24η Συγκέντρωση Κλασσικών Μοτοσυκλετών & 18ες Μελωδικές Εξατμίσεις

Μίξη γενεών

Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2017

Ο τόπος συνάντησης είναι γνωστός σε όλους εδώ και πολλά χρόνια. Η παραλία του Δρέπανου και τα παραλιακά camping γεμίζουν για τρεις ημέρες με τον ήχο μοτοσυκλετών, που οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουν ξαναδεί ποτέ στη ζωή τους, ούτε σε φωτογραφία.

Το συναρπαστικό σε αυτή την εκδήλωση δεν είναι ότι βλέπεις σπάνιες μοτοσυκλέτες. Είναι ότι τις ακούς, τις μυρίζεις, τις αγγίζεις και τις βλέπεις να κινούνται στους δρόμους. Οι άνθρωποι που τις έχουν δεν είναι επιδειξίες συλλέκτες, επενδυτές, καιροσκόποι του κέρδους. Πάνω απ’ όλα είναι γνήσιοι μοτοσυκλετιστές. Οδηγούν τις μοτοσυκλέτες τους, τις γκαζώνουν και τις ταξιδεύουν, χωρίς να τους νοιάζει αν μετά πρέπει να ψάξουν σε όλο τον κόσμο και να δώσουν μια περιουσία για να βρουν μια βίδα που κλώτσησε.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι που δημιουργούν και την διαφορετική ατμόσφαιρα της εκδήλωσης. BMW R 100 παρκαρισμένο δίπλα σε ολοκαίνουριο R1200RT, που σχεδόν ακουμπάει στο δίχρονο πενηντάρι του ’60, το οποίο με τη σειρά του είναι μια ανάσα από το εξατμισμένο Ducati 1098, που βρίσκεται απέναντι από τα Moto Guzzi και Harley, με ένα Victory να κόβει βόλτες, λίγο πριν σταματήσει για να ακούσει τον ήχο της εξάτμισης του τετρακύλινδρου εν σειρά Henderson του 1927… Νομίζω πήρατε μια ιδέα από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε εκεί.

Μίξη γενεών

Οι σπάνιες μοτοσυκλέτες, οι ήχοι και οι μυρωδιές τους δεν ήταν το πιο σημαντικό γεγονός εκείνου του τριημέρου στην παραλία του Δρέπανου. Αυτά είναι απλώς η αφορμή για να πας. Λόγω της δουλειάς ως συντάκτες του ΜΟΤΟ, έχουμε βρεθεί σε πολλές μοτοσυκλετιστικές συγκεντρώσεις όλα αυτά τα χρόνια. Τούτη τη φορά όμως μας δημιουργήθηκε μετά από πολύ καιρό ένα αίσθημα αισιοδοξίας. Όχι επειδή είχε κάτι διαφορετικό σε επίπεδο εκδηλώσεων ή σε επίπεδο παρουσίας εντυπωσιακών εκθεμάτων. Εκείνο που μας έκανε να χαμογελάσουμε, ήταν η εικόνα των ανθρώπων που βλέπαμε γύρω μας. Ήταν η τέλεια μείξη ετερόκλητων ομάδων και εντελώς διαφορετικών προσωπικοτήτων.

Ήταν η απουσία διαχωριστικών γραμμών ανάμεσα σε “φραγκάτους” και “παιδιά του λαού”, σε “παλιούς” και “νέους”, σε αστούς και χωριάτες. Με το μάτι ενός περαστικού θα σε έτρωγε η περιέργεια να μάθεις τί στο διάολο συζητάνε τόση ώρα ένας επαρχιώτης κάγκουρας και ένας κολωνακιώτης συλλέκτης. Τι στο καλό έχουν να μοιραστούν ένας εβδομηντάχρονος και ένας δεκαοκτάχρονος; Αυτό το παζλ αταίριαστων κομματιών έβγαλε μια πανέμορφη τελική εικόνα στα μάτια μας.

