Απογειώθηκε η ιπτάμενη Lazareth μετά την αποτυχία στην παρουσίασή της

Επιτυχής αιώρηση και μία ακόμη νέα ιπτάμενη μοτοσυκλέτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/3/2019

Πέτυχε το στόχο της να δείξει έργο ώστε να διεκδικήσει τα κεφάλαια για να συνεχίσει την εξέλιξη της ιπτάμενης μοτοσυκλέτας, η γαλλική Lazareth, γνωστή για τις θηριώδεις μοτοσυκλέτες με κινητήρες αυτοκινήτων και ορισμένα εντυπωσιακά custom. Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα με κινητήρες jet στο κέντρο των τροχών που ανασηκώνονται μέσα σε ένα λεπτό προετοιμάζοντάς την για απογείωση, αντιγράφει την LM-847 που το όνομά της αντιστοιχεί σε πτήση πολιτικού αεροπλάνου, κάτι που πετυχαίνει και με τον ήχο που παράγει από τον 5,2 λίτρων V8 Maserati κινητήρα! Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα όμως κινείται ηλεκτρικά με άγνωστη τελική ταχύτητα και αυτονομία, μέχρι την στιγμή που θα σηκωθεί στα δύο της σταντ και θα προετοιμαστεί για την απογείωση. Τότε ο στόχος είναι να κινείται ως ένα μεγάλο drone με κινητήρες jet 96.000 στροφών ενώ στόχος είναι να υπάρχει και δεύτερη έκδοση, δικάβαλη, που αντίστοιχα θα έχει δύο πρόσθετους κινητήρες jet στο κέντρο για να ανταπεξέλθει στο αυξημένο βάρος. Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα ζυγίζει 140 κιλά και παράγει εκατό περισσότερα σε ροπή, όταν αναπτύσσει την μέγιστη ταχύτητά της.

Η Lazareth είχε προετοιμάσει μία εντυπωσιακή παρουσίαση για να δείξει πως μπορεί να κάνει την μοτοσυκλέτα της να αιωρηθεί, και η οποία κατέληξε σε φιάσκο όταν δεν τα κατάφερε. Στόχος της εσπευσμένης παρουσίασης ήταν απλά να δείξει έργο, ώστε να αντλήσει κεφάλαια. Κι αυτό γιατί η μόδα των venture capitals αυτή την στιγμή, είναι να ψάχνουν την επόμενη start-up που θα φέρει δισεκατομμύρια βγάζοντας στην παραγωγή ένα πετυχημένο ιπτάμενο ατομικό όχημα. Οι νόμοι στις ΗΠΑ έχουν ήδη μεριμνήσει για την στιγμή που κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό, ο κόσμος έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα πως όσο βρίσκεται σταματημένος στην κίνηση, κάποιος άλλος θα πετά από πάνω του κόβοντας δρόμο, κι έτσι το μόνο που μένει είναι φυσικά και το βασικό, να βρεθεί κάποιος που θα το κατασκευάσει. Η Lazareth δεν ασπάζεται βέβαια την μαζικότητα των υπόλοιπων εταιριών αλλά προβλέπει στα βαριά πορτοφόλια, όπως πάντα έκανε, θέλοντας την στιγμή που αρκετός κόσμος ίπταται, εκείνη να μπορεί να προσφέρει στους λίγους κάτι το εξωτικό. Για αυτό τον λόγο ήθελε να έχει ένα δείγμα που αιωρείται, ώστε να καταλήξει τον Οκτώβριο στην έκθεση που συχνάζουν τέτοιοι πελάτες, στο Dubai, και να κλείσει παραγγελίες για την τελική τιμή που θα αγγίζει το μισό εκατομμύριο Ευρώ.

Ταυτόχρονα, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού στις ΗΠΑ και ακριβώς για τους ίδιους λόγους, η JetPack Aviation παρουσίασε ένα σχέδιο ενός αιρούμενου υπερελαφρού αεροσκάφους –που η ίδια το κατατάσσει στην κατηγορία των μοτοσυκλετών- με το όνομα Speeder. Σκοπεύει να φτιάξει ένα πρωτότυπο σε δύο εκδόσεις, μία με ρεζερβουάρ των 22,7 λίτρων και μέγιστη ταχύτητα 96,5Km/h ώστε να μην απαιτεί άδεια πιλότου και να καλύπτεται από διαφορετικούς νόμους. Η άλλη έκδοση, EVS, δεν θα έχει περιορισμούς και θα απαιτεί άδεια πιλότου. Με μέγιστη ταχύτητα τα 240Km/h, ύψος στα 4.500 μέτρα και διάρκεια πτήσης 20 λεπτών με βάρος 102 κιλών και ικανότητα μεταφοράς 108 κιλών το Speeder θα είναι απλά ένα ακριβό παιχνίδι για λίγους, με την εικόνα μίας ιπτάμενης μοτοσυκλέτας. Το θέμα είναι πως η JetPack Aviation έχει βαρύ όνομα και μπορεί να βασιστεί απλά σε ένα τρισδιάστατο σχέδιο για να αντλήσει παραγγελίες από τόσο αρχικό στάδιο, καθώς και μπόλια κεφάλαια από την αγορά κεφαλαίων… κι αυτό γιατί χρόνια τώρα κατασκευάζει με επιτυχία –τι άλλο- τα JetPack τα ακριβά Jet «σακίδια» εμπνευσμένα από ταινία του Hollywood, σε ανθρώπους που πραγματοποιούν επιδείξεις ή ενθουσιώδη μεγάλα παιδιά με ακόμη μεγαλύτερες τσέπες.

Το Speeder πάτησε πάνω στο όνομα της εταιρίας και κέρδισε μαζική προβολή τις τελευταίες 15 μέρες, πράγμα που δεν αποκλείεται να αποτελεί κομμάτι της στρατηγικής της εταιρίας. Σε διάφορα site γενικού ενδιαφέροντος μπορείς να ζητήσεις, επί πληρωμή φυσικά, μία ενθουσιώδη δημοσίευση με εξίσου ενθουσιώδη κι ευφάνταστο τίτλο, που συχνά περιέχει και την λέξη μοτοσυκλέτα, ώστε να δημιουργηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα μπόλικη κίνηση γύρω από το όνομα. Κι αυτό, σε συγκεκριμένες αγορές, μεταφράζεται ως αυξημένη πιθανότητα να αντλήσεις κεφάλαια ή ακόμη είναι και απαιτούμενο για ένα τέτοιο βήμα. Μπορεί λοιπόν η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα της Lazareth να είναι κάτι με το οποίο αξίζει να ασχοληθούμε, από την στιγμή που πρόκειται για κάτι που φτιάχτηκε από έναν κατασκευαστή με τον οποίο ασχολούμαστε και παρακολουθούμε, και κατά εικόνα μίας custom μοτοσυκλέτας, αλλά στο μέλλον θα βλέπουμε να πληθαίνουν οι αναφορές σε ψηφιακά μοντέλα όπως το Speeder που όλα θα υπόσχονται πως είναι το επόμενο μεγάλο πράγμα στην μετακίνηση του μέλλοντος… και ο λόγος θα είναι ο παραπάνω. Μέχρι φυσικά την στιγμή που κάτι τέτοιο γίνει όντως πραγματικότητα…

 

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.