2nd Women’s Ride Event Τρίκαλα

Επιδρομή θετικής ενέργειας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/6/2019

Πολύ σπάνια το sequel μιας ταινίας είναι καλύτερο από την πρώτη. Αν εξαιρέσουμε τα παλιά “Ροζ Πάνθηρας” με τον Πήτερ Σέλερς και το Terminator, που οι δεύτερες ταινίες ήταν ισάξιες ή και καλύτερες από την πρώτη, σε όλες τις υπόλοιπες το ενδιαφέρον είναι μειωμένο και πάντα έχεις την αίσθηση πως ξέρεις τι θα συμβεί μετά. Όμως το 2nd Women’s Ride Event ανήκει δικαιωματικά σε αυτή την σπάνια κατηγορία, που το επόμενο είναι καλύτερο από το προηγούμενο.  Πέρσι στο Πήλιο και φέτος στα Τρίκαλα, η Andeli Mototouring μαζί με τη “δύναμη πυρός” των Ride Me Up από τη Θεσσαλονίκη, έφτιαξαν άλλο ένα απίστευτο κοκταϊλ γυναικείας παρέας που μας θυμίζει κάθε φορά γιατί αγαπήσαμε των μοτοσυκλετισμό.

Η όρεξη αυτών των κοριτσιών να οδηγάνε μοτοσυκλέτα, ισοπεδώνει κάθε κοινωνικό και οικονομικό τοίχο ανάμεσά τους. Γυναίκες που διοικούν εταιρείες με 20 άτομα προσωπικό και καθηγήτριες πανεπιστημίου που έχουν ταξιδέψει από τη μια άκρη της γης στην άλλη, έγιναν ξανά μια αγκαλιά με πιτσιρίκες είκοσι ετών που έβγαιναν για πρώτη φορά έξω από την πόλη τους με μοτοσυκλέτα. Κάποιες ταξίδεψαν με Duke 200 από την Θεσσαλονίκη και άλλες ήρθαν από τη Σαντορίνη. Κάποιες μόλις είχαν πάρει δίπλωμα και κάποιες άλλες είναι στην ομάδα Ζ της τροχαίας!

Όλες αυτές οι αντιφάσεις προσωπικοτήτων και οδηγηκών εμπειριών και ικανοτήτων, που σε μια αντροπαρέα θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε κοκορομαχίες και σε τάσεις αυτονόμησης, εδώ έγινε ένα πολύχρωμο μωσαϊκό που γέμιζε με ενέργεια κάθε σημείο των Τρικάλων που επισκεπτόταν. Ακόμα και όταν πήγαμε στα Μετέωρα, που τα τουριστικά λεωφορεία κατέβαζαν ορθές Κινέζων, τα κορίτσια ήταν εκείνα που “γέμιζαν” τον χώρο!

Το είχαμε γράψει και πέρσι, τα κορίτσια αυτά συμμετέχουν στην εκδρομή γιατί γουστάρουν να οδηγάνε μοτοσυκλέτες και τίποτε άλλο. Αυτό το “τίποτε άλλο” είναι που τις εννοεί τόσο δυνατά μεταξύ τους.

Φυσικά η Andeli Mototuring είχε φροντίσει να εμπλουτίσει τις βόλτες και τη χαρά της οδήγησης με γνώσεις και νέες εμπειρίες. Τα μαθήματα off-road με τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες motocross και enduro της Honda, καθώς και πρακτικά μαθήματα, όπως για παράδειγμα να βάζεις κορδόνι αν σου τρυπήσει το λάστιχο ή πως να αντιμετωπίζεις μηχανικά προβλήματα και να φροντίζεις σωστά τη μοτοσυκλέτα σου.

Μαζί με τα test ride των καινούριων μοντέλων της Honda για το 2019, τα κορίτσια που συμμετείχαν στο 2nd Women’s Ride Event, χόρτασαν οδήγηση και κάποιες από αυτές κέρδισαν δωροεπιταγές για εξοπλισμό αναβάτη, ενώ το μεγάλο δώρα ήταν ένα κράνος Bell Star! Κι επειδή “τρώγοντας έρχεται η όρεξη” έχουν ήδη ξεκινήσει οι σχεδιασμοί για το 3rd… Εννοείται πως θα είμαστε εκεί! 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.