800.000 κόσμου στην Eicma και πολλοί νέοι!

Όσο και να τα φουσκώσεις, οι εκατοντάδες δεν κρύβονται
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/11/2019

Παρασκευή πρωί 09:20, δέκα λεπτά πριν ανοίξουν οι πύλες για το κοινό και σε ένα από τα πολλά σημεία περισσότεροι από 1.500 επισκέπτες περιμένουν να μπουν! Στις δέκα το πρωί κάθε γωνία της τεράστιας έκθεσης είχε κόσμο, αργότερα τα κενά θα έκλειναν και από το μεσημέρι και μετά μιλούσες για συνωστισμό σε κατάσταση αγοραφοβίας για τους λιγότερο συνηθισμένους. Μία κατάσταση που θα συνέχιζε αμείωτη έως και την Κυριακή το βράδυ, κι ενώ είχε ήδη περάσει μία Πέμπτη με πολύ κόσμο. Στο φετινό Σαλόνι Μοτοσυκλέτας του Μιλάνο, την 77η Eicma, περισσότερο από 800.000 επισκέπτες πέρασαν τις πύλες για να δουν από κοντά τα νέα μοντέλα μοτοσυκλετών και εξοπλισμού αναβάτη...

Ιδιαίτερα αυξημένη η κίνηση στους διαδρόμους τα πρωινά από νεαρούς σε σημείο που αναρωτιέσαι αν υπήρχε γεμάτο σχολείο σε ολόκληρο το Μιλάνο. Στο τέλος θα ανακηρύξουν τις πρώτες ημέρες της Eicma ως σχολική αργία να τελειώνουμε… Λέμε για τις νέες γενιές πως δεν συμπαθούν την οδήγηση και περισσότερο νοιάζονται για το κινητό τους τηλέφωνο, όμως ο νεαρός κόσμος της Eicma φύσαγε αέρα αισιοδοξίας!

Φέτος η Eicma είχε δύο περισσότερες αίθουσες, φτάνοντας τις οκτώ, όταν κάθε μία αγγίζει σε μέγεθος το σύνολο της αντίστοιχης ελληνικής, η οποία και γίνεται με δυσβάσταχτο κόστος για τις ελληνικές αντιπροσωπείες σε σημείο απειλής για τα λειτουργικά τους έξοδα. Έτσι για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης για τα μεγέθη που μιλάμε και την κατάσταση εδώ στην χώρα μας. Από τις δύο περισσότερες αίθουσες, μιάμιση ήταν άνευ ουσίας για το ευρύ κοινό, καθώς φιλοξενούσε ασιατικές εταιρίες που στόχευαν σε χονδρικές πωλήσεις, οι περισσότερες δίχως σαφές πλάνο για κάτι τέτοιο. Για την επιστροφή των κινέζων μετά από μία πενταετία σχεδόν θα το συνεχίσουμε στο τεύχος, τα νούμερα που δίνει η οργάνωση της Eicma είναι εντυπωσιακά. Σίγουρα θα μπορούσε να τα φουσκώνει αν ήθελε, κανείς δεν θα την καταλάβαινε, κανείς όμως δεν έχει και στοιχεία πως έκανε κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι καθόλου δύσκολο να αντιληφθείς πως ο κόσμος ήταν απίστευτα μπόλικος και κατάφεραν να τον διαχειριστούν απροβλημάτιστα.

Για την ακρίβεια, η Eicma έλαβε φέτος την πρώτη παγκοσμίως πιστοποίηση ISO 2021 για έκθεση του είδους, για την διαχείριση του κόσμου και την περιβαλλοντική της ευθιξία. Τα πάντα ήταν άψογα οργανωμένα, τόσο κατά την διάρκεια όπως και πριν αλλά και μετά. Η έκθεση δεν επαναπαύεται στις δάφνες της, τονίζει την έλευσή της σε κάθε σημείο το Μιλάνο, ξεκινώντας με μερικές από τις ακριβότερες βιτρίνες της Ιταλίας! Πώς γιορτάζουν οι Αμερικανοί το Χάλοουιν; Που είναι όλα ντυμένα στο ίδιο μοτίβο, από καταστήματα και δρόμους, μέχρι σπίτια ολόκληρα; Έτσι γίνεται και με την Eicma στο Μιλάνο, οι μοτοσυκλέτες βρίσκονται παντού, μέχρι και σε καταστήματα καλλυντικών.

Η προσέλευση του κόσμου και ιδιαίτερα των νεαρών ηλικιών που έχουμε ανάγκη στην μοτοσυκλέτα, ήταν θεμελιώδης αξίας για την επιτυχία της έκθεσης ως προς αυτό τον τομέα. Ιδιαίτερα πολλοί ήταν και οι Έλληνες επισκέπτες, όχι μόνο οι επαγγελματίες που ήρθαν για την εξερεύνηση νέων συνεργασιών, αλλά και οι μοτοσυκλετιστές που ταξίδεψαν για να δουν τα νέα μοντέλα από κοντά. Έβλεπαν το ΜΟΤΟ και ερχόντουσαν να χαιρετήσουν, παρέες – παρέες ή και club, όπως το T-Max και το NC club…

Τις πρώτες δύο ημέρες, 43.623 επαγγελματίες πέρασαν από την Eicma, το 55% των οποίων ήταν από χώρες εκτός της Ιταλίας, καθιστώντας την, την μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας του κόσμου! Με 1.887 εκθέτες κερδίζει τον τίτλο κι από την πλευρά του περιεχομένου. Το καλύτερο σημείο της; Το γεγονός πως για πρώτη φορά έδινε την ευκαιρία σε παιδιά ηλικίας 4 έως 11 ετών, να δοκιμάσουν mini-bikes και μοτοσυκλέτες, ποδήλατα καθώς και να κάνουν εκπαίδευση επί τόπου, δωρεάν! Το κοινό που θέλουμε, το κοινό του μέλλοντος, πέρασε φέτος από την Eicma κι αυτό είναι πιο σπουδαίο από κάθε συγκεντρωτικό νούμερο. Αυτά για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, εδώ για εμάς τα πράγματα θα είναι πάντα διαφορετικά κι αρκετά πιο μίζερα, ιδιαίτερα στην εποχή της οικονομικής κρίσης από την οποία δεν έχουμε σηκώσει το κεφάλι. Εδώ οι νέες γενιές δεν έχουν κλείσει τον κύκλο, ώστε να αρχίσουν να βλέπουν και πάλι τις μοτοσυκλέτες με το ίδιο μάτι. Οι παλιοί δεν κάνουν τον απαραίτητο χώρο, μοιράζοντας τα «εσύ δεν ξέρεις» με το φτυάρι και οι γονείς δεν έχουν περάσει από το «τα μηχανάκια σκοτώνουν» στο πιο σωστό αλλά με κίνδυνο αυτογκόλ: «η έλλειψη παιδείας σκοτώνει…». Η Eicma ακόμη κι αν είχε τον ίδιο κόσμο με πέρσι, και η οργάνωση φούσκωσε κατά 100.000 χιλιάδες το νούμερο, ήταν άκρως πετυχημένη από πλευράς πρόσκλησης ενδιαφέροντος…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.