Απεβίωσε ο πατριάρχης της Rieju, Jordi Riera Baró

Επί 50 χρόνια στο τιμόνι της Ισπανικής εταιρείας

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/4/2021

Ένας από τους ανθρώπους που εξέφραζε την βιομηχανία της μοτοσυκλέτας από την πλευρά των μικρών ανεξάρτητων εταιρειών απεβίωσε εχθές σε ηλικία 84 ετών.

Ο Riera αντιπροσώπευε την δεύτερη γενιά της Rieju έχοντας κληρονομήσει την εταιρεία από τον πατέρα του Luis Riera που την ίδρυσε το 1934 μαζί με τον Jaime Juanola. Αρχικά, όπως τόσες μοτοσυκλετιστικές εταιρείες, κατασκεύαζε ποδήλατα και το όνομά της ήταν ο συνδυασμός των δύο επιθέτων.

Στην κατασκευή των μοτοσυκλετών εισήλθε το 1947, όπως επίσης πολλές εταιρείες στην ταραχώδη εκείνη εποχή, εισάγοντας στην αρχή κινητήρες από την γειτονική Γαλλία. Σταδιακά η Rieju μεγάλωνε επενδύοντας στην εξέλιξή της και το 1968 ο Jordi Riera εισήλθε στην εταιρεία στο πλευρό του πατέρα του.

Η δεκαετία του ΄80 ήταν η καλύτερη εποχή για την Rieju που κάτω από την διοίκηση του Jordi Riera έκανε επέκταση της γκάμας της στα χωμάτινα και ισχυροποίησε την παρουσία της στα μικρού κυβισμού δίκυκλα με τα οποία και είχε γίνει γνωστή. Όχι μόνο στην Ισπανία και με έντονη εξαγωγική δραστηριότητα που την δεκαετία του 2000 έφτασε να αριθμεί 35 χώρες.

Η Rieju εξακολουθεί να παραμένει εν μέρει οικογενειακή, καθώς ο γιός κι εγγονός ενός εκ των ιδρυτών κατέχει την θέση του προέδρου. Ο Jordi Riera Tarres είπε για τον πατέρα του Jordi Riera: «Ο πατέρας μου έχει δείξει μεγάλη αφοσίωση και αγάπη για την εταιρεία μέχρι και τις τελευταίες του ημέρες, χωρίς να λείψει από το γραφείο του για να είναι κοντά στην οικογένειά του, τα τελευταία 70 χρόνια».

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.