25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi - Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

22/5/2024

Η Ελληνική Λέσχη Moto Guzzi διοργάνωσε στις 18 και 19 Μαΐου του 2024 για 25η φορά το 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής με αφετηρία την Αττική και προορισμό περιοχές της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας και όπως ήταν λογικό, το ΜΟΤΟ, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δεν γινόταν να λείπει από τη συγκεκριμένη διοργάνωση.

Η φετινή περιπέτεια ξεκινά λίγες ημέρες πριν πάρουμε εκκίνηση. Πληρωμή παραβόλου, αποστολή εγγράφων στην Ελληνική Λέσχη Moto Guzzi, τελευταίος έλεγχος μοτοσυκλετών και φύγαμε για το 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής. Με ακόμη άλλα 10 οδοιπορικά στις αποσκευές μας ξεκινήσαμε περίπου στις 7 και κάτι το πρωί του Σαββάτου από το γνωστό στέκι αναχώρησης μοτοσυκλετών στο Χαϊδάρι. Έξω από την καφετέρια “Σταθμός 14” είχε στηθεί η αφετηρία του 36ωρου Οδοιπορικού Αντοχής Moto Guzzi με εκατοντάδες μοτοσυκλέτες κάθε κατηγορίας και μάρκας να βρίσκονται παρκαρισμένες ώστε να ξεκινήσουν τη φετινή διοργάνωση. Περιμένοντας καρτερικά να ξεκινήσουμε ρίχνουμε κάποιες κλεφτές ματιές στο road book της διαδρομής της πρώτης ημέρας.

25o 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi – Δύο ημέρες, πολύ χιλιόμετρο σε επαρχιακό δρόμο και μία οργάνωση η οποία θέλει χειροκρότημα

Ναι, καλά διαβάσατε, έχουμε road book και σαν άλλοι αγωνιζόμενοι παίρνουμε εκκίνηση. Με κατεύθυνση προς Μάνδρα τα πρώτα χιλιόμετρα είναι γνώριμα οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας και απλά απολαμβάνουμε τη διαδρομή έχοντας παρέα μας ακόμη έναν μοτοσυκλετιστή, και έτσι με τις δύο μοτοσυκλέτες μας θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε 1.700 χιλιόμετρα επαρχιακού δικτύου. Η συννεφιά που επικρατεί βοηθά στο να μείνουμε δροσεροί ενώ συνεχίζουμε ακάθεκτοι γράφοντας χιλιόμετρα. Στάση για κάποιες υποχρεωτικές φωτογραφίες καθώς πρέπει να γίνει και αυτό ώστε να πάρουμε βαθμούς και συνεχίζουμε.

Road book τσεκ, αναβάτες και μοτοσυκλέτες στις επάλξεις και απολαμβάνουμε το επαρχιακό κομμάτι της διαδρομής προς τη Λίμνη Μόρνου. Σταματάμε για να βγάλουμε κάποιες φωτογραφίες καθώς δεν γίνεται να μην χαρούμε αυτή τη θέα, ενώ λίγο αργότερα παίρνουμε το επόμενο road book από τους οργανωτές οι οποίοι μας παρείχαν γευστικά σάντουιτς και νερά! Φυσικά στο 36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi οι άνθρωποι της οργάνωσης είχαν προβλέψει να υπάρχει αυτοκίνητο “σκούπα” σε περίπτωση που χρειαστεί κάποιος βοήθεια ή προκύψει κάτι.

Έχουμε λοιπόν στα χέρια μας το νέο road book και συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Χρήσιμο εργαλείο η ενδοσυνεννόηση ιδιαίτερα όταν μοιράζεσαι την διαδρομή με τον γιο σου και θέλεις να μοιραστείς κάθε στιγμή, όχι μόνο τις στάσεις. Η διαδρομή μέχρι τώρα φανταστική, με το μόνο πρόβλημα να είναι πως επί της ουσίας βρίσκεσαι σε... "αγώνα", οπότε στάσεις για φωτογραφίες και καλαμπούρι δεν μπορούν να συνδυαστούν εδώ. Παρολαυτά ξέρεις πως την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε αυτά τα μέρη θα επανορθώσεις για τις φωτογραφίες που δεν πρόλαβες να βγάλεις. Παραμένουμε προσεκτικοί κατά την ώρα της οδήγησης καθώς ο επαρχιακός δρόμος κρύβει παγίδες, άσε που αν χάσεις κάποια τουλίπα στο road book θα χάσεις και πολύτιμο χρόνο.

