Africa Twin Raid Greece: 38 Ελβετοί με Africa στην Ελλάδα και πώς τα πέρασαν!

4/11/2016

Είναι τρελοί αυτοί οι Ελβετοί… θεόμουρλοι θα έλεγα καλύτερα.

του: Στέλιου Οικονομάκη

φωτό: Δημοσθένης Παπαδόπουλος

διοργάνωση: Events Concept και Kipling events

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή. Η Honda Moto Switzerland κάθε χρόνο διοργανώνει μια εκδρομή κάπου στον κόσμο, ως επιβράβευση προς τους συνεργάτες της. Φέτος το πρόγραμμα έλεγε Ελλάδα - και για πρώτη φορά το ταξίδι, θα πραγματοποιούνταν με μοτοσυκλέτες. Τριάντα οκτώ ολόφρεσκα Africa Twin λοιπόν, ταξίδεψαν από τα τέσσερα καντόνια της Ελβετίας στην Ελλάδα, για να συναντήσουν τους ιδιοκτήτες τους οι οποίοι είχαν έρθει αεροπορικώς στην πρωτεύουσα. Πίσω από όλο αυτό το πραγματικά μεγάλο μοτοσυκλετιστικό event - Africa Twin Raid Greece 2016 το όνομά του - υπήρχε ένα ταξιδιωτικό γραφείο στην Ελβετία κι ακόμη ένα στην Ελλάδα, που είχαν αναλάβει την όλη διοργάνωση πολλούς μήνες νωρίτερα! Επίσης υπήρξε και μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων με 2 οχήματα υποστήριξης, κινητό συνεργείο με Ελβετούς τεχνικούς, Έλληνα φωτογράφο, Ισπανούς οπερατέρ και Έλληνες Motorcycle Tour Operators.

Μέσα Σεπτέμβρη λοιπόν, οι Ελβετοί καταφθάνουν απογευματάκι στην Αθήνα και αφού παίρνουν μια γεύση από την Ακρόπολη και την νυκτερινή ζωή της πρωτεύουσας, καβαλάνε τις μοτοσυκλέτες για να αρχίσει το δίτροχο ταξίδι. Τρία γκρουπ ξεχύνονται στην Αθηνών-Πατρών και στρίβουν προς Επίδαυρο για να γευτούν τα πρώτα στροφιλίκια. Πρώτη στάση στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου, ξενάγηση από Γαλλόφωνους και Γερμανόφωνους ξεναγούς (περίεργη χώρα η Ελβετία, μεταξύ τους δεν συνεννοούνται) και αμέσως μετά πορεία νότια προς Παράλιο Άστρος για μεσημεριανό. Τα πιτσιρίκια μας υποδέχονται φωνάζοντας “Σούζα” και οι Ελβετοί μας ρωτούν τι σημαίνει. Τους εξηγούμε και αμέσως γίνεται το σύνθημα τους!

Συνεχίζουμε προς το γραφικό χωριό του Κοσμά ανηφορίζοντας τον Πάρνωνα από τον Δρόμο των 100 Ημερών. Το φαγητό σε συνδυασμό με τις πολλές πέτρες στο οδόστρωμα, κρατούν τον ρυθμό χαμηλά, αλλά ο καφές στην μικρή πλατεία του χωριού λειτουργεί ως τονωτικό ώστε να απολαύσουμε το στριφτερό κατέβασμα προς Μονεμβάσια, βαμμένο με τα χρώματα της δύσης του ηλίου.

Η επόμενη μέρα περιλάμβανε μια μικρή επίσκεψη μέχρι το “φιορδ” του χωριού Γέρακα και ελεύθερο πρόγραμμα ώστε να απολαύσουν της ελληνικές ακτές αλλά και τις ομορφιές του “Βράχου”. Η βροχή που ξεκίνησε το μεσημέρι δεν πτόησε κανέναν από αυτούς… συνηθισμένα τα βουνά (οι Ελβετοί) στα χιόνια (στην βρόχα).

