Ανατρεπτική πατέντα της Suzuki

Ετοιμάζει μακρυψάλιδη supersport
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/2/2019

Η Suzuki κατέθεσε μια νέα πατέντα που ανατρέπει τους μέχρι σήμερα συμβατικούς κανόνες σχεδιασμού των πλαισίων. Βασικός στόχος των σχεδιαστών είναι να επιτύχουν όσο μικρότερο μεταξόνιο γίνεται και ταυτόχρονα να έχουν όσο μεγαλύτερου μήκους ψαλίδι μπορούν. Τα μακριά σε μήκος ψαλίδια είναι γνωστό πως βελτιώνουν την πρόσφυση του πίσω ελαστικού, καθώς ομαλοποιούν  την κίνηση της ανάρτησης και μειώνουν τις επιπτώσεις από την τάση της αλυσίδας όταν ανοίγεις το γκάζι. Τόσο στους αγώνες αυτοκινήτου, όσο και στους αγώνες μοτοσυκλετών, οι σχεδιαστές προσπαθούν πάντα να εξαντλήσουν τα όρια των κανονισμών που αφορούν το μέγιστο επιτρεπτό μήκος των ψαλιδιών. Στα αυτοκίνητα αφορά το μετατρόχιο και στις μοτοσυκλέτες αφορά την σχέση του μεταξονίου με το μήκος του ψαλιδιού. Πρώτη η Yamaha με το R1 του 1998 προσπάθησε να αυξήσει όσο περισσότερο γινόταν το μήκος του ψαλιδιού, μειώνοντας ταυτόχρονα το μεταξόνιο της μοτοσυκλέτας. Για να το επιτύχει αυτό η Yamaha, άλλαξε τον σχεδιασμό των αξόνων του κιβωτίου ταχυτήτων, παρουσιάζοντας το Tri Axis, ώστε να μειώσει το μήκος του κινητήρα. Αντί δηλαδή οι άξονες με τα γρανάζια του κιβωτίου ταχυτήτων να είναι ο ένας πίσω από τον άλλον, στο R1 ήταν ακτινικά τοποθετημένοι και το κιβώτιο ταχυτήτων βρισκόταν πάνω από το ύψος του στροφάλου. Αυτή η σχεδίαση ακολουθήθηκε τα επόμενα χρόνια με μικρές παραλλαγές, απ’ όλους τους κατασκευαστές σπορ μοτοσυκλετών, όχι μόνο για τα τερακύλινδρα supersport 600 και superbike 1000, αλλά ακόμα και για μικρότερου κυβισμού δικύλινδρα ένα σειρά.

Πριν και μετά την Yamaha R1, είχαν προσπαθήσει να βρουν λύση στο πρόβλημα των επιπτώσεων της τάσης της αλυσίδας η Bimota και BMW (τότε είχε στην ιδιοκτησία της και την Husqvarna), τοποθετώντας τον άξονα του ψαλιδιού ομόκεντρα με τον άξονα του γραναζιού κίνησης.

Όμως τώρα η Suzuki φαίνεται πως θέλει να ανατρέψει τα πάντα, τοποθετώντας τον άξονα του ψαλιδιού πολύ πιο μπροστά από τον άξονα του γραναζιού κίνησης! Για να γίνει αυτό, άλλαξε και τον σχεδιασμό του κινητήρα, όπου το κιβώτιο ταχυτήτων έχει τοποθετηθεί κάτω από τον στρόφαλο και η κυλινδροκεφαλή είναι οριζόντια, στο σημείο δηλαδή που βρίσκεται συνήθως η τροφοδοσία και το φιλτροκούτι.

Πράγματι, με αυτόν το τρόπου το μήκος του ψαλιδιού είναι πραγματικά τεράστιο σε σχέση με το συνολικό μεταξόνιο της μοτοσυκλέτας. Όμως να μας επιτρέψετε να είμαστε πολύ σκεπτικοί σχετικά με τα υπόλοιπα προβλήματα που δείχνει να έχει αυτή η σχεδίαση ΑΝ αφορά μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων. Μιλάμε φυσικά για τον περιορισμένο χώρο που αφήνει για την τροφοδοσία  του κινητήρα. Ξέρουμε πολύ καλά πως οι αυλοί κάθετης ροής και τα μεγάλου όγκου φιλτροκούτια είναι μονόδρομος για όποιον θέλει να σχεδιάσει έναν κινητήρα υψηλής απόδοσης. Τέτοια άνεση χώρου δεν υπάρχει στα σχέδια αυτής της πατέντας. Επίσης, η τοποθέτηση της κεφαλής του κινητήρα πίσω από τον λαιμό του πλαισίου και με τους δοκούς να αγκαλιάζουν την κεφαλή, σημαίνει πως το πλάτος της μοτοσυκλέτας θα είναι τεράστιο αν πρόκειται για τετρακύλινδρη εν σειρά. Ακόμα και αν είναι δικύλινδρη εν σειρά, πάλι θα έχει το πλάτος τετρακύλινδρης τουλάχιστον. Από την άλλη μεριά, αν αυτή η πατέντα δεν αφορά κάποια μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων, τότε ποιο είναι το όφελος ενός τόσο μακρύ ψαλιδιού;  

 

Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!

Το ζητήσαμε από τον Υφυπουργό Υγείας
Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2026

Η μείωση ΦΠΑ στα κράνη είναι ένα ζήτημα που μας απασχόλησε εδώ στο MOTO έντονα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν είδαμε μπροστά μας να ετοιμαζόμαστε ως χώρα να χάσουμε το μοναδικό νομοθετικό παράθυρο για την καθιέρωση μηδενικού συντελεστή. Όπως και τελικά συνέβη!

Εκείνη την εποχή όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη του κόσμου για έναν βασικό λόγο: «Ας έχει και 50% ΦΠΑ, εμείς έτσι και αλλιώς δεν το φοράμε», ήταν μία από τις βασικές απαντήσεις κόντρα σε κάθε εκστρατεία που ουσιαστικά μηδένιζε την πίεση προς οποιονδήποτε κρατικό εκπρόσωπο.

Έτσι και αλλιώς μόνο εμείς κάναμε εκστρατεία για τη χρήση του εκείνη την εποχή, ούτε καν η ίδια η Πολιτεία!

Πέντε χρόνια μετά, το 1995, αποφάσισε το κράτος να αυστηροποιήσει τη χρήση ζώνης και κράνους με μηδαμινά ωστόσο αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη χρήση κράνους. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παράπονο για τον ΦΠΑ, ήταν όμως ήδη αργά.

Το θέμα μηδενισμού ΦΠΑ στα κράνη επανήλθε στην επικαιρότητα μόνο όταν αυξήθηκε η φορολογία πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και τότε μόνο φάνηκε αυτό για το οποίο φωνάζαμε στις αρχές του ’90, πως δεν γίνεται να μειωθεί κάτω από το 12% καθώς η Ε.Ε. δεν επιτρέπει, για λόγους ανταγωνισμού, μικρότερους συντελεστές παρά μόνο σε αγαθά πρώτης ανάγκης.

Το παράδειγμα της Αγγλίας εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς δεν άκουσε ο κόσμος το 1991: Προετοιμάζοντας την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1993, τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει σε μία σειρά από όρους, μέσα σε αυτούς ήταν πως θα έβαζαν ένα κατώτερο όριο στο ΦΠΑ, ώστε να μη μπορεί μία χώρα να τον μηδενίσει, με στόχο να προσελκύσει πολίτες άλλων χωρών να διασχίσουν τα σύνορα και να την επιλέξουν ως «παράδεισο της λιανικής πώλησης» πραγματοποιώντας τις αγορές τους εκεί, αντί για τη χώρα τους. Εξαίρεση θα γινόταν μόνο για αγαθά πρώτης ανάγκης που κάθε κράτος θα μπορούσε να επιβάλλει ό,τι ΦΠΑ ήθελε καθώς και μόνο για την προπαρασκευαστική περίοδο, άνοιγε ένα και μόνο παράθυρο, να διατηρήσουν το μηδενικό ΦΠΑ σε όσα αγαθά το είχαν πράξει ήδη.

Η Αγγλία ήταν η μόνη χώρα εκείνη την εποχή με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη και έτσι όταν στις 7 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ που σε ισχύ θα έμπαινε την 1η Νοεμβρίου 1993, είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν να διατηρήσουν τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ και δεν παρέλειψαν να το κάνουν. Όσο η Αγγλία ήταν εντός της Ε.Ε. ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη, τώρα προφανώς μπορεί να αυτορυθμίσει οποιονδήποτε συντελεστή, υπήρξε όμως το μοναδικό παράδειγμα εντός Ε.Ε. με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη μοτοσυκλετών.

Εμείς δεν τα λέμε αυτά πρώτη φορά, τα έχουμε εξηγήσει πολλές και εδώ αναλυτικά η πιο πρόσφατη που παράλληλα εξηγεί και την εγκληματικότητα της κυβέρνησης, να πληρώνει πρόστιμο γιατί διατηρεί τον ΦΠΑ σε αγαθά πρώτης ανάγκης!

Για ένα σημαντικό ποσοστό κρατών-μελών που η μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καθημερινό όχημα μετακίνησης, το ζήτημα αυτό είναι άνευ ουσίας, για την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και φυσικά και για εμάς, το ύψος φορολογίας στα κράνη έχει διαφορετική σημασία.

Για αυτό και ήταν αναπάντεχο το γεγονός πως πριν από έξι χρόνια, στις αρχές του 2020, ο συντελεστής ΦΠΑ έπεσε στο 13% αντί του 24%, μία όμως αλλαγή που έγινε για να ψαλιδίσει την αύξηση του κόστους που ήδη ερχόταν και δεν έκανε μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό.

Μία περαιτέρω μείωση στο 6% θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αν φυσικά δεν απορροφηθεί, ενώ θα άνοιγε και τον δρόμο για μελλοντικό μηδενισμό, που ήταν και ο αρχικός μας στόχος, πριν από 35 χρόνια!

Το παράθυρο για μείωση κάτω από το όριο που θέτει η Ε.Ε. είναι να εγγραφούν τα κράνη ως απαραίτητος εξοπλισμός ασφαλείας, όπως δηλαδή είναι στην πράξη! Ωστόσο η Ε.Ε. έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα κράνη των εργοταξίων, όχι και εκείνα των μοτοσυκλετών, καθότι όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, η μοτοσυκλέτα είναι κάτι άγνωστο στα έδρανα των Βρυξελών. Ένα παράθυρο υπάρχει μέσω γνωμοδότησης από το Υπουργείο Υγείας και αυτό ακριβώς ζητήσαμε πριν λίγες ημέρες.

Στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026, που το MOTO ήταν το μόνο αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο που είχε περίπτερο, για να είμαστε κοντά στους επισκέπτες και αναγνώστες, πέρασε μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και όταν βρέθηκε στο περίπτερο του MOTO, είχαμε την ευκαιρία να του καταθέσουμε αίτημα για τη θετική του εισήγηση προς το 6% στο ΦΠΑ για τα κράνη μοτοσυκλετών. 

Ο δρόμος είναι μακρύς, τουλάχιστον τώρα εκτός από ένα πρώτο βήμα, υπάρχει και η υποστήριξη του κόσμου, που δεν κάνει το ίδιο λάθος με το 1990.

 

 

 

Όπως είχαμε τονίσει και εδώ, η χώρα μας κάνει το έγκλημα να επιβάλλει φορολογία εκτός κανόνων της Ε.Ε. και να πληρώνει πρόστιμο για τον λόγο αυτό. Όσο η διαφορά εισπραχθέντων από την παράνομη φορολογία μείον του προστίμου καταλήγει με θετικό πρόσημο, τόσο θα συνεχίζει το έγκλημα αυτό. Εκτός από το παράδειγμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας για τον μηδενισμό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, στο θέμα των μοτοσυκλετών που μας αφορά, η χώρα μας εγκληματεί και με το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης. Η Ε.Ε. το γνωρίζει αυτό και σχεδιάζει να ανεβάσει το πρόστιμο σε τέτοιο ύψος που πλέον να μη συμφέρει η διατήρησή του.

Αν κάποιος αφαιρέσει την διαφορά ΦΠΑ και το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης από την τελική τιμή, τότε θα καταλάβει πως οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα δεν πωλούνται ακριβότερα από άλλες χώρες λόγω κέρδους, αλλά εξαιτίας αυξημένης φορολογίας που ως ένα σημείο καταλήγει και ζήτημα ασφάλειας, ιδιαίτερα στις μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών που η διαφορά αυτή διαφαίνεται περισσότερο.

Άρα το συμπέρασμα είναι πως μία χαρά θα μπορούσε να μειώσει η Πολιτεία το ΦΠΑ στο 0% και να πληρώνει έπειτα πρόστιμο στην Ε.Ε. αλλά αυτό δεν θα το κάνει αν δεν υπάρχει άμεσο όφελος στο ταμείο. Το μακροχρόνιο όφελος για την κοινωνία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν το κοιτά κανείς. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως από την πλάγια οδό θα έρθει η περαιτέρω μείωση στο 6% για αρχή και πως αυτή θα περάσει στην τελική τιμή και βλέπουμε έπειτα και για τον στόχο του 1990!