Οι άνθρωποι της Moto Guzzi κατά τη διάρκεια της ημέρας είχαν σκεφτεί να διοργανώσουν και κάποια παιχνίδια τα οποία αν τα ολοκληρώσεις συγκεντρώνεις βαθμούς. Εμείς προτιμήσαμε να εκμεταλλευτούμε τον λίγο αυτό χρόνο διαφορετικά μιας και δεν κυνηγάμε κάποια θέση στην κατάταξη. Στάση τέλος όμως και φύγαμε ξανά για οδήγηση σε επαρχιακό οδικό δίκτυο. Σιγά-σιγά το φως του ήλιου ξεκίνησε να μας εγκαταλείπει και ξαφνικά... έχουμε θέμα. Μία λάμπα φωτός xenon καμένη και το έργο μας για πλοήγηση γίνεται πιο δύσκολο στους επαρχιακούς δρόμους της Βόρειας Ελλάδας. Μελετώντας το road book και με την ώρα να έχει πάει 20:30 αποφασίζουμε να εγκαταλείψουμε το τελευταίο σκέλος της ημέρας και να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής προς το ξενοδοχείο το οποίο είχε κλείσει η διοργάνωση στα Ιωάννινα.

Με προσοχή λοιπόν ξεκινάμε για το Epirus Palace, καθώς το σκοτάδι έχει πέσει για τα καλά. Μετά από αρκετά χιλιόμετρα φτάνουμε στην είσοδο του ξενοδοχείου και παρκάρουμε τις δύο μοτοσυκλέτες μας, πηγαίνοντας στα δωμάτια μας για ξεκούραση καθώς και το αυριανό πρόγραμμα περιλαμβάνει αρκετά χιλιόμετρα επαρχιακού δικτύου.

Ξημέρωσε Κυριακή και εμείς, όπως και όλοι οι συμμετέχοντες, είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε τη δεύτερη ημέρα του 36ωρου Οδοιπορικού Αντοχής Moto Guzzi. Το ρολόι δείχνει επτά και κάτι όταν καβαλάμε τις μοτοσυκλέτες μας. Παρέα με εμάς ξεκινούν αρκετοί ακόμη συμμετέχοντες με κάθε λογής μοτοσυκλέτα. Από μικρά και μεγάλα On – Off μέχρι scooter είχε ο μπαξές.

Ο δρόμος προς το πέρασμα του Μπάρου γνωστός, ωστόσο πάντα κρύβει εκπλήξεις καθώς οι κατολισθήσεις έχουν φέρει πέτρες σε διάφορα σημεία ενώ και η άσφαλτος σε ακόμη περισσότερα, δεν είναι και η καλύτερη. Αν περιμένετε κάποια μέση ωριαία ταχύτητα σε τριψήφιο νούμερο τότε τα οδοιπορικά αντοχής δεν είναι για εσάς. Οι ατελείωτες φουρκέτες και οι συνεχείς στροφές στο επαρχιακό δίκτυο ρίχνουν τη μέση ωριαία στα περίπου 60 χλμ./ώρα οπότε και οι ώρες που βρίσκεσαι πάνω σε μία μοτοσυκλέτα είναι αρκετές.

Αφήνουμε πίσω μας όλα αυτά και συνεχίζουμε προς Βουλγαρέλι, σε κάποιο σημείο σε ένα χωριό από αυτά που αναρωτιέσαι αν υπάρχει κανείς βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Διχάλα δεξιά – αριστερά και μπροστά μας μία κατηφόρα καρφί. Μεταξύ μας λέμε φωναχτά αποκλείεται να πηγαίνει ο δρόμος προς τα εκεί… και ξαφνικά βρίσκεται ένας παππούς από μηχανής θεός και μας φωνάζει από μία βεράντα “Όλο κάτω πάτε, αλλά ελάτε πρώτα να σας κεράσω ελληνικό καφέ”. Τον ευχαριστούμε ευγενικά για την προσφορά και ακόμη περισσότερο που μας γλύτωσε από μία χρονοβόρα καθυστέρηση.