Ο καιρός έπαιζε παιχνίδια και την επόμενη ημέρα, αλλά μας άφησε στεγνούς μέχρι τον Μυστρά, όπου υπήρξε ακόμα μια ξενάγηση του γκρουπ. Από εκεί συνεχίσαμε μέχρι το Άργος για να αφήσουμε τους κεντρικούς δρόμους και να τραβήξουμε προς Χρυσοβίτσι, και μετά Δημητσάνα. Πανέμορφη διαδρομή που γίνετε ακόμα πιο όμορφη λόγω των χρωμάτων του φθινοπώρου αλλά και του ψιλόβροχου που κάνει την γη να ευωδιάζει. Στάση για φαγητό στην πλατεία του χωριού και πορεία λίγο πιο βόρεια, στα Καλάβρυτα.

Οι ερωτήσεις από τους Ελβετούς έπεφταν βροχή: “Μπορούμε να ακολουθήσουμε αυτόν τον χωματόδρομο που βλέπουμε; ”Φυσικά” τους απαντάμε και μας κοιτάν σαν να είδαν εξωγήινους… και πριν προλάβουμε να καταλάβουμε τι γίνεται τους κυνηγάμε στις κορυφές των παραπλήσιων βουνών. Το άσβηστο χαμόγελο στα πρόσωπα τους κατά το δείπνο μαρτυρούσε πολλά… Δεν είναι συνηθισμένοι οι Βορειοευρωπαίοι σε τέτοια ελευθερία, τους φαινόταν αδιανόητο ότι οι χωματόδρομοι ανήκουν σε όλους και φυσικά δεν ήθελαν να χάσουν καμία ευκαιρία!

Η επόμενη μέρα είχε πολύ πρωινή αναχώρηση και όλοι ήταν έξω από το ξενοδοχείο στην ώρα τους, χαμογελαστοί. Ο λόγος: ήταν η ημέρα που το πρόγραμμα ανέγραφε off-road οδήγηση! Οι πρώτες στροφές βόρεια προς Διακοπτό λειτουργούν ως υποκατάστατο καφεΐνης και σε σύντομο χρόνο αφήνουμε την άσφαλτο ακολουθώντας ένα μικρό χωματόδρομο προς το χωριό Τράπεζα. “Εντούρεν” φωνάζουν οι Ελβετοί και τα χαμόγελα ξεχωρίζουν ακόμα και μέσα από τα κράνη.

Στάση στην Τράπεζα για να απολαύσουμε την μαγευτική θέα στον Κορινθιακό κόλπο και πορεία προς Ρίο παρέα με τα αιωνόβια έργα. Διασχίζουμε την γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και τραβάμε προς Θέρμο με θέα την λίμνη Τριχωνίδα. Το συνεχές στροφιλίκι μας οδηγεί στην Μαύρη Σπηλιά λίγο έξω από τον Προυσό. Μετά την δραστηριότητα (via ferrata) στην σπηλιά και την όμορφη διαδρομή Προυσός-Καρπενήσι, ακολουθεί παραδοσιακή βραδιά με τους Ελβετούς να μυούνται στο σπάσιμο πιάτων σε τοπική παραδοσιακή ταβέρνα!

Το πρόγραμμα της επόμενης μέρας είχε το όνομα Άγραφα, αλλά ο καιρός είχε διαφορετική γνώμη. Η δυνατή βροχή και η πυκνή ομίχλη μας διατάζουν να ακολουθήσουμε την σχεδιασμένη από πριν εναλλακτική διαδρομή, στέλνοντάς μας στέλνουν προς Βελούχι και από εκεί προς λίμνη Σμόκοβου με ορατότητα μηδέν. Η λίμνη δεν φαίνεται καν και συνεχίζουμε σημειωτόν προς Πλαστήρα. Μας κάνει την χάρη και ανοίγει στο φράγμα αλλά η πυκνή ομίχλη ξαναεμφανίζεται μόλις το προσπεράσουμε. Στάση για φαγητό αλλά και «διατάσεις στα μάτια» τα οποία κοντεύουν να βγουν έξω από την ζελατίνα του κράνους! Συνέχεια προς Ελάτη αμέσως μετά με ενδιάμεση στάση στο γεφύρι της Παλαιοκαρυάς. Η εικόνα του γεφυριού κάνει μέχρι και τους πιο συγκρατημένους Ελβετούς αναβάτες να αρχίσουν τα επιφωνήματα θαυμασμού. Το ανέβασμα προς Ελάτη συνοδεύεται και πάλι από ομίχλη, αλλά τα επιφωνήματα συνεχίζονται μόλις αντικρίζουμε τα Μετέωρα πίσω από την γκρεμισμένη γέφυρα Διάβα η οποία κατέρρευσε πρόσφατα λόγω κακοκαιρίας.

