Άλλη μία ηλεκτρική φούσκα: Προς πτώχευση η Energica που έφτασε έως την MotoE των MotoGP

Η Ideanomics κλείνει την στρόφιγγα – Απολύσεις και απειλή έξωσης

Από το

motomag

16/10/2024

Η μέχρι πρότινος ακμαία Energica, τουλάχιστον ως προς την εικόνα της στο ευρύ κοινό, αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, όπως φαίνεται και από την συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου την Παρασκευή 11/10/24 που δεν οδήγησε όμως σε αποτέλεσμα.

Η ανάγκη εξεύρεσης λύσης κρίνεται επιτακτική καθώς η εμπορική πορεία της εταιρείας δεν ήταν η αναμενόμενη, μετά την εμπλοκή της στην MotoE προμηθεύοντας τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, από το 2019 έως το 2022.

Η Energica με έδρα την Ιταλία έκανε κινήσεις αρκετά νωρίς για να μην φτάσει σε αυτό το σημείο. Τον Μάρτιο του 2022 πούλησε πάνω από το 70% του ποσοστού ιδιοκτησίας της, στην εταιρεία Ideanomics εκ’ Αμερικής. Το υπόλοιπο 30% παρέμεινε στους ιδρυτές της Energica και άλλων μελών της διοίκησης. Παρότι καινοτόμος στην σχεδίαση ηλεκτρικών μοτοσυκλετών δεν ήταν πάντα αυτό το αντικείμενό της, αρχικά δραστηριοποιούταν στον τομέα της εικόνας και ήχου και αργότερα με το εμπόριο πετρελαίου, πριν εστιάσει στην κατασκευή ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.

Άλλη μία ηλεκτρική φούσκα: Προς πτώχευση η Energica που έφτασε έως την MotoE των MotoGP

Το ζήτημα της Energica είναι πιο σύνθετο καθώς υπάρχει και ένα μεγάλο μελανό σημείο στην Idealnomics (πρώην Seven Stars Cloud Group) όπου οι πρώην Διευθύνων Σύμβουλος, Οικονομικός Διευθυντής και ο νυν Διευθύνων Σύμβουλος κατηγορήθηκαν από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ (SEC) για ψευδείς οικονομικές πληροφορίες σε επενδυτές από το 2017 έως το 2019. Δηλαδή ακριβώς πριν την περίοδο που η Ideanomics απέκτησε πλειοψηφικό συμφέρον στην Energica. Η SEC διευθέτησε το θέμα και ο Zheng Wu, ο πρώην Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, πλήρωσε 3,26 εκατομμύρια ευρώ σε ποινές και τόκους. Ο πρώην CFO και ο νυν Διευθύνων Σύμβουλος πλήρωσαν πρόστιμο 68.750 χιλιάδες ευρώ ο καθένας και η εταιρεία πρόστιμο 1,28 εκατομμυρίων ευρώ. Κατά την περίοδο που η Ideanomics εξαγόρασε την Energica, η αξία μετοχής της μειώθηκε κατά 80% ενώ για το οικονομικό έτος 2023, η εταιρεία παρουσίασε ζημιές ύψους 2,48 εκατομμυρίων ευρώ.

H Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ στα μέσα Νοεμβρίου του 2017, ανακάλυψε ότι η Ideanomics είχε έσοδα 300 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ παρουσίασε μόνο το 1/3 από αυτά, και συγκεκριμένα 132 εκατομμύρια ευρώ έσοδα. Η Ideanomics και ο Wu παραπλάνησαν επίσης τον ελεγκτή της εταιρείας με μια δόλια επιστολή προθέσεων από έναν υποτιθέμενο ενδιαφερόμενο αγοραστή ορισμένων περιουσιακών στοιχείων για να αποφύγει τη διαγραφή αυτών των περιουσιακών στοιχείων, μία πρόσθετη απάτη ύψους 15,58 εκατομμυρίων που αφορά την ίδια περίοδο, ενώ επιπρόσθετα μέσα στο 2017 ο Wu απέκρυψε πως συνδεόταν σε δύο εταιρείες που έλαβαν εκατομμύρια σε μετρητά και απόθεμα από συμφωνίες. Η εντολή της SEC κατά του Wu διαπιστώνει ότι παραβίασε τις διατάξεις για την καταπολέμηση της απάτης, τον εσωτερικό έλεγχο, τα βιβλία και αρχεία των ομοσπονδιακών νόμων περί κινητών αξιών.

Χωρίς να παραδεχτούν ή να αρνηθούν τα πορίσματα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, όλοι οι κατηγορούμενοι αποδέχτηκαν μία συμφωνία που μεταξύ άλλων τους ανάγκαζε να παραιτηθούν, μπαίνοντας και σε καθεστώς επιτήρησης για την αποφυγή μελλοντικών παραβάσεων. Πέρα από τα ανωτέρω πρόστιμα που πλήρωσαν όλες οι πλευρές, η Ideanomics συμφώνησε επιπρόσθετα να έχει και έναν ανεξάρτητο σύμβουλο συμμόρφωσης για να ελέγξει, να αξιολογήσει και να κάνει συστάσεις σχετικά με τους εσωτερικούς λογιστικούς ελέγχους της εταιρείας.

Η έρευνα της SEC διεξήχθη από τους Jason Litow και Brian Palechek και εποπτευόταν από τους Pei Chung, Peter Rosario και την Bogert, με τη βοήθεια των James Connor, James Carlson, Duane Thompson, Kristen Warden και David Mendel. Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς εκτιμά τη βοήθεια της Νομισματικής Αρχής της Σιγκαπούρης, της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς της Βρετανικής Κολομβίας, της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς του Χονγκ Κονγκ και της Ρυθμιστικής Επιτροπής Κινητών Αξιών της Κίνας.

Αν υποθέσουμε ότι η Ideanomics δεν αντιμετώπιζε καμία κρίση, δεν είναι σαφές ότι η εταιρεία θα επένδυε πολλά περισσότερα για να διασώσει την Energica. Στο μεταξύ η γκάμα της Energica κυμαίνεται τιμολογιακά μεταξύ 18.330 και 27.500 Ευρώ. Η υψηλή τιμή είναι μόνο ένας από τους λόγους που οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες δεν σημειώνουν πωλήσεις σε ένα γενικευμένο πρόβλημα που δεν αφορά μόνο την Energica. Για παράδειγμα η Damon δεν έχει αρχίσει ακόμη να παράγει και να παραδίδει μοτοσυκλέτες στους καταναλωτές παρά τις υποσχέσεις πολλών ετών. Η Lightning συνήθως δεν δημοσιεύει στοιχεία πωλήσεων, αλλά ο Διευθύνων Σύμβουλος επιβεβαίωσε ότι η εταιρεία πούλησε κοντά στις εννέα μοτοσυκλέτες το 2021, ενώ το 2022, πουλήθηκαν 69 μοντέλα LiveWire One.

Η κατηγορία MotoE παρόλο που έχει καταφέρει να προχωρήσει την εξέλιξη και να υπάρχουν ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες υψηλών επιδόσεων στις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, δεν έχει καταφέρει να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κόσμου, ούτε να φτάσουν αυτές στην παραγωγή.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.