Η πιο αγαπημένη μας, ήταν των πατεράδων και των παιδιών τους. Των μεγάλης ηλικίας μοτοσυκλετιστών και των πιτσιρικάδων. Όταν το χάσμα των γενεών γίνεται πιο λεπτό κι από τρίχα. Λατρεύαμε να βλέπουμε τέτοιες εικόνες. Λατρεύουμε να βλέπουμε η ανακατασκευή μιας παλιάς μοτοσυκλέτας να γίνεται αφορμή για να μοιραστούν ποιοτικό χρόνο οι γονείς με τα παιδιά τους. Η ικανότητα που έχει η μοτοσυκλέτα να σπάει τους κοινωνικούς, οικονομικούς και ηλικιακούς φράκτες είναι μοναδική. Το είχαμε χάσει αυτό τα τελευταία χρόνια. Είχαμε μετατρέψει τις μοτοσυκλέτες μας σε αξεσουάρ της προσωπικότητάς μας και είχαμε ξεχάσει εντελώς πόσο μεγάλη δύναμη έχουν στο να ενώνουν τους ανθρώπους.

Τα Highlights

Σε επίπεδο μοτοσυκλετών, την παράσταση αυτή τη φορά την έκλεψε το Henderson του κυρίου… Henderson! Δεν γνωρίζουμε αν όντως αυτό ήταν το πραγματικό0 όνομα του βρετανού ιδιοκτήτη της ή αν αγόρασε αυτή τη μοτοσυκλέτα επειδή έχει το ίδιο όνομα με εκείνον. Αυτού που σίγουρα ξέρουμε είναι ότι πρόκειται για μια πολύ σπάνια τετρακύλινδρη σε σειρά αμερικάνικη μοτοσυκλέτα, η οποία έχει τιμή που ξεκινά από τα 100.000 δολάρια σε κατάσταση “χρέπι” και μπορεί να ξεπεράσει τα 350.000 δολάρια αν έχει αγωνιστικό παρελθόν ή διάσημο πρώην ιδιοκτήτη. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ήταν σε κατάσταση για μουσείο, δούλευε κανονικά και έκοβε βόλτες γύρω από το κάμπινγκ.

Εννοείται ότι ήταν χύμα παρκαρισμένη στην είσοδο του κάμπινγκ και μπορούσε ο καθένας να την αγγίξει και να την περιεργαστεί. Ούτε “Μην Αγγίζετε”, ούτε τίποτα! Μάλιστα την Κυριακή το πρωί, στην πρώτη της εξόρμηση παραλίγο να γίνει το μοιραίο, αφού το ρελαντί ήταν κάπως ψηλά, οι δίσκοι του συμπλέκτη κάπως… κολλημένοι… και ο κόσμος αρκετός γύρω της! Είχαμε μια καλή εικόνα γιατί τους συμπλέκτες των μοτοσυκλετών με τις ταχύτητες στο χέρι και τον συμπλέκτη στο πόδι, τους αποκαλούν Suicide Clutch!

Μας άρεσαν επίσης τα δίδυμα δίχρονα Zundapp, όπου το ένα ήταν πλήρως ανακαινισμένο (στην τρίχα που λένε και στο χωριό μου…) και το άλλο είχε πάνω του όλα τα σημάδια του χρόνου. Φυσικά και τα δύο ήταν λειτουργικότατα και έκαναν τις βόλτες τους στην περιοχή.

Στο δελτίο τύπου της οργανωτικής επιτροπής που ακολουθεί, θα βρείτε τις απονομές των βραβείων ανά κατηγορία συμμετοχής:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

24η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΜΟΤΟΣIΚΛΕΤΑΣ

18ες ΜΕΛΩΔΙΚΕΣ ΕΞΑΤΜΙΣΕΙΣ

ΔΡΕΠΑΝΟ 8-9-10 ΣΕΠ. 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αγαπητοί φίλοι

Έχοντας ακόμα έντονη τη “γεύση” από το το τριήμερο και τις όμορφες

στιγμές του φυλαγμένες στο μυαλό και τη καρδιά μας, θέλουμε να

ευχαριστήσουμε όλα τα μέλη μας αλλά και όλους τους φίλους

μοτοσυκλετιστές που μας τίμησαν με την παρουσία τους και τη συμμετοχή

τους.

