Αλλάζουν δραστικά οι προδιαγραφές κρανών!

Νέο καθεστώς από το καλοκαίρι
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/3/2020

Μέσα σε δύο δεκαετίες μπορεί να αλλάξει ολόκληρος ο κόσμος, όπως έχουμε διαπιστώσει όλοι μας. Από αυτό όμως φαίνεται πως εξαιρούνταν ό,τι είχε να κάνει με τις προδιαγραφές ασφαλείας των κρανών. Οι υφιστάμενες ECE 22.05 (όλοι έχετε δει το αντίστοιχο αυτοκόλλητο ή καρτελάκι στα κράνη σας) ισχύουν από το 2000, αλλά το χειρότερο είναι ότι ούτε οι δοκιμές που γίνονται, προκειμένου να δοθούν οι πιστοποιήσεις, δεν έχουν αλλάξει από τότε!

Αυτό όμως θα αλλάξει από φέτος, καθώς ο ECE ανακοίνωσε ανανεωμένους κανονισμούς και προδιαγραφές για την ασφάλεια των κρανών οι οποίες θα ονομάζονται ECE 22.06. Πριν όμως αρχίσουμε να εξηγούμε τι σημαίνει αυτό, ας δούμε δύο πράγματα σχετικά με τον ECE και τις προδιαγραφές 22.05. Πολλοί θεωρούν, λανθασμένα, ότι ο ECE είναι ένα ευρωπαϊκός οργανισμός, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας οργανισμός που υπάγεται στον O.H.E και δεν έχει καμία σχέση με την Ε.Ε. O πλήρης τίτλος του είναι “Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη”, ενώ στα μέλη του περιλαμβάνονται και χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως το Ισραήλ, το Καζακστάν, οι Η.Π.Α. και ο Καναδάς, και ο ρόλος του είναι να καταρτίζει κανονισμούς για τον σύγχρονο τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένων και των μεταφορών, που αυτόματα βάζει τις προδιαγραφές των κρανών στις αρμοδιότητές του.

Οι προδιαγραφές 22.05, όπως αναφέραμε και στην αρχή, ισχύουν από τις… αρχές του αιώνα μας και αποτελούν σημείο αναφοράς. Τα τελευταία χρόνια όμως, μέλη του οργανισμού δουλεύουν πάνω σε ένα νέο πακέτο κανονισμών, οι οποίοι θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από φέτος το καλοκαίρι.

Τι είναι όμως αυτό που αλλάζει με τις 22.06 προδιαγραφές; Δύο είναι οι κύριοι παράγοντες που αναβαθμίζονται σημαντικά από αυτές. Αρχικά, είναι οι δοκιμές κρούσης, που αποτελούν το θεμελιώδες στοιχείο στις προδιαγραφές των κρανών και οι οποίες αυξάνουν δραματικά τα στάνταρ. Αυτές οι δοκιμές γίνονται τοποθετώντας το κράνος στο κεφάλι ενός “dummy” (σ.σ. οι δοκιμαστικές κούκλες που προσομοιώνουν το ανθρώπινο σώμα), το οποίο διαθέτει αισθητήρες εσωτερικά που μετρούν την δύναμη που μεταφέρεται από το κράνος κατά την διάρκεια μιας κρούσης. Στη συνέχεια, το κράνος με το κεφάλι-dummy τα ρίχνουν από ένα συγκεκριμένο ύψος πάνω σε μια σκληρή επιφάνεια και μετρούν τα δεδομένα. Με τις νέες 22.06 προδιαγραφές αυτές οι δοκιμές θα εκτελούνται σε ένα πολύ μεγαλύτερο εύρος ταχυτήτων (υψηλότερες και χαμηλότερες) και θα εξετάζονται περισσότερα σημεία πάνω στην επιφάνεια του κράνους.

Μπορεί σε μερικούς να φανούν παράξενες οι δοκιμές με χαμηλότερες ταχύτητες, αλλά αυτό υιοθετείται πλέον γιατί υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι ορισμένα κράνη που συμπεριφέρονται καλά σε κρούσεις με υψηλή ταχύτητα, δεν κάνουν το ίδιο σε αργές ταχύτητες, διότι η κατασκευή στο σύνολο είναι πολύ άκαμπτη και συμπαγής ώστε να παραμορφωθεί και να απορροφήσει μέρος της ενέργειας όπως πρέπει.

Σε μια πτώση, συχνά τα κράνη δέχονται αυτό που ονομάζεται “δευτερεύοντα χτυπήματα”, όταν ο αναβάτης φέρνει τούμπες πάνω στην άσφαλτο χτυπώντας το κεφάλι του κάτω, με τα χτυπήματα να γίνονται πιο λίγα όσο επιβραδύνεται το σώμα του. Αυτές λοιπόν οι δοκιμές, θα διασφαλίσουν ότι ένα κράνος, ακόμη και σε τέτοιες περιπτώσεις, θα κρατάει ασφαλές το κεφάλι του αναβάτη.

