Απίστευτο! Η Harley σταματά τα Sportster στην Ευρώπη!

Άλλη μία κίνηση αυτοκτονίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/9/2020

Από την στιγμή που οι μέτοχοι έδιωξαν από τη θέση του CEO τον Matt Lavatich, εμπνευστή της στρατηγικής “More Roads” και έβαλαν στη θέση του τον Jochen Zeitz (μέλος του Δ.Σ. έως τότε, αλλά και με αμφισβητούμενη προϊστορία στην PUMA), τα νέα που μας έρχονται από το στρατόπεδο της Harley Davidson είναι συνεχώς άσχημα για τους φίλους της αμερικάνικης εταιρείας και όχι μόνο. Αναλαμβάνοντας τα νέα του καθήκοντα ο Jochen Zeitz παρουσίασε το δικό του πλάνο με την ονομασία “Rewiring” το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα πλάνο απόλυτης εσωστρέφειας και sort-term κέρδους για τους μετόχους. Τα βασικά στοιχεία του είναι ο περιορισμός της γκάμας κατά 30% και η αποκλειστική στόχευση στο ήδη υπάρχον πελατολόγιο της Harley. Αμέσως στις ΗΠΑ υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις, οι οποίες βασίστηκαν στο πραγματικό γεγονός πως οι πτώσεις των πωλήσεων της Harley οφείλονται στον διαρκώς αυξανόμενο μέσω όρο ηλικίας των πελατών της, οπότε το να στοχεύεις ξανά σε μια λίμνη πελατών που διαρκώς συρρικνώνεται δεν έχει νόημα για το μέλλον της εταιρείας. Έχει όμως νόημα για την τσέπη των μετόχων, καθώς η άμεση εναρμόνιση των εξόδων και των εσόδων αυξάνει την αξία της μετοχής της εταιρείας στο χρηματιστήριο. Προφανώς αυτό δεν είναι κακό, καθώς οι εταιρείες φτιάχνονται για να παράγουν κέρδος και όχι για να προσφέρουν κοινωνικό έργο. Όμως υπάρχει ένα όριο μέχρι ποιο σημείο μπορείς να βγάζει ξίγκι από τη μύγα.

Η οριστική απόφαση πριν μερικές ημέρες να φύγει η Harley από την αγορά της Ινδίας (την μεγαλύτερη αγορά δικύκλων στον κόσμο και με εξωπραγματικό ποσοστό αύξησης πωλήσεων κάθε χρόνο!) και να παραχωρήσει όλη την εμπορική δραστηριότητα στην Hero, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την sort-term στρατηγική. Όμως αυτό που αντανακλά σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό την “λογιστική” σκέψη του νέου CEO και των μετόχων, είναι το γεγονός πως δεν φρόντισαν να έχουν εγκαίρως προετοιμάσει τα δημοφιλή μοντέλα της γκάμας τους για της προδιαγραφές Euro5. Έχουν έρθει στη δημοσιότητα σχέδια για έναν νέο αεροψυκτό κινητήρα με σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για τη σειρά των Sportster, αλλά σύμφωνα με τον Γάλλο αντιπρόσωπο δεν είναι ακόμα έτοιμος για την γκάμα του 2021. Ο ίδιος, επιβεβαίωσε πως την χρονιά που μας έρχεται, όλα τα Street με τον υγρόψυκτο κινητήρα των 750 κυβκών, καθώς και τα Iron 883 και Sportster 1200 θα παραμείνουν Euro4, δηλαδή δεν θα μπορούν να πουληθούν στις χώρες της Ε.Ε. Ως αποτέλεσμα, τα καταστήματα της Harley στην Ευρώπη θα έχουν μοτοσυκλέτες που θα ξεκινούν από τα 17.000€ τουλάχιστον και καμία από αυτές δεν θα έχει λιγότερα από 1700 κυβικά! Δηλαδή δεν θα υπάρχει ούτε ένα μοντέλο στη γκάμα για νέους αναβάτες! Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πόσα καταστήματα θα επιβιώσουν χωρίς το Iron 883, αλλά και τι αντίκτυπο θα έχει στο μέλλον αυτό το κενό στη γκάμα. Προς το παρόν τουλάχιστον, το μικρό μονοκύλινδρο που θα φτιάχνει στην Κίνα η QJ (Benelli) και το mega on-off Pan America, συνεχίζουν να βρίσκονται μέσα στα πλάνα, έστω κι αν ήδη έχουν καθυστερήσει. Πραγματικά μας κάνει εντύπωση που ένα στέλεχος σαν τον Jochen Zeitz φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται την έννοια του “timing” στον κλάδο της βιομηχανίας οχημάτων… 

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S