Αποκαλύφθηκαν οι πατέντες για το Harley Davidson 338R

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/9/2020

Μπορεί στην CIMA, την κινέζικη διεθνή έκθεση μοτοσυκλέτας, να μην παρουσιάστηκε το πολυαναμενόμενο "μικρό" Harley των 338cc, αλλά το προϊόν της συνεργασίας μεταξύ της Qianjiang και της Harley Davidson έχει ήδη ανακοινωθεί από τον περασμένο Ιούνιο, ενώ πρόσφατα είχαμε δείξει τις πρώτες φωτογραφίες από το πρωτότυπο που ετοιμάζεται και εντοπίστηκε στην Κίνα τον περασμένο μήνα.

Εκείνες οι φωτογραφίες ενίσχυσαν την άποψη ότι η μοτοσυκλέτα θα παρουσιαζόταν άμεσα και τώρα κατατέθηκαν οι πατέντες για τον τελικό σχεδιασμό του 338R, στην κινέζικη υπηρεσία πνευματικών δικαιωμάτων. Το ερώτημα είναι γιατί τελικά η μοτοσυκλέτα δεν παρουσιάστηκε τώρα. Δύο είναι οι πιθανές εκδοχές γι' αυτό: είτε η μοτοσυκλέτα είναι προ των πυλών για την επίσημη παρουσίασή της, είτε ήταν προγραμματισμένη να γίνει και έχει καθυστερήσει για κάποιο λόγο. Η δεύτερη είναι και η πιο πιθανή, καθώς πρόσφατα η Harley Davidson αναδιάρθρωσε τον προγραμματισμό των μελλοντικών της πλάνων, στρέφοντας την προσοχή της στην παραδοσιακή αμερικάνικη αγορά των cruisers, κάνοντας βήματα πίσω στο σχέδιο για την επέκτασή της σε άλλες αγορές, κάτι που αποτελούσε το όραμα του πρώην CEO της εταιρείας, Matt Levatich, ο οποίος ουσιαστικά απομακρύνθηκε από την θέση του.

Μάλιστα, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ανακοινώθηκε ότι η Harley Davidson θα αποσυρθεί από την ινδική αγορά. Η είδηση αποκαλύφθηκε μέσω τρων ισολογισμών που κατατέθηκαν στην Επιτροπή Ασφαλείας και Συναλλάγματος των Η.Π.Α., με αποτέλεσμα να χαθούν περίπου 70 θέσεις εργασίας από τις δραστηριότητες της εταιρείας στην Ινδία. Το αν αυτή η κίνηση –και το γεγονός ότι δεν παρουσιάστηκε στην CIMA το 338R- σημαίνει ότι η Harley επανεξετάζει την ιδέα του όλου project, απομένει να το δούμε.

Όπως είχαμε γράψει και προκύπτει και από τα σκίτσα των πατεντών, το H-D338R είναι ουσιαστικά μια εξέλιξη του Benelli 302S –όπως είναι το QJ SRK350- με τον δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, το ίδιο πλαίσιο και τα ίδια φρένα, αναρτήσεις, τροχούς, όπως και την ίδια αρχιτεκτονική του κινητήρα. Η ανακοινωμένη χωρητικότητα των 338cc μπορεί να προκύψει από τον συνδυασμό της διαδρομής των 45,2mm από το τρακοσάρι της Benelli, με την διάμετρο των 69mm του μεγαλύτερου κινητήρα των 500cc που "φορούν" τα Leoncino και Benelli 500C. Βέβαια το SRT350 έχει κινητήρα 353cc, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η Harley αναφερόταν πέρσι στο project της ως "HD35", αλλά στην τελική του ονομασία επικράτησε το 338R, οπότε μπορεί να παραμείνει τελικά αυτός ο κυβισμός.

Σχεδιαστικά η μοτοσυκλέτα ακολουθεί την τάση των flat track και σαφώς είναι πιο όμορφο από το Benelli 302S. Πέρα από το αν τελικά αξίζει να φέρει το λογότυπο της Harley, το 338R είναι ένα όμορφο μοτοσυκλετάκι το οποίο "πιάνει" την τάση των νεορετρό που κυριαρχεί στις μέρες μας. Πάντως, είτε μπει στην παραγωγή τώρα είτε κοπεί από τον "πέλεκυ" του νέου CEO Jochen Zeitz, εμείς δεν θα μπορέσουμε μάλλον να το δούμε από κοντά, καθώς δεν είναι προγραμματισμένο να φτάσεις στις ευρωπαϊκές ή την αμερικάνικη αγορά.

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.