Απεργία πείνας και 2 χρόνια επιπλέον ποινής στο ζευγάρι Άγγλων μοτοσυκλετιστών που συνελήφθη πέρυσι στο Ιράν

Οι Craig και Lindsay Foreman έχουν ήδη περάσει 19 μήνες στη φυλακή
Craig-and-Lindsay-Foreman
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/7/2026

Το ζεύγος των Βρετανών μοτοσυκλετιστών ταξίδευε από την πατρίδα τους προς την Αυστραλία με μοτοσυκλέτες όταν συνελήφθησαν στο Ιράν τον Ιανουάριο του 2025 με την κατηγορία της κατασκοπίας. Σε μια διαδικασία που εξελίχθηκε σε εφιάλτη, οι Craig και Lindsay Foreman καταδικάστηκαν τον περασμένο Φεβρουάριο σε κάθειρξη δέκα ετών με συνοπτικές και μάλλον αδιαφανείς διαδικασίες.

Την ώρα που στην Αγγλία οι συγγενείς τους καλούν σε συγκέντρωση υπογραφών για την απελευθέρωσή τους και ενώ έχει ήδη διοργανωθεί μοτοσυκλετιστική συγκέντρωση στο Λονδίνο προς στήριξή τους, οι αρχές της χώρας δεν έχουν καταφέρει απολύτως τίποτα προς την απελευθέρωση του δύο 52χρονων.

Από τον περασμένο Μάιο τόσο ο Craig όσο και η Lindsay έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενοι για τη φυλάκισή τους, με ανθρωπιστικές οργανώσεις να αποκαλύπτουν πως αμφότεροι έχουν πλέον προβλήματα υγείας και ειδικότερα ο Craig που άρχισε νωρίτερα από τη σύζυγό του και έχει χάσει περίπου 16 κιλά στο διάστημα αυτό.

Τώρα ωστόσο έγινε γνωστό πως η κατάσταση έχει χειροτερέψει, καθώς ο Craig Foreman τιμωρήθηκε με δύο επιπλέον χρόνια στην ποινή του επειδή επικοινώνησε με ΜΜΕ μέσα από το κελί του.

Όπως δήλωσε ο γιος της Lindsay, Joe Bennett: "Του είπαν πως θα τον πάνε σε συνάντηση με τον δικηγόρο του, αλλά αντιθέτως βρέθηκε ενώπιον δικαστή που τον ενημέρωσε για την αύξηση της ποινής του. Δεν του επιτράπηκε να επικοινωνήσει με δικηγόρο, ούτε με μεταφραστή και δεν είχε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό του".

Η αγγλική κυβέρνηση όρισε τον βουλευτή των Συντηρητικών, Alistair Burt, ως ειδικό απεσταλμένο για Βρετανούς πολίτες που έχουν φυλακιστεί σε άλλες χώρες, γεγονός που δίνει μια ικμάδα αισιοδοξίας για το μέλλον των Foreman, ωστόσο ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει στον Περσικό Κόλπο οπωσδήποτε δυσχεραίνει κάθε σχετική προσπάθεια.

Έξυπνες κάμερες: Αναβλήθηκε για δεύτερη φορά ο διαγωνισμός για την προμήθειά τους – Ξανά προσφυγές για τον ίδιο λόγο!

Η προμήθεια 1.000 καμερών από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης αρχίζει να μοιάζει με το γεφύρι της Άρτας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Δεν πρόλαβε να περάσει ένας μήνας από τότε που το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης επαναπροκήρυξε τον διαγωνισμό για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.”, δηλαδή των περίφημων 1.000 έξυπνων καμερών που θα τοποθετούνταν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Την πρώτη φορά ο διαγωνισμός ματαιώθηκε μετά από προδικαστικές προσφυγές εταιρειών που ήθελαν να συμμετάσχουν, θεωρώντας πως είναι ασαφείς οι προδιαγραφές του, ενώ προέκυψαν υπόνοιες πως πρόκειται για φωτογραφικό διαγωνισμό που οδηγούσε σε συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Η εκ νέου προκήρυξή του είχε ως καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών την 27η Ιουλίου 2026, ωστόσο ούτε αυτή η προθεσμία πρόκειται να τηρηθεί, καθώς ξανά κατατέθηκαν δύο προσφυγές από εταιρείες που ήθελαν να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό.

Η απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) για τις εν λόγω νέες προσφυγές ήταν πως είναι βάσιμες και κατά συνέπεια προέβη σε αναστολή διενέργειάς του έως ότου εκδοθεί η οριστική απόφαση επί των προσφυγών.

Απ’ ότι φαίνεται και στη νέα προκήρυξη δεν άλλαξαν και πολλά από την πρώτη στο τεχνικό της σκέλος, γεγονός που οδήγησε τις εταιρείες Maycon και Aktor Κατασκευές στο να προσφύγουν εναντίον του και να δικαιωθούν από την ΕΑΔΗΣΥ που έκρινε πως, “α) οι υπό κρίση προσφυγές δεν παρίστανται προδήλως απαράδεκτες, β) ενδέχεται να υφίσταται βλάβη των προσφευγουσών από την προσβαλλόμενη διακήρυξη και τους όρους αυτής και γ) οι λόγοι των υπό κρίση προσφυγών δεν παρίστανται καταρχήν προδήλως αβάσιμοι, δεδομένου ότι η οριστική απόφαση περί της βασιμότητας των προσφυγών χρήζει περαιτέρω εξέτασης.”

Έχουμε γράψει πολλά για το θέμα και πιθανότατα δεν έχει νόημα να επαναλαμβανόμαστε όταν το υπουργείο δείχνει κάθε καλή διάθεση να επιβεβαιώσει κάθε κακή σκέψη που μπορεί κάποιος να κάνει για την ιστορία αυτή.

Εδώ ως Κράτος δεν μπορούμε επί χρόνια να ολοκληρώσουμε έναν διαγωνισμό για πινακίδες κυκλοφορίας, σε αυτό το τόσο περίπλοκο και ακριβότερο ζήτημα περιμέναμε αποτελέσματα;