Airoh - Εξελίσσει κράνος με αερόσακο

Οι πρώτες αναφορές μιλούν για μείωση των κρανιακών κακώσεων κατά 50%!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/12/2022

Στην EICMA 2022, η ιταλική εταιρεία κρανών Airoh παρουσίασε σε συνεργασία με τον κατασκευαστή αερόσακων Autoliv, ένα κράνος μοτοσυκλέτας με αερόσακο!

Αερόσακους έχουμε δει σε μοτοσυκλέτες και scooter, σε αγωνιστικές ολόσωμες φόρμες, σε μπουφάν και πρόσφατα και σε παντελόνια, ενώ τώρα, στην 25η επέτειο από την ίδρυση της, η Airoh παρουσιάζει αερόσακο και για κράνος.

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως το κράνος είναι σε πρωτότυπη μορφή και επιπλέον η Airoh δεν έχει δώσει πολλές τεχνικές λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας του.

Ο στόχος ήταν ένα full-face κράνος με καλαίσθητο design, που να μην ξεχωρίζει από ένα συμβατικό για τον υπερβολικό του όγκο, ενώ όταν χρειαστεί να μπορεί να “επεκτείνεται”, να ανοίγει δηλαδή από πάνω, και από μέσα να ξεπροβάλλει ένας αερόσακος που θα μειώνει την ταχύτητα κρούσης του κεφαλιού σε κάποιο εμπόδιο.

Παράλληλα, όταν ο αερόσακος δεν χρησιμοποιείται, το κράνος θα καλύπτει όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας -βλ. ECE22.06.

Το κράνος των Airoh-Autoliv βασίζεται στη δουλειά της νεαρής Ιταλίδας σχεδιάστριας Roberta Descrovi, που μελέτησε την ιδέα της ενσωμάτωσης αερόσακου σε κράνος για μοτοσυκλέτα, όσο σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Sheffield Hallam της Αγγλίας.

Όπως διαβάζουμε στο δελτίο τύπου της Airoh, το κράνος που παρουσιάστηκε στην EICMA είναι το αποτέλεσμα μελέτης πολλών προσομοιώσεων ατυχημάτων σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ώστε να εξακριβωθεί αν αυξάνεται η προστασία του αναβάτη. Οι μελέτες αυτές ξεκίνησαν το 2020, ενώ στη συνέχεια η Airoh και η Autoliv πέρασαν στο επόμενο στάδιο, με πραγματικά crash test ώστε να μελετήσουν το σχέδιο του κράνους, την κάλυψη που θα χρειάζεται να προσφέρει ο αερόσακος, την πίεση και τον όγκο του απαιτούμενου για την πλήρωση αερίου, τον τρόπο λειτουργίας της ECU, τη θέση της μπαταρίας, κ.α.

Ο αερόσακος ενεργοποιείται ηλεκτρονικά, χωρίς να αναφέρεται αυτή τη στιγμή ακριβώς το πώς αντιλαμβάνεται το ατύχημα, το πιθανότερο με αισθητήρες όπως επιταχυνσιόμετρα και γυροσκόπια, ενώ δεν γνωρίζουμε την ευαισθησία τους, ή το αν μπορεί να ανοίξει ο αερόσακος κατά λάθος ενώ δεν έχει πέσει ο αναβάτης. Φανταζόμαστε πως η Airoh έχει ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο με τις εταιρείες που έχουν παρουσιάσει jacket και φόρμες με αερόσακους, όπου η χρήση πολλαπλών αισθητήρων που επικοινωνούν με την ECU ώστε να επιβεβαιωθεί από τους περισσότερους ένα ατύχημα, μειώνει ή αποκλείει κάποιο λανθασμένο άνοιγμα του αερόσακου.

Το πάνω μέρος του κράνους έχει τμήματα τα οποία υποχωρούν και ξεκολλάνε όταν ο αερόσακος φουσκώνει και εκτείνεται έξω από το κράνος σπρώχνοντας το κέλυφος. Φανταζόμαστε πως αν τα χάσεις σε κάποιο ατύχημα, η Airoh θα τα παρέχει ως αξεσουάρ, ενώ δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο αυτά θα συναρμολογούνται.

Σύμφωνα με δεδομένα τα οποία μας δίνει η Autoliv, η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού από κάποιο κάταγμα στο κρανίο μειώνεται από το 60% στο 30%, αν και στα δεδομένα αυτά δεν περιλαμβάνεται κάποιο στοιχείο για την ταχύτητα της συγκεκριμένης κρούσης.

Περιμένουμε νεότερες πληροφορίες από Airoh και Autoliv για την εξέλιξη του κράνους, και βίντεο από τη λειτουργία του αερόσακου. Για την ώρα οι 2 εταιρείες δεν έχουν κάνει καμία αναφορά για το πότε θα δούμε το συγκεκριμένο κράνος στην παραγωγή.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.