Αφήνοντας πίσω μας την κατηφόρα η οποία παραλίγο να μας στοιχίσει σε χρόνο, παίρνουμε το επόμενο road book το οποίο περιλαμβάνει μία διαδρομή περίπου 135 χιλιομέτρων. Έχοντας δει όλα αυτά τα μέρη χθες και σήμερα, το συγκεκριμένο τμήμα της διαδρομής δεν χρειαζόταν κανονικά ενώ λίγο αργότερα ένα κομμάτι χωμάτινης διαδρομής η οποία είχε πολλές πέτρες βάζει δύσκολα σε όλους τους συμμετέχοντες καθώς οι πιθανότητες να πάθουμε λάστιχο αυξάνονται. Στις επόμενες διοργανώσεις θα πρέπει οι άνθρωποι της οργάνωσης να αποφύγουν τέτοια κομμάτια καθώς δεν προσφέρουν τίποτα.

Επόμενο road book στα χέρια μας και αποφασίζουμε πως στο Καρπενήσι θα ξεκινήσει η δική μας επιστροφή προς Αθήνα. Η διαδρομή μαγευτική ο καιρός ότι πρέπει χωρίς πολλή ζέστη, και εμείς προσπαθούμε να περάσουμε όσο το δυνατόν πιο όμορφα στον επαρχιακό δρόμο προτού μπούμε στο εθνικό δίκτυο Λαμίας – Αθηνών.

Με το που πάτησαν οι μοτοσυκλέτες μας τα πρώτα χιλιόμετρα της Εθνικής Οδού, ξεκινάμε και εμείς να αναπολούμε τα χιλιόμετρα του επαρχιακού δικτύου που διανύσαμε τις δύο αυτές ημέρες. Παρολαυτά πρέπει να φτάσουμε σχετικά νωρίς πίσω οπότε ας κάνουμε την καρδιά μας πέτρα και διανύουμε τα τελευταία χιλιόμετρα.

Οκ ο δρόμος Λαμίας – Αθηνών βαρετός και μονότονος, ωστόσο εμείς έχουμε όλες τις όμορφες στιγμές που περάσαμε αυτές τις δύο ημέρες ως συνοδοιπόρο. Χωρίς να το καταλάβουμε βρισκόμαστε μία ανάσα από την Αθήνα και την επιστροφή στην καθημερινότητα. Γεμάτοι όμορφες εικόνες και με νέες φιλίες καθώς θέλοντας και μη, τέτοιου είδους εκδηλώσεις εμάς τους μοτοσυκλετιστές μας φέρνουν πιο κοντά, ανεξαρτήτως μάρκας. Οπότε η ερώτηση έχει εύκολη απάντηση. Πάμε του χρόνου; Εννοείται…

Ετικέτες

36ωρο Οδοιπορικό Αντοχής Moto Guzzi

https://bit.ly/MOTO_679

Επικαιρότητα

Το μεγάλο δώρο της KTM στους υπόλοιπους κατασκευαστές!

Μία στρατιά εξιδεικευμένων στελεχών δίνει πνοή στα R&D

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/5/2026

Πνοή πήραν πολλά και διαφορετικά R&D από τη μείωση δυναμικού που συνέβη στην KTM το διάστημα μετά την εισαγωγή σε καθεστώς επιτήρησης έως και την πώλησή της στη Bajaj.

Αυτή την στιγμή η KTM βρίσκεται σε περίοδο σταθεροποίησης με τους Ινδούς να κάνουν το σωστό, να μην ανακατεύουν τη ροή εργασίας και τα πρωτόκολλα των διαφόρων τμημάτων, διατηρώντας και τη γραμμή παραγωγής της Αυστρίας σε πλήρη ισχύ, κάτι που αναμένεται να κρατήσει πολύ καιρό ακόμη.

Μένει να δούμε τι θα αποφασίσουν οι άνθρωποι της Bajaj για το μέλλον, προς το παρόν όμως η KTM βαδίζει μπροστά με όλα όσα είχε ήδη προγραμματίσει πριν τα οικονομικά προβλήματα και τη συνέχιση της γραμμής παραγωγής εξασφαλισμένη.

