Akrapovič – Προστατευτικά κάγκελα BMW R1250GS – Ανοίγει την γκάμα της!

Νέο προϊόν στην γκάμα της Akrapovič!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/3/2022

Η Akrapovič επεκτείνει την γκάμα της και για πρώτη φορά βγάζει σε παραγωγή προστατευτικά κάγκελα μοτοσυκλέτας, ξεκινώντας από το BMW R1250 GS, μία πολύ καλή επιλογή για εισαγωγή στην συγκεκριμένη κατηγορία μιας και πρόκειται για μοτοσυκλέτα που χρειάζεται προστατευτικά κάγκελα και είναι πιθανότερο να εξοπλιστεί από τον ιδιοκτήτη της, έναντι του ανταγωνισμού της. Για αυτό και υπάρχουν ήδη πολλές προτάσεις, από διάφορους κατασκευαστές για προστατευτικά κάγκελα στο GS, συμπεριλαμβανομένης της BMW.

Εκεί άλλωστε βασίζεται και η Akrapovič, στον υψηλό ανταγωνισμό γνωρίζοντας πως μπορεί να ξεχωρίσει προσφέροντας λύσεις που βασίζονται σε τεχνολογία που οι υπόλοιποι δεν μπορούν τόσο εύκολα να αναπτύξουν.

Για αυτό και τα συγκεκριμένα προστατευτικά κάγκελα είναι μοναδικά, από ελαφρύ τιτάνιο που έχει κούρμπες αγκαλιάζοντας τους κυλίνδρους χωρίς κολλήσεις, όπως και το φαίρινγκ με όσα περισσότερα ενιαία κομμάτια μπορεί αυτό να γίνει για το εξεζητημένο σχέδιο που έβγαλαν και με κολλήσεις TIG στα υπόλοιπα σημεία.

Τα προστατευτικά κάγκελα είναι κανονικά κάτι φθηνό που εύκολα μπορείς να αλλάξεις και που το GS χρειάζεται οπωσδήποτε, καθώς ακόμη και με αυτά μπορεί να βρεθείς με πλαϊνό καπάκι σπασμένο απλά πέφτοντας από το σταντ. Κι αυτό σημαίνει ακινητοποίηση μέχρι την εύκολη επισκευή. Το έχουμε καταγράψει τόσες πολλές φορές αυτό σε διάφορα Mega Test όλα αυτά τα χρόνια, καθώς είναι πιο εύκολο να συμβεί από αυτό που πιστεύει κανείς.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση το υλικό και το όνομα, που υποδηλώνει και τον τρόπο κατασκευής, εγγυόνται πως δεν θα είναι η φθηνότερη λύση για το R1250GS αλλά μία από τις πιο όμορφες και σίγουρα η πιο ελαφριά. Μιλάμε για 4 διαφορετικά κομμάτια που πωλούνται σε σετ των δύο και όλα μαζί συνολικά ζυγίζουν ακριβώς 6,26 κιλά που είναι μία καλή επίδοση βάρους για προστασία κινητήρα και φαίρινγκ μαζί.

Το σχέδιο ταιριάζει σε μοντέλα 2019-2022, έχει σχεδιαστεί για να ευκολύνει την τοποθέτηση μυριάδων αγαπημένων αξεσουάρ των φίλων του GS, όπως προβολάκια και τσαντούλες και μπορεί κανείς να τα αγοράσει ξεχωριστά, για μία πιο προσιτή λύση. Όμως η πραγματική είδηση εδώ είναι πως η Akrapovič έχει ένα νέο προϊόν, τιμοκαταλόγου, γιατί κάγκελα έχει ξανά φτιάξει, που σημαίνει πως θα αρχίσουμε να βλέπουμε την γκάμα της να μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Σίγουρα θα προσφέρει κάγκελα και για άλλα μοντέλα της κατηγορίας, και σίγουρα δεν θα σταματήσει μόνο σε αυτά.

Να θυμίσουμε στους πιο ενημερωμένους αναγνώστες, τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, πως πριν από λίγα χρόνια κατά την αποκλειστική περιοδεία στο εργοστάσιο, το R&D και ένα από τα ελάχιστα χυτήρια Τιτανίου στον κόσμο, που διατηρεί η Akrapovič, ήρθαμε σε επαφή με μία πλευρά της εταιρείας που ελάχιστοι γνωρίζουν. Ξεκίνησε γιατί τους ζητούσαν να δώσουν λύσεις σε προβλήματα που οι υπόλοιποι αδυνατούσαν να λύσουν και τελικά κατέληξαν να φτιάχνουν εξεζητημένα εργαλεία και εξαρτήματα για χειρουργεία, οδοντιατρία κτλ. Η λεπτοδουλειά στο τιτάνιο είναι κάτι που ελάχιστοι στον κόσμο μπορούν να πραγματοποιήσουν και η Akrapovič έχει γίνει πρωτοπόρος σε αυτό.

Όχι εύκολα: Έχει δημιουργήσει ένα ειδικό τμήμα επιστημόνων μέσα στο R&D και τους έχει εξοπλίσει με ορισμένα εξιδεικευμένα και πολύ ακριβά εργαλεία ώστε να εξελίσσουν την τεχνολογία κραμάτων, συγκόλλησης και επεξεργασίας ξεφεύγοντας σε επίπεδο από τον ανταγωνισμό. Μία από τις ερωτήσεις μου στους υπευθύνους της Akrapovič τότε, ήταν αν ανησυχούν για ένα μέλλον χωρίς εξατμίσεις, και με την ηλεκτροκίνηση στην πρώτη γραμμή και όχι κάπου πίσω. Η απάντηση είναι πως δεν ανησυχούν καθόλου γιατί έχουν γίνει πλέον μία εταιρεία τεχνολογίας. Ακόμη και αν οι κινητήρες εσωτερικής καύσης φύγουν από την παραγωγή, κάτι που κανείς αυτή την στιγμή δεν μπορεί να προεξοφλήσει με πάσα βεβαιότητα, η Akrapovič έχει συσσωρεύσει τέτοια τεχνογνωσία που θα είναι απαραίτητη ανεξαρτήτως των κινητήρων που έχουν οι μοτοσυκλέτες και τα αγωνιστικά αυτοκίνητα για τα οποία παράγει εξατμίσεις.

Τα προστατευτικά κάγκελα είναι απλά ένα βήμα προς το άνοιγμα της γκάμας που στο μέλλον μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες