Αποζημίωση 13.400 ευρώ σε μοτοσυκλετηστή στη Λάρισα για ατύχημα από λακκούβα

Αρνείται ο Δήμος να τον αποζημιώσει
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/11/2023

Μόνο στην Ελλάδα (και σε μερικές ακόμα τριτοκοσμικές χώρες…) οι κρατικοί οργανισμοί και οι κρατικές υπηρεσίες δεν έχουν τελικά ποτέ ευθύνη και για τίποτα. Παρά το γεγονός πως το νομοθετικό πλαίσιο στη χώρα μας είναι ένα από τα καλύτερα που υπάρχουν στον κόσμο και οι νόμοι προβλέπουν με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πιθανές περιπτώσεις, δίνοντας στους Έλληνες δικαστές την δυνατότητα να αποδώσουν δικαιοσύνη με ακρίβεια, εν τούτοις στην πράξη, ο Έλληνας πολίτης θα πρέπει να έχει άπειρο ελεύθερο χρόνο και πολλά λεφτά για να βρει το δίκιο του απέναντι τις παρανομίες των κρατικών υπηρεσιών. Ειδικά όταν μιλάμε για παρανομίες στους δημόσιους δρόμους που προκαλούν ακόμα και θανατηφόρα ατυχήματα, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα διότι ανάλογα με το συγκεκριμένο σημείο του δρόμου ο “υπεύθυνος” μπορεί να είναι στην κυριολεξία οποιοσδήποτε κρατικός ή μη οργανισμός!

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ένας μοτοσυκλετιστής από την Λάρισα κατάφερε να αποδείξει στο δικαστήριο (και το δικαστήριο το αποδέχτηκε) πως δεν είναι ελέφαντας και πως το ατύχημα που είχε με την μοτοσυκλέτα του προκλήθηκε από λακκούβα στο δρόμο. Για να το πετύχει αυτό χρειάστηκε να κάνει ο ίδιος μήνυση στο δήμο, εννοείται με δικά του έξοδα και τελικά το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Λάρισας αποφάσισε να του καταβάλει ο Δήμος Λάρισας αποζημίωση 13.400€. Όμως αν νομίζετε πως η ιστορία μας τελειώνει εδώ, μάλλον δεν ζείτε πολλά χρόνια στην Ελλάδα…

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, οι οικονομική επιτροπή του Δήμου Λάρισας συνεδρίασε και όχι μόνο αρνήθηκε να πληρώσει την αποζημίωση, αλλά αποφάσισε ομόφωνα να ασκήσει έφεση με την αιτιολογία: “…νομικές πλημμέλειες που αφορούν αφενός στην εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ και αφετέρου από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού προκύπτει σε κάθε περίπτωση αποκλειστική υπαιτιότητα του ενάγοντος στην επέλευση της ζημίας του, ενώ η απόφαση αυτή πάσχει τόσο λόγω εσφαλμένης εφαρμογής της ΑΚ 931 όσο και της ΑΚ 929, με αποτέλεσμα να έχει εξαγάγει την κρίση της κατά κακή ερμηνεία του νόμου και των αποδείξεων “. Σε απλά ελληνικά ο Δήμος Λάρισας λέει: “Ας πρόσεχε…

Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης μεταξύ Ελλάδας και των πολιτισμένων χωρών που σέβονται την ανθρώπινη ζωή, ο δήμος του Λονδίνου αποζημίωσε μοτοσυκλετιστή που πάτησε πάνω σε διαγράμμιση του δρόμου και έπεσε, γιατί το ανακριτικό της βρετανικής αστυνομίας που έκανε την αυτοψία διαπίστωσε πως η μπογιά της διαγράμμισης ήταν εκτός προδιαγραφών…

Φανταστείτε να αρχίσει η ελληνική τροχαία και τα ελληνικά δικαστήρια να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τις κατασκευαστικές παρανομίες των ελληνικών δρόμων και να τα αποδέχονται ως την βασική αιτία των ατυχημάτων όπως στην Μ. Βρετανία… Βρε άστους να σκοτώνονται εκεί πέρα!    

    

  

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.