Αλλάζει χέρια η Peugeot Motocycles: Εξαγοράζει το μερίδιο που κατείχε η γερμανική Mutares από το 2023

Ως το Καλοκαίρι θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία
peugeot
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/3/2026

Με επίσημη ανακοίνωσή της η γερμανική επενδυτική εταιρεία Mutares SE & Co. KGaA ανακοινώνει πως έχει δεχτεί πρόταση εξαγοράς του μεριδίου της στην Peugeot Motocycles από την τρέχουσα διοικητική ομάδα της γαλλικής εταιρείας.

Η πρόταση αυτή έχει γίνει δεκτή και πλέον έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες μεταβίβασης των μετοχών στους Γάλλους που απαρτίζουν το διοικητικό συμβούλιο της Peugeot, κάτι που αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί εντός του δεύτερου τριμήνου της φετινής χρονιάς.

Η Peugeot Motocycles ανήκε πλήρως στον ινδικό όμιλο Mahindra&Mahindra από το 2019, ο οποίος πούλησε στη Mutares μερίδιο 50% των μετοχών του το 2023, με στόχο την ανάπτυξη της Peugeot από το επενδυτικό σχήμα των Γερμανών.

Στο διάστημα που μεσολάβησε η Mutares προχώρησε στον εκσυγχρονισμό της εικόνας της Peugeot Motocycles, καθώς και στην αναδιοργάνωσή της. Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας εξαγοράστηκε η DAB Motors προς ενίσχυση της ηλεκτρικής πτέρυγας και επιτεύχθηκε συνεργασία με την επίσης γαλλική Sherco (από την οποία προέκυψε το Peugeot XP6), ενώ στη συνέχεια η Peugeot αναμορφώθηκε σε όμιλο, έχοντας δίπλα της ως ανεξάρτητες εταιρείες πλέον τις Kisbee και Django, από τα ομώνυμα μοντέλα της.

Η πρόσφατη ανακοίνωση της Mutares για πώληση του μεριδίου της Peugeot πίσω στους διοικούντες της περιγράφει την πάγια τακτική αυτής της επενδυτικής εταιρείας να αγοράζει, να αναδιοργανώνει και να πουλά σε υψηλότερη τιμή.

Ο Johannes Laumann, CIO της Mutares, δήλωσε σχετικά:

“Αφήνουμε με σιγουριά την Peugeot Motocycles στα καλύτερα δυνατά χέρια για την επόμενη φάση της. Η ομάδα έχει αναπτύξει ένα ξεκάθαρο και συναρπαστικό σχέδιο για το μέλλον της επιχείρησης και έχει επιδείξει μεγάλες εκτελεστικές ικανότητες κατά τη διάρκεια της ιδιοκτησίας μας. Πιστεύουμε πως αυτή η διοικητική ομάδα είναι ιδανικά στημένη για να αναπτύξει περαιτέρω τη μάρκα και να εφαρμόσει επιτυχώς τη στρατηγική ανάπτυξής της.”

Αυτό που λείπει από την όλη συζήτηση είναι το όνομα της Mahindra. Οι Ινδοί είχαν διατηρήσει το 50% των μετοχών της Peugeot Motocycles και αυτό δεν έχει αλλάξει στα χρόνια της ιδιοκτησίας Mutares, άρα λογικά και στο νέο σχήμα της γαλλικής εταιρείας η Mahindra παραμένει μεγαλομέτοχός της.

Πριν εμφανιστεί η Mutares στο προσκήνιο η Mahindra σχεδίαζε να διαθέσει μέσω κοινού δικτύου τις Peugeot και BSA στην Ευρώπη, ωστόσο η κατάσταση έχει αλλάξει έκτοτε μιας και η ευρωπαϊκή διανομή της BSA έχει ανατεθεί από τον περασμένο Οκτώβρη στον αυστριακό όμιλο KSR Group.

Επί του παρόντος δεν έχει γίνει καμιά επίσημη ανακοίνωση επί του θέματος από τη Mahindra, έτσι περιμένουμε με πολύ ενδιαφέρον την ολοκλήρωση της εξαγοράς και τις εξαγγελίες που θα ακολουθήσουν για να δούμε ποιος θα είναι ρόλος της ινδικής μετόχου στη νέα εποχή της Peugeot Motocycles.

Το θέμα δεν είναι τόσο ξεκάθαρο, μιας και εκτός της αγοράς του 50% των μετοχών της Mahindra, η Mutares είχε αποκτήσει μερίδιο ελέγχου 80% στην γαλλική εταιρεία, κάτι που δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο πώς θα διαμορφωθεί στο νέο εταιρικό σχήμα που θα προκύψει για την Peugeot.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.