Αποκλειστικό: Πραγματικές FULL carbon από την Akrapovic!

Full carbon με κεραμικές ίνες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2019

Η τεράστια απόσταση που χωρίζει την Akrapovic από τον ανταγωνισμό πρόκειται να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο. Οι Σλοβένοι ετοιμάζονται να βγάλουν στην παραγωγή εξατμίσεις που είναι κατασκευασμένες από carbon και όχι από τιτάνιο! Πρόκειται για κάτι που το εργοστάσιο δουλεύει αρκετά χρόνια τώρα και αν θέλετε έρχεται και σε αντιδιαστολή με αυτό που τους έχει κάνει μοναδικούς. Ή καλύτερα με ένα από αυτά που τους καθιστούν μοναδικούς: Τον τρόπο που διαχειρίζονται το τιτάνιο και το γεγονός πως έχουν φτάσει στο σημείο να έχουν το δικό τους χυτήριο! (πάνω από μία δεκαετία έρευνας για το εξελίξουν).

Η Akrapovic απέχει από τον ανταγωνισμό γιατί η δουλειά της δεν είναι απλά να κατασκευάζει εξατμίσεις, αλλά ακόμη περισσότερο να εξελίσσει κινητήρες ενώ συχνά σηκώνει κι ένα κομμάτι των εργασιών δημιουργίας ενός νέου μοντέλου από τις πλάτες των κατασκευαστών που συνεργάζονται μαζί της. Υπάρχουν λοιπόν μοντέλα που πριν βγουν στην παραγωγή με μία απλή εξάτμιση του εργοστασίου, έχουν περάσει πρώτα από την Akrapovic η οποία πρότεινε και αλλαγές στην ροή των καυσαερίων που προφανώς με την δική της εξάτμιση είναι πλήρως εκμεταλλεύσιμες, ωστόσο γενικά βελτιώνουν την μοτοσυκλέτα. Αυτό από μόνο του μπορεί να την τοποθετήσει πολλά σκαλιά πάνω από τους υπόλοιπους, αν δεν ξεχώριζε για την ίδια την κατασκευή και φυσικά για τις επιδόσεις.

Το επόμενο βήμα που ετοιμάζουν θα μεγαλώσει αυτό το χάσμα. Η πληροφορία έρχεται από το νούμερο δύο της εταιρίας απευθείας στο ΜΟΤΟ και είναι μέρος της αποκαλυπτικής συνέντευξης που μας παραχώρησε στα πλαίσια της επίσκεψής μας στην Σλοβενία. Η ελληνική αντιπροσωπεία, η TECNO MOTO PERFORMANCE, επεξεργαζόταν πολλούς μήνες το πλαίσιο αυτής της ξενάγησης που το MOTO είχε πραγματοποιήσει αντίστοιχα και στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Τότε η Akrapovic ήταν ήδη πολύ μπροστά από τον ανταγωνισμό αλλά συγκριτικά με την σημερινή της εικόνα ήταν απλά μία μικρή βιοτεχνία…

Στο επόμενο τεύχος θα κάνουμε κάτι που δεν έχει γίνει ξανά, στον βαθμό αυτό που θα δείτε. Θα περιηγηθούμε μαζί στον χώρο παραγωγής και θα δείτε όλα τα στάδια από την αρχή ως το τέλος! Μέχρι τότε, και μέχρι να έρθει η συνέντευξη με τον άνθρωπο που γνωρίζει όλα τα μυστικά, ας δούμε μία από τις πληροφορίες που μας έδωσε:

Akrapovic: Γιατί ήταν αποκαλυπτική η επίσκεψη στο εργοστάσιό της - Μοτοσυκλετιστική εκδοχή «Charlie and the Chocolate Factory»

Το τιτάνιο για την Akrapovic και η υψηλή εξειδίκευση σε αυτό, είναι ένας από τους λόγους που την έκαναν να ξεχωρίσει, ωστόσο πρέπει να βρίσκεται πάντα ένα βήμα πιο μπροστά και για αυτό τα τελευταία χρόνια πειραματιζόταν με το carbon. Οι θερμοκρασίες που φτάνουν οι εξατμίσεις ήταν έως τώρα ο απαγορευτικός λόγος για να γίνει κάτι τέτοιο και η διαφορά σε βάρος ο μόνος λόγος να μπει κανείς στον κόπο. Ήδη με το τιτάνιο και την προηγμένη κατασκευή, οι εξατμίσεις της Akrapovic είναι εξαιρετικά ελαφριές, όμως με την χρήση του carbon τα πράγματα μπορούν να γίνουν πολύ καλύτερα.

Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρόκειται να αφήσουν το τιτάνιο, ενώ και το carbon δεν πρόκειται να είναι γελοία ακριβό, ακόμη και στην πρώτη περίοδο που θα γίνει διαθέσιμο. Αυτές οι δύο είναι οι πιο βασικές ανησυχίες που ίσως έχει κανείς όταν ακούει για εξατμίσεις carbon, όπου το carbon δεν θα είναι απλά ένα εξωτερικό προστατευτικό, αλλά θα αποτελεί το δομικό στοιχείο. Η καινοτομία βασίζεται σε μία εξ ολοκλήρου νέα αντιμετώπιση του υλικού, το οποίο έτσι κι αλλιώς βρίσκεται σε αφθονία, μέσα στο εργοστάσιο όπως θα δείτε στο τεύχος, και επεξεργάζεται από τους καλύτερους υπαλλήλους, τις γυναίκες!

Το carbon τώρα μπαίνει σε τελείως διαφορετική συνθήκη επεξεργασίας, που προφανώς η Akrapovic δεν πρόκειται να αποκαλύψει και ενισχύεται με κεραμικές ίνες απαιτώντας μία εντελώς νέα προσέγγιση στην βιομηχανοποιημένη παραγωγή. Βρισκόμαστε στα τελικά στάδια της εξέλιξης, έχοντας ξεπεράσει κάθε σκόπελο ώστε να δούμε κάτι τέτοιο σύντομα να γίνεται διαθέσιμο.

Το πότε. δεν είναι ανακοινώσιμο αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό πως είμαστε μπροστά σε κάτι πολύ σημαντικό που έχει πολλές διαφορετικές εφαρμογές.

Ένα carbon που δεν θα πιάνει φωτιά είναι κάτι ολότελα νέο και είναι κάτι που χρειάζεται και εκτός της αυτοκινητοβιομηχανίας!

Αν και μέχρι στιγμής το άρθρο δεν έχει αφήσει κάποιο κενό, είναι ωστόσο επιβεβλημένο να τονίσουμε το FULL carbon. γιατί αυτό το “full” χρησιμοποιείται καταχρηστικά από πάρα πολλούς. Για παράδειγμα τα θερμοπλαστικά κράνη με ίνες carbon, που θα τα δείτε να προάγονται ως full carbon και τα παραδείγματα είναι ατελείωτα. Η είδηση είναι πως θα έχουμε carbon υλικό που θα έρχεται απευθείας σε επαφή με τα καυσαέρια και όχι για κάποιο αισθητικό περίβλημα. Αυτό σημαίνει πως οι πολύωρες –και όχι στιγμιαίες- δοκιμές αντοχής, θα πρέπει να γίνονται με θερμοκρασία τουλάχιστον 600ο Κελσίου με την Akrapovic να δοκιμάζει τις νέες εξατμίσεις στους 850ο Κελσίου, ενώ αντέχουν σε τετραψήφιο αριθμό βαθμών Κελσίου...

Σε δεύτερο, απώτερο θα έλεγε κανείς στάδιο, η Akrapovic θέλει να μπορεί να κατασκευάσει και τους λαιμούς από το ίδιο υλικό, ενώ από την πρώτη στιγμή θα μιλάμε για μία πατενταρισμένη τεχνολογία που θα την διαθέσει σε πληθώρα άλλων κατασκευαστών, εκτός της αυτοκινητοβιομηχανίας που θα κρατήσει –φυσικά- την αποκλειστικότητα.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.