Στις νέες προδιαγραφές περιλαμβάνεται και μια νέα δοκιμή κρούσης, η οποία εξετάζει τις περιστροφικές δυνάμεις που μεταφέρονται από το κράνος σε περίπτωση πτώσης. Η απότομη περιστροφική κίνηση που βιώνει το κεφάλι του αναβάτη όταν χτυπάει απότομα πάνω σε μια σκληρή επιφάνεια, μπορεί να προκαλέσει χειρότερη ζημιά απ’ ό,τι θεωρούνταν παλιότερα, και οι νέες δοκιμές διαπιστώνουν το πόσο αποτελεσματικά μπορούν να μειώσουν τα κράνη την ζημιά που προκύπτει σε τέτοιες περιπτώσεις. Το κράνος με το dummy-κεφάλι, ρίχνονται πάνω σε μια αιχμηρή επιφάνεια υπό γωνία, και οι νέοι σένσορες μετρούν την περιστροφική επιτάχυνση μέσα στο κεφάλι. Τα κράνη που είναι πιο λεία και πιο στρογγυλά εξωτερικά λογικά θα συμπεριφέρονται καλύτερα, καθώς δεν θα έχουν επιφάνειες που μπορεί να “μαγκώσουν” κάπου, ενώ η έξυπνη σχεδίαση στις επιστρώσεις μπορούν να μειώσουν την κίνηση που μεταδίδεται από το εξωτερικό κέλυφος στο κεφάλι του αναβάτη.

Ο άλλος κύριος παράγοντας στις αναβαθμισμένες δοκιμές, αφορά αλλαγές στην τεχνολογία των κρανών που έχει εξελιχθεί από το 2000. Σε όλο αυτό το διάστημα, χαρακτηριστικά όπως το ανοιγόμενο μπροστινό τμήμα (flip-up κράνη), εσωτερικά ζελατινάκια για τον ήλιο, Bluetooth συσκευές, action κάμερες και άλλα επιπρόσθετα αξεσουάρ, έγιναν πλέον πολύ συνηθισμένα αλλά το πώς επιδρούν στην συμπεριφορά ενός κράνους δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο.

Με τις 22.06 προδιαγραφές, οι δοκιμές θα γίνονται με το ανοιγόμενο τμήμα σε διάφορες θέσεις, ενώ θα τεστάρεται το κάθε κράνος με όλα τα εργοστασιακά αξεσουάρ τοποθετημένα. Αν μια εταιρεία προσφέρει δικό της σύστημα ενδοεπικοινωνίας, ή εσωτερικά ακουστικά για κάποιο κράνος της γκάμας της, οι δοκιμές θα καταγράφουν τυχόν διαφορές στην συμπεριφορά του κράνους. Προφανώς, είναι αδύνατον να δοκιμαστούν όλα τα after market αξεσουάρ για όλα τα κράνη, οπότε οι δοκιμές θα περιοριστούν στα εργοστασιακά αξεσουάρ της εκάστοτε εταιρείας.

Τέλος, υπάρχουν ορισμένες μικρές αλλαγές σχετικά με τις προδιαγραφές για τις ζελατίνες των κρανών. Τα τεστ κρούσεις γι’ αυτές, που ουσιαστικά προσομοιώνουν χτύπημα με μεγάλη ταχύτητα από κάποια πέτρα ή κάτι αντίστοιχο, γίνονται επίσης πιο αυστηρά, με αύξηση της ταχύτητας στις προσομοιώσεις. Οι ομολογκαρισμένες για το δρόμο φιμέ ζελατίνες, με την ένδειξη “Χρήση μόνο την ημέρα”, θα μπορούν πλέον να είναι λίγο πιο σκούρες, με το ποσοστό του φωτός που θα επιτρέπουν να περάσει να πέφτει από το 50 στο 35%. Οι εσωτερικές ζελατίνες για τον ήλιο θα μπορούν να είναι κι αυτές πιο σκούρες, αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται πάντα με την κανονική ζελατίνα στην θέση της.

Το εύλογο ερώτημα που τίθεται, είναι το πότε θα δούμε αυτές τις νέες προδιαγραφές ECE 22.06 στα κράνη που αγοράζουμε και αν, φυσικά, θα εξακολουθούν να πωλούνται κράνη με τις προηγούμενες, ECE 22.05 προδιαγραφές. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, όπως προαναφέραμε, τα νέα δεδομένα θα αρχίσουν να ισχύουν από φέτος το καλοκαίρι και από εκείνο το σημείο κι έπειτα οι έμποροι θα έχουν ένα περιθώριο τριών ετών να πουλήσουν κράνη με τις ECE 22.05 προδιαγραφές, ενώ παράλληλα θα πουλούν και κράνη με τις νέες προδιαγραφές. Τα κράνη με την ένδειξη ECE 22.05 θα παραμείνουν νόμιμα για χρήση, οπότε δεν θα συντρέχει λόγος για άμεση αντικατάσταση του κράνους σας. Θα πρέπει βεβαίως να αναφέρουμε, ότι πολλά από τα κράνη προδιαγραφών ECE 22.05 θα περάσουν με επιτυχία και τις δοκιμές των ECE 22.06 χωρίς αλλαγές, ειδικά αυτά που ανήκουν σε κορυφαίες κατηγορίες γνωστών εταιρειών.

 

MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.