Το πρωινό περιλαμβάνει κατάβαση ραπέλ στους βράχους, επίσκεψη στο Μεγάλο Μετέωρο, φαγητό και “λούνα παρκ” Όλυμπος. Τελευταία οδηγική μέρα και οι Ελβετοί έχουν εξοικειωθεί 200% με την οδήγηση και τους Ελληνικούς δρόμους και δείχνουν να το διασκεδάζουν στο μέγιστο. Σε κάποια μικρή στάση εκδηλώνουν τον θαυμασμό τους για την χώρα μας τονίζοντας μας ότι ζούμε σε ένα μοτοσυκλετιστικό παράδεισο. Οδηγικό επιδόρπιο το φιδάκι που κατεβαίνει στο Λιτόχωρο μέσω Καρυας, και παράταξη μοτοσυκλετών για υποδοχή του προέδρου του HRC Ελβετιας, Mr Hiroshi Nomura. Το φινάλε για εμάς πέφτει το ίδιο βράδυ σε μια πανέμορφη εκδήλωση με ζωντανή ροκ μουσική, φαί και πολύ κέφι, όπου (προς τιμήν μας) όλοι οι συμμετέχοντες δηλώνουν την ικανοποίηση τους για την άρτια διοργάνωση και αφήνουν να εννοηθεί ότι θα μας ξανά επισκεφτούν και του χρόνου!

Η αυλαία για το υπόλοιπο γκρουπ πέφτει την επόμενη όπου πηγαίνουν με το μεγάλο κουτί -το λεωφορείο ντε- στην Θεσσαλονίκη, για να γνωρίσουν τις ομορφιές της πριν πετάξουν πίσω στην πατρίδα τους.

“Σούζα”, “Εντούρεν” και γιατί όχι, εις στο επανιδείν τρελοελβετοί!

ΥΓ: Φημολογείται ότι στην EICMA στο Μιλάνο θα παίζει κλιπάκι από το οδοιπορικό στην Ελλάδα. Αν είναι έτσι το MOTO θα το δει από κοντά και θα το σχολιάσει…

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

3/2/2026

Ο Paul Sample υπήρξε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους Βρετανούς σκιτσογράφους, με το πιο γνωστό έργο του να είναι σίγουρα ο Ogri, ένας ιδιόρρυθμος και σκληροτράχηλος αναβάτης μοτοσυκλέτας με κράνος με φτερά στο στιλ του Θωρ της Marvel. Κατά τη διάρκεια της ζωής του Sample, ο Ogri γνώρισε μεγάλες δόξες στα περιοδικά Bike, Back Street Heroes, όπου δημοσιευόταν για περισσότερες από 3 δεκαετίες.

Πέρα από το Ogri, ο Sample ήταν γνωστός και για τη δημιουργία εξώφυλλων σε βιβλία, αφίσες για το BBC Radio Two και για διαφημιστικές καμπάνιες που σχεδίασε για τα βρετανικά ταχυδρομεία, τη Ford, την Dunlop και την British Airways.

Ο Sample γεννήθηκε στο Leeds του Yorkshire στις 19 Φεβρουαρίου 1947. Σπούδασε στο Bradford College of Art και στη συνέχεια στο Central School of Art and Design στο Λονδίνο, όπου ειδικεύτηκε στις γραφικές τέχνες. Ως φοιτητής άρχισε να συνεργάζεται με μεγάλες εφημερίδες όπως οι The Times, The Sunday Times, Daily Telegraph και Today -για την τελευταία δημιούργησε το κόμικ “The Zodiac Files”. Η πρώτη του επαγγελματική δουλειά ήταν το 1968 για το Management Today, με αμοιβή 45 λίρες. Ακολούθησαν συνεργασίες με τα Melody Maker, Rockstar, Men Only και Skateboard.

