Απαγόρευση πώλησης συμβατικών οχημάτων από το 2030 στη Νορβηγία και δημιουργία “χωματερής” για CO2

Προχωρούν ακάθεκτοι με στόχο τα δισεκατομμύρια της Ε.Ε.
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/1/2021

Η Νορβηγία είναι ένας από τους μεγάλους παραγωγούς πετρελαίου και ταυτόχρονα έχει από τις μεγαλύτερες εκπομπές CO2 ανά κάτοικο σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως παρά το γεγονός πως τα περισσότερα χρήματα του ΑΕΠ της Νορβηγίας προέρχονται από την πώληση των «Σατανικών» υγρών καυσίμων και παρά το γεγονός πως οι πολίτες της είναι από του πιο «ρυπογόνους» ανθρώπους της Ευρώπης, εν τούτοις παρουσιάζονται ως «οι πιο οικολόγοι» απ’ όλους μας!

Φυσικά την «οικολογική ευαισθησία» των Νορβηγών την διαφημίζουν κυρίως οι πολιτικοί και όπως έχει δείξει η ιστορία, όπου ανακατεύονται οι πολιτικοί κάτι… βρωμάει!

Αυτές τις μέρες έχει αρχίσει να παίρνει δημοσιότητα η είδηση, πως από το 2022 τα χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού της Νορβηγίας δεν θα μπορούν να διατεθούν για αγορά οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από το 2023 τα ferryboat που εξυπηρετούν τις τακτικές συγκοινωνίες στα χιλιάδες νησάκια της χώρας θα είναι ηλεκτρικά.

Τι μας αφορούν όλα αυτά; Πολύ απλά, αυτή η είδηση συνοδεύεται και από την απαγόρευση πώλησης οχημάτων (και μοτοσυκλετών) ιδιωτικής χρήσης από το 2025 και μετά. Η Νορβηγία είναι αυτή τη στιγμή η χώρα με τα περισσότερα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, καθώς συνεχίζει να επιχορηγεί και να μειώνει τους φόρους σε όσους έχουν από 50.000 έως 100.000 ευρώ για αγορά αυτοκινήτου και την ίδια στιγμή πνίγει στους φόρους τα συμβατικά οχήματα και στερεί με αυτό τον τρόπο την ατομική μετακίνηση σε όσους δεν έχουν τόσα λεφτά για ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Το πλάνο της κυβέρνησης είναι να μειώσει τις εκπομπές ρύπων CO2 έως 55% έως το 2030.

Δυστυχώς, τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν πως όλα αυτά είναι επιθυμίες του… αέρα! Όπως βλέπετε και στους πίνακες, ενώ στις χώρες της Ε.Ε. οι εκπομπές CO2 είχαν δραματική πτώση την τελευταία δεκαετία, στη Νορβηγία της «ηλεκτροκίνησης» δεν άλλαξε ουσιαστικά τίποτα (σ.σ. λογικό αφού δεν άλλαξε ο τρόπος ζωής των Νορβηγών, παρά μόνο το είδος της ενέργειας που καταναλώνουν, όχι η ποσότητα).

Τότε γιατί επιμένουν; Πολύ απλά διότι η πραγματική είδηση της εβδομάδας είναι η λειτουργία του “Northern Lights” δηλαδή μιας κερδοφόρας “χωματερής CO2” που ονομάζεται στη γλώσσα των πολιτικών ως Carbon Capture and Storage (CCS). Πρόκειται για μια αποθήκη υγροποιημένου CO2 2.500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας της Νορβηγίας, όπου όλη η «βρώμα» της βιομηχανικής παραγωγής της Ευρώπης θα αποθηκεύεται «μόνιμα». Στην πραγματικότητα δηλαδή αντέγραψαν την ιδέα της αποθήκευσης των πυρηνικών απόβλητων, μόνο που αντί να ξοδεύουν χρήματα για την ταφή τους με τσιμέντο, εδώ θα πετάνε σε υγροποιημένη μορφή το CO2 μέσα στη γη. Το CCS χρηματοδοτείται από την… Shell και την Total, δηλαδή από τους παγκόσμιους κολοσσούς πετρελαίου και η πρώτη φάση θα έχει ολοκληρωθεί το 2025. Το αν ολοκληρωθούν και οι υπόλοιπες δύο φάσεις θα φανεί στο μέλλον, αφού ο βασικός στόχος είναι να πάρουν τα χρήματα από τους ευρωπαίους βιομήχανους. Μην ξεχνάμε την ύπαρξη του χρηματιστηρίου CO2 και την επιβολή προστίμων σε όποιον παράγει περισσότερο CO2 απ’ όσο του επιτρέπεται. Έτσι το CCS θα είναι πιο φτηνή λύση για τους βιομήχανους να συνεχίσουν την εντατική παραγωγή, αντί να πληρώνουν πρόστιμα. Όπως βλέπουμε δηλαδή, οι Νορβηγοί έχουν πιάσει το νόημα της «ηλεκτροκίνησης» και ετοιμάζονται να μαζέψουν όλα τα λεφτά (και τη βρώμα…) της Ευρώπης.  

     

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.