Για την ιστορία να αναφέρουμε τους νικητές των διαγωνισμών αλλά και

όλους όσους βραβεύθηκαν

Διαγωνισμός “Καλλιστεία Μοτοσυκλετών”

Κατηγορία Kλασικές Mοτοσυκλέτες

1. Βικτωράτος Ανδρέας Laverda 750 SF

2. Παπαδημητρόπουλος Γιώργος Zundapp KS 600

3. Δευτεραίος Νίκος BSA M20 side car

Κατηγορία Ducati

1. Χρήστου Μάρκος Ducati 250

2. Ματσανίκας Γιώργος Ducati 851

3. Μαραγκάκης Δημήτρης Ducati 750 sport

Κατηγορία Moto Guzzi

1. Τσερνίκας Δημήτρης Moto Guzzi 1100 s

2. Λυμπερόπουλος Βασίλης Moto Guzzi Le Mans III

3. Ορφανός Δημήτρης Moto Guzzi

Κατηγορία Σύγχρονες Μοτοσυκλέτες

1. Αναστασιάδης Δημήτρης Triumph Truxton RS

2. Παπαδόπουλος Βίκτωρ ΒΜW R90 Scrambler

3. Πικουλάς Αθανάσιος BMW R Nine T

Κατηγορία μοτοσυκλέτες Cafe Racer

1. Μαμάσης Γιώργος Honda CX500

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Καλαμάκης Γιώργος ΒΜW R69S

Διαγωνισμός “Μελωδικές εξατμίσεις”

Κατηγορία Kλασικές Mοτοσυκλέτες

1. Ράσκας Θωμάς Suzuki RG-Γ 500

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Σκαρπέτσος Δημήτρης Zundapp KS 50

Κατηγορία Ducati

1. Λαγογιάννης Πάνος Ducati 1098s

2. Μάρκος Χρήστου Ducati 250

3. Γκόνης Τάκης Ducati 860 GTE

Κατηγορία Moto Guzzi

1. Τσερνίκας Δημήτρης Moto Guzzi 1100 s

2. Λυμπερόπουλος Βασίλης Moto Guzzi Le Man III

3. Σαρκύρης Παναγιώτης Moto Guzzi V65

Κατηγορία Σύγχρονες Μοτοσικλέτες

1. Οικονομόπουλος Κων/νος H/D Night Train

2. Κικιδόπουλος H/D Sported

3. Χάλαρης Ιωάννης Victory Las Vegas

Μοτο-πένταθλο

1. Κλίωσης Σάκης BSA M20

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Σταματελάτος Τίμος Yamaha SR500

Επίσης στις ειδικές κατηγορίες βραβεύθηκαν :

Best of Show: Neville Henderson Henderson KJ 1929

Mrs Biker: Δριλάκη - Τσούρτη Τίνα Ducati Monster

Bετεράνος αναβάτης: κ. Δευτεραίος Νίκος (85 ετών!!!!) BSA M20

side car

Παλαιότερη μοτοσυκλέτα: Χρυσανθακόπουλος Θωμάς Ariel 1942

Μικρότερη μοτοσυκλέτα: Τσιρβούλης Πέτρος Zundapp KS 50

Μακρινή απόσταση: Παργινός Χάρης Cagiva Elephant 900

Μικρότερος αναβάτης: Γκίνης Νίκος Yamaha XS250

Λέσχη με την μεγαλύτερη συμμετοχή: V-Strom Hellas Club Καλαμάτας

Καλά φθινοπωρινά χιλιόμετρα

η Οργ. Επιτροπή

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.

Ετικέτες

έξυπνες κάμερες

τεχνητή νοημοσύνη

κοκ

διαγωνισμός

https://bit.ly/MOTO_682