Το 1967, επηρεασμένος από τα κόμικς της Marvel, δημιούργησε τον Ogri, ο οποίος δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Bike magazine. “Το πρώτο strip βασίστηκε στην εμπειρία μου να οδηγών στον αυτοκινητόδρομο M1 με 90 μίλια την ώρα πάνω σε μια Rocket Goldstar και να αναρωτιέμαι τι ήταν αυτός ο θόρυβος”, είχε πει ο ίδιος. “Οι περισσότεροι νομίζουν ότι ο Ogri αφορά τις μοτοσυκλέτες, αλλά στην πραγματικότητα αφορά τη ζωή γενικότερα. Οι ιστορίες προκύπτουν από όσα βλέπω στον δρόμο, στις παμπ ή στις ειδήσεις.” Ο Sample σχεδίαζε αρχικά τον Ogri με μαύρο μελάνι, ενώ από το 1997 προσθέτει χρώμα, με ύφος που θυμίζει εκείνο του Robert Crumb.

Ogri

Ο Ogri παρέμεινε στο περιοδικό Bike για 35 χρόνια, μέχρι τον Ιανουάριο του 2009, οπότε και μεταφέρθηκε στο Back Street Heroes (BSH), περιοδικό custom μοτοσυκλετών.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησαν 4 τόμοι με τα σκίτσα του Ogri, ενώ ο ίδιος δημιούργησε και πλήθος προϊόντων με θέμα τον Ogri -μπλουζάκια, κούπες, αφίσες, κάρτες και κονκάρδες. Φαν του Ogri είναι και ο γνωστός ηθοποιός Ewan McGregor που φορά τακτικά μπουφάν που κοσμεί τον ήρωα του κόμικ.

Ο Ogri παρουσιάζεται ως ένας σκληροτράχηλος αναβάτης με δερμάτινο μπουφάν και κράνος διακοσμημένο με φτερά, όπως ο Θωρ. Η λεπτομέρεια που δίνει ο Sample στο κόμικ του είναι τεράστια, και κάθε σελίδα χρειαζόταν δουλειά μιας εβδομάδας μέχρι να ολοκληρωθεί.

Μπορεί τώρα ο Ogri να μοιάζει με γορίλα, όμως κατά βάθος είναι καλοκάγαθος, αρκεί να μην τον πειράξεις. Στην πρώτη περίοδο του κόμικ (1972–1983) ο Ogri οδηγούσε την Armageddon, μια 1000cc Norvin (κινητήρας Vincent και πλαίσιο Norton) που μοιάζει με custom κατασκευή. Κατά καιρούς δοκίμαζε και άλλες μοτοσυκλέτες, όπως όταν έβαλε τον κινητήρα ενός δίχρονου Kawasaki H2 Mach IV 750cc… σε σκούτερ. Πάντα όμως επέστρεφε στην Armageddon.

Ο Ogri ενσαρκώνει την πίστη του Sample ότι ο αναβάτης κάνει τη διαφορά, και όχι η μοτοσυκλέτα, και μπορεί να αφήσει πίσω του οποιονδήποτε, ότι κι αν καβαλά εκείνος. Ο Ogri είναι δεινός μάστορας, δημιουργώντας επικές ιστορίες στις μηχανολογικές του αναζητήσεις, μαστορεύοντας, διαλύοντας και βελτιώνοντας τα πάντα. Στις περιπέτειες του έχει δίπλα του τον κολλητό του τον Malcolm, με χαρακτήρα διαμετρικά αντίθετο του Ogri (αδέξιος, ανίκανος στην οδήγηση, προσφέροντας βάση για πολλά ευτράπελα), την σέξι Mitzi που οδηγεί το ίδιο καλά με τον Ogri ενώ εμφανίζεται ντυμένη σέξι με PVC κορμάκια, ζαρτιέρες, ψηλές κάλτσες και γόβες, και με τον σκύλο “μανιβέλα” (Kickstart).

Οι ιστορίες του Ogri είναι ξεκαρδιστικές, με τον Sample να έχει εξαντλήσει κατά τη διάρκεια των 35 ετών του κόμικ οτιδήποτε μπορεί να απασχολήσει έναν αναβάτη μοτοσυκλέτας, και όχι μόνο.

Ο Paul Sample έφυγε από τη ζωή στις 27 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 78 ετών, αφήνοντας πίσω του μεγάλο έργο, με το Ogri να είναι ένα από τα πιο γνωστά -και σίγουρα το πιο παραγωγικό- κόμικ στην ιστορία της μοτοσυκλέτας.