Απίστευτο τελευταίο 0-400m σε 5.123 - VIDEO! Αποσύρεται με ρεκόρ ο Eric Teboul στο NitrOlympX

Στον τελικό της FIM Pro Stock Παύλος Σιδηρόπουλος και Δημήτριος Πετρίδης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2022

Μαγευτικές στιγμές στην επιστροφή του μεγαλύτερου drag race event της Ευρώπης που μετά από αποχή δύο ετών επέστρεψε για την 35η διοργάνωσή του στην κατάμεστη πίστα Rico Anthes στο Hockenheim, με 45.000 θεατές να δημιουργούν ένα φανταστικό κλίμα.

Οι αγώνες του NitrOlympX ξεκίνησαν με προβλήματα πρόσφυσης καθώς η πίστα είχε μείνει αχρησιμοποίητη από το 2019, με πολλούς επισκέπτες να έχουν κρατήσει τα εισιτήρια του 2020 και να συρρέουν από την αρχή των δοκιμών, δημιουργώντας μία πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα. Το κλίμα περιγράφεται ως ένα από τα καλύτερα των τελευταίων ετών πριν την διακοπή της πανδημίας, παρόλο που οι κερκίδες ήταν γεμάτες και ο καιρός απείλησε να ακυρώσει κομμάτι της διαδικασίας, όπως και τελικά έγινε αφήνοντας την Top Fuel και την Super Twin χωρίς δεύτερες δοκιμές κατάταξης. Η διοργάνωση είχε εργαστεί για εβδομάδες προετοιμάζοντας την άσφαλτο και μπορεί οι υψηλές θερμοκρασίες της πρώτης ημέρας να δημιούργησαν προβλήματα πρόσφυσης, όμως στην ψιχάλα που έπεσε αργότερα, αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «δώρου Θεού» καθώς πριν την διακοπή είχε ήδη γεμίσει τον αέρα με μπόλικο οξυγόνο.

Το βράδυ ωστόσο δηλώνεται ως μαγευτικό από τους θεατές που το περιγράφουν ως ένα από τα καλύτερα NitrOlympX που στο Hockenheimring αποτελούν μία από τις κορυφαίες διοργανώσεις, τόσο της FIA όσο και της FIM.

Στην μεγαλύτερη από συμμετοχές κατηγορία FIM E PRO STOCK διακρίθηκαν οι Μπουσίνης, Πετρίδης και Σιδηρόπουλος με μία παραπάνω από αξιόλογη Ελληνική παρουσία. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος πέρασε στον τελικό και τελικά τροπαιοφόρος αναδείχτηκε ο Karl Heinz Weikum που έκανε 7.323 με 285,08km έναντι 7.683 και 282,48 του Σιδηρόπουλου.

Στην Top Fuel η Susanne Callin ανακηρύχθηκε νικήτρια χωρίς να αντιμετωπίσει τον Antii Horto που είχε πρόβλημα με την μοτοσυκλέτα του, αλλά διατηρεί ωστόσο το προβάδισμα.

Ανεξαρτήτως κατηγοριών όμως, την παράσταση έκλεψε για άλλη μία φορά ο Γάλλος Eric Teboul καθώς επέλεξε το NitrOlympX για να τερματίσει την καριέρα του και να αποσύρει την πυραυλοκίνητη μοτοσυκλέτα του, που για δεκαετίες ξεχωρίζει.

Μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, τις προσπάθειες των αγωνιζομένων αλλά και του Red Bull FMX Show, η ατμόσφαιρα φορτίστηκε και συναισθηματικά όταν για τελευταία φορά πήρε μπροστά ο γαλλικός πύραυλος. Μπορεί το 5.12 να το έχει ξανά κάνει ο Eric Teboul, ανεπίσημα το 2013, μπορεί να έχει φτάσει επανειλημμένα στο 5.3, όμως ο χρόνος του αποτελεί ρεκόρ για την πίστα, έστω και εκτός κατηγοριών και τερματίζει την καριέρα του με τον καλύτερο τρόπο, επιλέγοντας τους Γερμανούς και όχι την πίστα της Santa Pod στην Αγγλία για την τελευταία του πράξη.

Εκτόξευση λοιπόν στο 5.123 με 421.370 για τον Eric Teboul, στο παρακάτω video:

 

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.