Στο μεταξύ όμως είναι εκατοντάδες τα εξιδεικευμένα στελέχη, κυρίως από το R&D, που έφυγαν από την εταιρεία το προηγούμενο διάστημα αναζητώντας εργασία. Δεν πήγαν όλοι τους σε κατασκευαστές μοτοσυκλετών, όμως σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στη CFMOTO, βρήκαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν νέα παραρτήματα κινούμενοι γρήγορα στην απορρόφηση στελεχών που έφευγαν από την KTM. Σημαντική ροή καταγράφθηκε και προς τη BMW, την ίδια στιγμή που ορισμένα στελέχη της BMW από τμήματα επικοινωνίας, δέχθηκαν προτάσεις και αποχώρησαν για να μεταβούν στην KTM.

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως ένας από τους υπεύθυνους για το φιάσκο στην BMW με φωτογραφίες τεχνητής νοημοσύνης σε παρουσίαση νέου μοντέλου είναι τώρα στην KTM, όπου έως τώρα φημιζόταν για τις πιο σκληροπυρηνικές φωτογραφίσεις της σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου. Στο μεταξύ, θυμίζουμε πως ο ίδιος ο CEO της BMW Motorrad, κος Markus Flasch, δήλωσε στο MOTO πως ήταν λάθος η χρήση φωτογραφιών τεχνητής νοημοσύνης, όχι μόνο γιατί δεν προέτρεπαν το κοινό να οδηγήσει τη νέα μοτοσυκλέτα, αλλά και για πιο πρακτικό τρόπο, καθώς δεν αποτύπωναν ούτε τις πραγματικές διαστάσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι κάποιος που ήθελε να δει το νέο μοντέλο, έμενε ουσιαστικά με περισσότερες απορίες από αυτές που είχε πριν! Ας ελπίσουμε πως αυτό το λάθος δεν θα μεταφερθεί τώρα στην KTM από το στέλεχος της BMW που έχει αναλάβει εδώ και λίγες ημέρες θέματα επικοινωνίας.

Είναι αρκετές οι εταιρείες που αναζητούσαν καταρτισμένο προσωπικό με εμπειρία και δυσκολεύονταν να βρουν αντίστοιχα στελέχη, σε ένα πρόβλημα που δεν αφορούσε μονάχα τον κλάδο της μοτοσυκλέτας. Είναι λοιπόν πολλά τα στελέχη της KTM που στελεχώνουν νέα τμήματα σε υφιστάμενες εταιρείες σε διάφορους κλάδους ή, ακόμη περισσότερο, ενισχύουν το τμήμα R&D σε ανταγωνιστές.

Δεν υπάρχει φυσικά καταμέτρηση των μετακινήσεων, εμείς παρακολουθούμε όλο αυτό το διάστημα τις ανακοινώσεις από στελέχη που γνωρίζουμε, όπως επίσης και πληροφορίες για την αύξηση θέσεων εργασίας σε R&D που είχαν μείνει στάσιμα εδώ και καιρό και σκιαγραφούμε με τον τρόπο αυτό τη γενική εικόνα. Ενισχύθηκε και το τμήμα R&D που έχει η Yamaha στο Μιλάνο, εκεί όπου σχεδιάστηκε το Tracer7 και βρίσκεται μεταξύ άλλων και το σπίτι της ομάδας MotoGP.

Υπολογίζεται πως μόνο από το R&D της KTM έχουν φύγει σχεδόν 400 στελέχη, πολλά από τα οποία όμως ήταν επιφορτισμένα με την εξέλιξη ποδηλάτων, σε έναν τομέα από τον οποίο έχουν αποτραβηχτεί οι Αυστριακοί στη νέα τους δομή. Καθώς στο απόγειό του το R&D της KTM ήταν το πολυπληθέστερο στην ιστορία της μοτοσυκλέτας, η μείωση αυτή δεν μπόρεσε να τους ταρακουνήσει, όπως είδαμε με το 1390 Super Adventure που είναι το καλύτερο της οικογένειας και εξελίχθηκε σε αυτήν ακριβώς την ταραχώδη περίοδο. Το R&D αποδεδειγμένα λοιπόν παραμένει και τώρα πλήρως στελεχωμένο χωρίς να παρουσιάζει κενά, την ίδια στιγμή όμως που βοήθησε πολλούς από τους ανταγωνιστές, και όχι μόνο, να βελτιώσουν τα δικά τους!