Ανάκληση Honda Super Cub 50 στην Ιαπωνία!

Ανακοίνωσαν ανάκληση για μόλις 2 δίκυκλα
Honda Super Cub 50
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/8/2025

Ανάκληση για ενδεχόμενο πρόβλημα στην λειτουργία του οδομέτρου που αφορά μόλις δυο δίκυκλα.

Είναι μία σπάνια περίπτωση που δείχνει πως η Honda παίρνει πολύ σοβαρά την δουλειά της, αναγνωρίζοντας τις μόνο δύο μοτοσυκλέτες που είχαν πρόβλημα αλλά τρέχοντας την διαδικασία κανονικά, όπως προβλέπεται.

Η ανάκληση της Honda με αριθμό 5708 αναφέρει πως λόγω εσφαλμένης διαχείρισης των βάσεων που χρησιμοποιούνται για την βαφή των καλυμμάτων του εμπρός φρένου, βαφή έχει διεισδύσει στο εσωτερικό της οπής από όπου διέρχεται η ντίζα του οδομέτρου, ελαττώνοντας την ωφέλιμη διάμετρο της. Εάν ασκηθεί υπερβολική πίεση κατά την διαδικασία συναρμογής των εξαρτημάτων υπάρχει ο κίνδυνος να “τσακίσει” το άκρο της ντίζας και να μην μεταφέρει τον ρυθμό περιστροφής στο όργανο.

Honda Super Cub 50 Recall

Τα οχήματα που επηρεάζονται είναι τα ακόλουθα:

Εταιρεία

Κωδική ονομασία

Εμπορική ονομασία

Αριθμοί πλαισίου

Σύνολο οχημάτων

Honda

2BH-AA09

"Super Cub 50"

AA09-1400710, AA09-1301539

2

 

Οι ιδιοκτήτες των οχημάτων θα ενημερωθούν τηλεφωνικώς.

Καθώς οι ιδιοκτήτες είναι γνωστοί, δεν θα ληφθούν περαιτέρω μέτρα για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών από την εταιρεία.

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.