Απαγόρευση Enduro στην λαυρεωτική μετά τον θάνατο αναβάτη

Θα παραμείνουν όμως ανοικτά και κρυμμένα τα πηγάδια…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/3/2018

Έναν μήνα μετά τον τραγικό θάνατο αναβάτη Enduro από πτώση σε ακάλυπτο και κρυμμένο από την βλάστηση μεταλλευτικό πηγάδι, το Δασαρχείο ανακοινώνει πως τα πηγάδια θα παραμείνουν ανοικτά και αχαρτογράφητα, κι απλά θα απαγορευτούν οι μοτοσυκλέτες. Με τους πεζοπόρους και τους ποδηλάτες να συνεχίσουν να κινδυνεύουν…

Λίγο μπερδεμένος είναι ο δασάρχης Λαυρίου με όλα όσα χρειάζονται να γίνουν, για να μην υπάρχει κι άλλο τραγικό θύμα μετά τον χαμό του άτυχου αστυνομικού Σωτήρη Πράπα. Ο δασάρχης καλεί τις αρχές να αστυνομεύσουν καλύτερα την περιοχή και τις λέσχες να ενημερώσουν τα μέλη τους, ώστε να μην διοργανώνουν αγώνες στα δασικά μονοπάτια και να ενημερώσουν κατάλληλα τα μέλη τους. Σύμφωνα με τους νόμους και τον χαρακτηρισμό της περιοχής, ο δασάρχης ΚΑΛΑ πράττει, όμως η απαγόρευση των μοτοσυκλετών σε καμία περίπτωση δεν εγγυάται πως ποτέ κανείς δεν θα πέσει σε αφύλακτο πηγάδι. Κι αυτό γιατί όπως ο ίδιος αναφέρει στην απόφαση που εξέδωσε, εντός αλλά και εκτός εθνικού δρυμού, κινούνται αρκετοί επισκέπτες και περιπατητές, συλλέκτες μανιταριών, πεζοπόροι και αθλητές. Όλοι αυτοί θα συνεχίσουν να κινδυνεύουν από πηγάδια που παραμένουν κρυμμένα κάτω από χαμηλή βλάστηση, τρύπες στο έδαφος που δεν φαίνονται, και που συχνά είναι δίπλα ακριβώς στο μονοπάτι, με ένα στραβοπάτημα ή μία απλή δόση περιέργειας να είναι το μόνο που μπορεί να χρειαστεί για να οδηγηθούμε σε ακόμα ένα τραγικό περιστατικό. Το γεγονός πως ο Σωτήρης έχασε την ζωή του πέφτοντας με μοτοσυκλέτα, δεν πρέπει να δίνει στο Δασαρχείο το άλλοθι πως τα αναρίθμητα πηγάδια μπορούν να παραμείνουν ανοικτά και κρυμμένα, γιατί θα απαγορευτούν οι μοτοσυκλέτες.

Με τους πεζοπόρους και τους ποδηλάτες τι θα γίνει;

Θα σκεφτούμε μία άλλη απαγόρευση αν πάθει κανείς κάτι; Ή θα κάνουμε αυτό που πρέπει από τώρα, να τοποθετηθεί για αρχή τουλάχιστον μία σήμανση στα ανοικτά πηγάδια, να χαρτογραφηθούν κάτι που το Δασαρχείο θα έπρεπε να είχε κάνει, και όταν βρεθούν οι πόροι ας σφραγιστούν τότε, μιας και ο Δασάρχης δηλώνει αδυναμία.

Στις δεκαετίες που έχουν περάσει όμως, και που χρόνο με το χρόνο θα μπορούσε να προχωρά η χαρτογράφηση της περιοχής, το δασαρχείο Λαυρίου δεν έχει να επιδείξει αυτό το έργο, αντιθέτως οι παλαιότερες διοικήσεις έχουν απασχολήσει την δικαιοσύνη εξαιτίας επώνυμων καταγγελιών για σειρά αδικημάτων.

Ο τωρινός δασάρχης από την άλλη έχει να επιδείξει έργο στην περιοχή και μάλιστα καλεί τις λέσχες να συζητήσουν ώστε να καθιερωθεί μία έκταση όπου αφού καθαριστεί θα μπορούν να διοργανωθούν αγώνες. Αλλά δεν είναι οι αγώνες το ζητούμενο. Εδώ το Δασαρχείο κάνει το ίδιο λάθος με τα παραδοσιακά ΜΜΕ που μπερδεύουν το Enduro με το Motocross και την διαμορφωμένη πίστα με την βόλτα στα μονοπάτια. Σε κάθε περίπτωση όμως όσο τα πηγάδια αυτά μένουν ανοικτά, και ακόμα χειρότερα κρυμμένα, το επόμενο ατύχημα θα περιμένει να συμβεί.

Αν θέλει το Δασαρχείο να απαγορεύσει το Enduro, ας το κάνει. Όχι όμως για να αφήσει την υπόθεση αυτή στο αρχείο, χωρίς να χαρτογραφήσει τα πηγάδια και χωρίς να τα σφραγίσει!

Στην απόφαση του Δασαρχείου, μας στεναχωρούν επίσης λεπτομέρειες όπως το μηχανοκίνητος «αθλητισμός». Το σωστό είναι μηχανοκίνητος αθλητισμός, σκέτο χωρίς αποσιωπητικά ή άλλα σημεία στίξης, γιατί αυτό είναι στην πράξη το enduro, μία αθλητική δραστηριότητα, όχι μία κατά δήλωση αθλητική δραστηριότητα. Επισημαίνει επίσης το Δασαρχείο πως βλέπει αναβάτες με πλήρη εξοπλισμό, υπονοώντας πως αυτό σημαίνει παράνομοι αγώνες, μονάχα που αυτό –φυσικά- δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και το γεγονός ότι παρατηρεί αναβάτες με κράνος και στολές θα πρέπει να μας κάνει όλους ευτυχισμένους, καθώς είναι γνώρισμα σωστής παιδείας, σύνεσης και αγάπης για το βουνό και το Enduro.

Ο Σωτήρης που σκοτώθηκε πατώντας λίγο έξω από το μονοπάτι, δεν έκανε αγώνες. Λίγο πριν ήταν στην Ανάβυσσο και συνομιλούσε με άλλους εντουράδες, μαζί με τον δημοσιογράφο του MOTO, τον Κίμων Καράμπελα κάνοντας βόλτες στην γνωστή περιοχή της Αναβύσσου. Αναχώρησε από εκεί μαζί με άλλον έναν αναβάτη, φίλο του, για να συνεχίσουν την βόλτα τους. Αγαπούσε το βουνό και το Enduro, δεν έκανε αγώνες αλλά το χόμπι του και είναι τραγικό που σκοτώθηκε με αυτό τον τρόπο. Για αυτό και ο τραγικός θάνατός του, δεν πρέπει να σταματήσει σε μία απλή απόφαση.

Πρέπει να κλείσουν τα πηγάδια στην περιοχή και να γνωρίζει το Δασαρχείο που βρίσκονται. Αυτό το τελευταίο είναι πολύ βασικό. Είναι αδιανόητο να παραμένει αχαρτογράφητη μία περιοχή, καθώς αυτό δημιουργεί και άλλα ζητήματα για την λειτουργία του δασαρχείου, που επιβάλλεται να την έχει καλύψει ολόκληρη και να την προστατεύει συνεχώς. Και κάτι τελευταίο προς το Δασαρχείο. Η απαγόρευση δεν πρόκειται να σταματήσει τις μοτοσυκλέτες να περνούν από το σημείο, καλώς ή κακώς. Είναι βέβαιο πως μία απλή απαγόρευση δεν αρκεί, ενώ η πάντα απούσα αστυνομία, είναι δύσκολο να κυνηγήσει αναβάτες στα μονοπάτια. Άλλωστε μία καταδίωξη σε αυτή την περιοχή, κι έτσι όπως περιγράφεται στην απόφαση του Δασαρχείου, με ανοικτές αρχαίες δεξαμενές μεγάλου ύψους και ακάλυπτες μεταλλευτικές στοές, μπορεί να έχει τις ίδιες τραγικές συνέπειες και για τους αστυνομικούς. Δεν είναι η πρώτη περιοχή που απαγορεύεται το Enduro, αλλά σίγουρα είναι από εκείνες που εγκυμονούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Κίνδυνος που παραμένει φυσικά για κάθε πεζοπόρο!

 

 

 

Αγωνιστική Honda VFR750R RC30 των Joey Dunlop και Steve Hislop σε δημοπρασία

Μία RC30 με τεράστια ιστορία από Isle of Man TT, Ulster GP και βρετανικά πρωταθλήματα αναζητά νέο ιδιοκτήτη αυτό το Καλοκαίρι
RC30
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/5/2026

Μία αγωνιστική Honda VFR750R RC30 που έχει συνδεθεί με τους θρύλους των αγώνων δρόμου Joey Dunlop και Steve Hislop θα βγει στο σφυρί τον Ιούλιο, προσφέροντας στους συλλέκτες μια σπάνια ευκαιρία με αγωνιστική κληρονομιά και όχι απλώς ιστορική αξία.

Βαμμένη στα κλασικά πράσινα και λευκά χρώματα της Castrol, η συγκεκριμένη RC30 κουβαλά μια διαδρομή που ξεκινά από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και περιέχει μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα των βρετανικών και ιρλανδικών αγώνων δρόμου. Το 1991 χρησιμοποιήθηκε από τον Hislop σε αγώνες του βρετανικού πρωταθλήματος BSB, με σημαντικότερο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στο Oulton Park πίσω από τον Carl Fogarty.

RC30

Την επόμενη χρονιά η μοτοσυκλέτα πέρασε στα χέρια του Nick Jefferies, ο οποίος τη χρησιμοποίησε σε διάφορες διοργανώσεις, κατακτώντας την τέταρτη θέση στους αγώνες των κατηγοριών Formula Ι και Senior του Isle of Man TT. Το 1993 η RC30 πέρασε στην κατοχή του αξέχαστου Joey Dunlop, ο οποίος τη χρησιμοποίησε σε αγώνες στη Βόρεια Ιρλανδία, με κορυφαίο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στο Ulster Grand Prix.

RC30

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ξεκίνησε τη ζωή της το 1991 σε μορφή παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες, πριν μεταφερθεί στη Βρετανία και μετατραπεί σε αγωνιστική από την εργοστασιακή ομάδα της Honda στο Louth. Εξοπλίστηκε με αγωνιστικά κιτ της Honda, απέκτησε πλαίσιο προδιαγραφών Formula Ι ΤΤ, flat-slide καρμπυρατέρ και ανάλογα ρυθισμένο κινητήρα.

RC30

Στην καρδιά της βρίσκεται ο θρυλικός V4 της RC30 με εκκεντροφόρους που λαμβάνουν κίνηση από γρανάζια, σε συνδυασμό με εξατάχυτο κιβώτιο, αλουμινένιο περιμετρικό πλαίσιο δυο δοκών και τετραπίστονες εμπρός δαγκάνες, χαρακτηριστικά που έκαναν την RC30 μία από τις σημαντικότερες superbike της εποχής της. Άλλωστε η Honda τη δημιούργησε με μοναδικό στόχο την κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Superbike, κάτι που πέτυχε το 1988 και το 1989 με τον Fred Merkel.

RC30

Παρότι ο Dunlop δεν σημείωσε νίκη με τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, η ιστορία της και μόνο την καθιστά ξεχωριστή, αν αναλογιστεί κανείς πως ο Βορειοϊρλανδός παραμένει ένας από τους κορυφαίους αναβάτες στην ιστορία του Isle of Man TT με 26 νίκες.

RC30

Η ιστορική RC30 θα δημοπρατηθεί από την Iconic Auctioneers στο πλαίσιο της διοργάνωσης The Iconic Motorcycle Sale at Kempton Park 2026, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 18 Ιουλίου στη Μεγάλη Βρετανία και οι εκτιμήσεις για την τιμή που θα πιάσει φτάνουν ως τις παρυφές των 100 χιλιάδων ευρώ.