Aprilia Tuono 1100 Factory

Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/10/2017

Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε στα χέρια μας τη Aprilia Tuono 1100 Factory και στο τεύχος του Νοεμβρίου θα υπάρχει το αναλυτικό τεστ της. Αλλά δεν σας κρύβουμε ότι μας τρώνε τα δάκτυλά μας να γράψουμε κάτι για αυτή στο πληκτρολόγιο από τώρα. Η αιτία δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για μια εντυπωσιακή μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων, ούτε γιατί κουβαλάει πάνω της την τελευταία λέξη της τεχνολογίας.

Αιτία είναι η πεποίθηση μας ότι πρόκειται για την πιο αδικημένη εμπορικά μοτοσυκλέτα στην ιστορία. Καταλαβαίνουμε ότι 20.000 ευρώ για μοτοσυκλέτα έχουν μόνο όσοι είναι πάνω από 40 ετών και σε αυτή την ηλικία πας και αγοράζεις on-off και όχι ένα πυραυλοκίνητο, ουσιαστικά μονόσελο, streetfighter.

Όμως ακόμα κι έτσι, το Tuono 1100 Factory έπρεπε να πουλάει πολύ περισσότερο. Αν όχι να πουλάει, τουλάχιστον να έχει από τον κόσμο τον σεβασμό που του αξίζει. Είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι αν στο ρεζερβουάρ της είχε το σήμα της Honda ή της Yamaha, θα είχε γίνει μύθος αντίστοιχος του Fireblade και του R1. Τα λάθη της Piaggio στον τομέα της εμπορικής προώθησης των V4 της Aprilia είναι άπειρα! Βασικά έχουν κάνει ό,τι πέρναγε από το χέρι τους για να ΜΗΝ πουλήσουν!

Για το 2017 το Tuono 1100 Factory έχει νέα ηλεκτρονικά, με κεντρική μονάδα IMU με τρεις αισθητήρες επιτάχυνσης και αναβαθμισμένο λογισμικό, την πιο εντυπωσιακή σε δυνατότητες έγχρωμη οθόνη οργάνων, νέους διακόπτες, ρυθμιζόμενο Cornering ABS… της Παναγιάς τα μάτια. Το owner’s manual ζυγίζει ένα κιλό! Ήδη από το προηγούμενο μοντέλο του 2015, οι μπιέλες είναι της αυστριακής Pankl και τα έμβολα της γερμανικής Muhle. Το κόστος του service των 10.000 χιλιoμέτρων είναι αντίστοιχο ενός Beverly.

Παρά τις προδιαγραφές Euro 4 που έχουν φιμώσει την εξάτμιση, η χροιά του ήχου όταν χουφτώνεις το γκάζι στις 6.000 στροφές εξακολουθεί να σου σηκώνει την τρίχα. Είναι από τις ελάχιστες μοτοσυκλέτες που η τεχνολογική αρτιότητα και οι ψυχροί αριθμοί των επιδόσεων, συνδυάζονται με το συναίσθημα.

Παρ’ όλα αυτά, απ’ όσους έχουν 20.000 ευρώ για μοτοσυκλέτα, δύσκολα θα σκεφτούν να τα δώσουν για ένα Tuono. Ίσως κάποια στιγμή θα πρέπει η Piaggio να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέπτη.

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Παύλο Καρατζά

22/4/2026

Οι καταγγελίες των κατοίκων που μένουν κοντά σε πίστες είναι συχνό φαινόμενο, όμως στο Κάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών θεσπίστηκε νόμος για την προστασία των χώρων μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Η Πολιτεία του Κάνσας λοιπόν θέσπισε νόμο με στόχο να διασφαλίσει το μέλλον των πιστών της από αστικές αγωγές σχετικά με τον θόρυβο και την κυκλοφορία, υπό την προϋπόθεση ότι η πίστα υπήρχε πριν μείνουν εκεί οι γείτονες.

Στην ουσία, το επιχείρημα είναι ότι αν επιλέξεις να αγοράσεις ή να χτίσεις δίπλα σε μια υπάρχουσα πίστα, δεν μπορείς στη συνέχεια να αλλάξεις γνώμη και να παραπονεθείς για τον θόρυβο που κάνει αφότου μετακομίσεις.

Οι καταγγελίες των ανθρώπων που μένουν κοντά σε μία πίστα δεν είναι βέβαια αποκλειστικά αμερικανικό ζήτημα και με την κίνηση αυτή στο Κάνσας αποκλείονται οι αξιώσεις όσων μετακόμισαν σε ακτίνα πέντε μιλίων μετά την ύπαρξη μιας πίστας.

Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμοί στο νομοσχέδιο, όπως το ότι η προστασία δεν ισχύει αν διαπιστωθεί ότι μια πίστα έχει παραβιάσει τους όρους λειτουργίας της – για παράδειγμα, λειτουργώντας εκτός των επιτρεπόμενων ωρών ή αν δεν έχει φιλοξενήσει αγώνα τα τέσσερα χρόνια πριν από την κατασκευή των γειτονικών ακινήτων.

Ακόμη και μερικές από τις πιο γνωστές πίστες της Αμερικής δεν γλιτώνουν. Η Laguna Seca αντιμετωπίζει συνεχείς διαμάχες με τους κατοίκους της περιοχής λόγω του θορύβου. Νομοθεσίες όπως αυτή δεν διαφυλάσσουν απλώς την κληρονομιά των αγώνων, αλλά αναγνωρίζουν και την οικονομική αξία που προσφέρουν αυτές οι εγκαταστάσεις μέσω της απασχόλησης, του τουρισμού και των εκδηλώσεων.