, μέσα από το ταξιδιωτικό βίωμα "2 Generations’ Ride-2 Continents"  ο 12χρονο Γιώργο, οδοιπορώντας σε Ευρώπη και Αφρική, έλαβε  ένα όμορφο δώρο ζωής που πραγματικά τον συγκλόνισε. Δώδεκα μήνες μετά, πατέρας και γιος βρεθήκαμε ξανά στην ίδια σέλα, έτοιμοι να πραγματώσουμε με μια HONDA AFRICA TWIN 1000 ADV την δίτροχη εξόρμηση "2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape". Σκοπός μας ήταν να ενώσουμε οδικά το ελληνικό ακρωτήριο Ταίναρο (το δεύτερο νοτιότερο χερσαίο ακρωτήριο της Ευρώπης) με το ακρωτήριο Nordkapp της Νορβηγίας (το βορειότερο χερσαίο της Ευρώπης).


Η ώρα της πολυπόθητης αναχώρησης ορίστηκε μια μέρα πριν κλείσουν τα σχολείο για τις πασχαλινές διακοπές. Γεμάτοι ανυπομονησία και ενθουσιασμό πατήσαμε λοιπόν μίζα και αναχωρήσαμε, αρχικά για το ακρωτήριο Ταίναρο και κατόπιν για την Πάτρα. Ενώ στο 32ωρο ατμοπλοϊκό ταξίδι Πάτρα – Βενετία που ακολούθησε, το πλήρωμα της ANEK LINES φρόντισε να περάσουμε μια υπέροχη, όσο και αξέχαστη εμπειρία εν πλω.


Μόλις αποβιβαστήκαμε στην Βενετία, η Honda Africa Twin 1000 ADV ξεκίνησε δίχως καθυστέρηση την πορεία της (540 χλμ.) με αρχικό ημερήσιο προορισμό την μητρόπολη της Βαυαρίας, το Μόναχο. Ντυμένοι ζεστά και με θετική διάθεση, σκαρφαλώσαμε στις αυστριακές Άλπεις, ακολουθώντας την διαδρομή Venezia – Verona – Brenner – Innsbruck – Garmish. Στην ολιγόωρη στάση που πραγματοποιήσαμε εκείνη την μέρα στην αυστριακή κωμόπολη Seefeld in Tirol, συναντηθήκαμε με τον φίλο μοτοσυκλετιστή Στέλιο, που ήρθε αυθημερόν από την Ζυρίχη να μας προϋπαντήσει και να πιούμε έναν ζεστό καφέ…

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο photo gallery


Μετά το Μόναχο, σειρά είχε το Βερολίνο  (580 χλμ. βόρεια) να μας ανοίξει την αστική αγκαλιά του. Για τις επόμενες δυο μέρες, το πρόγραμμα είχε ζεστή φιλοξενία από τον φίλο Γιάννη Βασιλείου και ξενάγηση στα κυριότερα αξιοθέατα της γερμανικής πρωτεύουσας. Περάσαμε υπέροχα...


Το λιμάνι της πόλης Lubeck / Travemunde (280 χλμ.) αποτέλεσε τον ύστατο προορισμό μας στην Γερμανία. Το πλοίο της γραμμής Travemunde – Helsinki, μετά από ένα 30ωρο ταξίδι στα νερά της Βαλτικής Θάλασσας, θα μας αποβίβαζε στην φιλανδική πρωτεύουσα. Πλέον, το "2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape" θα συνεχιζόταν στην σκανδιναβική χερσόνησο…"

Ετικέτες

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.