Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές: Δεν ισχύει η υποχρεωτικότητα - Γράφουν μισές αλήθειες

Στην κρίση του ασφαλισμένου η ενεργοποίηση της κάλυψης - Με συνέπειες ωστόσο αν γίνει το κακό
Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/5/2025

Η υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη των δικύκλων και γενικότερα των οχημάτων στην Ελλάδα για φυσικές καταστροφές έγινε μέσα σε μία μέρα φλέγον ζήτημα στα ελληνικά ΜΜΕ για λάθος λόγους. Ας δούμε μαζί τι ισχύει στην πραγματικότητα.

Περισσότερες καλύψεις έρχονται να επιβληθούν στην ασφάλιση ενός δικύκλου και γενικότερα ενός οχήματος αφού από τις αρχές του καλοκαιριού θα πρέπει να ασφαλίζονται υποχρεωτικά όλα τα οχήματα στην ελληνική επικράτεια και για φυσικές καταστροφές, συγκεκριμένα από την 1η Ιουνίου. Τουλάχιστον έτσι θέλουν να πιστεύουμε. 

Είμαστε σίγουροι ότι τη λέξη "υποχρεωτική" τη διαβάσατε ή την ακούσατε στους τίτλους του 99% της σχετικής ειδησεογραφίας από ΜΜΕ που είτε παίζουν το παιχνίδι των ασφαλιστικών είτε ο/η συντάκτης/τρια που ανέλαβε να ενημερώσει σχετικά το κοινό απλά περιορίστηκε στην ανάγνωση και αναμετάδοση του σχετικού δελτίου Τύπου χωρίς να ρίξει μισή ματιά παραπάνω. Ούτως ή άλλως καλύπτεται εντός και εκτός εισαγωγικών για την επιλογή του αφού και στον σχετικό νόμο 5116/2024 διευκρινίζεται ότι "Ο κύριος ή κάτοχος αυτοκινήτου οχήματος κατά την έννοια της περ. α) του άρθρου 1 του π.δ. 237/1986 (Α' 110), με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα, πέραν των υποχρεώσεων ασφάλισης κατά το ανωτέρω προεδρικό διάταγμα, υποχρεούται να καλύπτει με ασφάλιση το όχημά του και έναντι των κινδύνων από δασική πυρκαγιά και από πλημμύρα..."

Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές 2025

"Και αν δεν το ασφαλίσω για φυσικές καταστροφές τι γίνεται;", θα ρωτήσετε. Η απάντηση είναι: "Τίποτα!". Στην πραγματικότητα και από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποιου είδους ποινή για εκείνον που θα επιλέξει να μην ασφαλίσει τη μοτοσυκλέτα ή οποιοδήποτε άλλο όχημα έχει στην κατοχή του για φυσικές καταστροφές τότε δεν χρειάζεται και να το κάνει. Ωστόσο σε περίπτωση που γίνει φυσική καταστροφή και ένα όχημα υποστεί ζημιές, ο κάτοχός που δεν το έχει ασφαλίσει ανάλογα, βάσει του νόμου εξαιρείται "από κάθε επιχορήγηση κρατικής αρωγής για τα οχήματα που δεν έχουν ασφαλιστεί σύμφωνα με την παρ. 1", την οποία και διαβάσατε πιο πάνω. Έτσι το κράτος μοιάζει να τιμωρεί όσους δεν θα ασφαλίσουν το όχημά τους, ενώ επιβραβεύει με κρατική αρωγή εκείνους που δεν τη χρειάζονται αφού το έχουν ήδη ασφαλίσει, προσπαθώντας έτσι να εξαναγκάσει το κοινό να το κάνει. Ίσως μάλιστα αφαιρέσει το δικαίωμα της κρατικής αρωγής που κάποιος δικαιούται για το σπίτι του, αν ανακαλύψει ότι το όχημά του δεν είχε ασφαλιστεί ανάλογα.

Επίσης, όπως καταλαβαίνετε δεν είναι υποχρεωτική η κάλυψη για φυσικές καταστροφές ούτε για τα οχήματα που βρίσκονται σε διοικητική ακινησία. Σε κάθε περίπτωση η κάλυψη γίνεται βάσει της τρέχουσας εμπορικής αξίας του οχήματος και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το κόστος αναμένεται μικρό για τον ασφαλισμένο, αφού όπως γνωρίζετε, ειδικά στα αυτοκίνητα έχουμε τον πλέον γερασμένο στόλο στην ΕΕ.

Η μόνη -προς το παρόν τουλάχιστον- περίπτωση που η κάλυψη για φυσικές καταστροφές -και σεισμό- είναι υποχρεωτική είναι για τις εταιρείες που έχουν ετήσιο τζίρο από 500.000 ευρώ και πάνω, καθώς υπάρχει πρόστιμο ύψους 10.000 ευρώ, ενώ αν στα περιουσιακά τους στοιχεία περιλαμβάνονται και οχήματα τότε δεν θα λάβουν για αυτά κρατική αρωγή σε περίπτωση φυσικής καταστροφής.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν ήδη έτοιμα τα νέα ασφαλιστήρια με προεπιλεγμένες τις καλύψεις για φυσικές καταστροφές και εσείς αυτό που πρέπει να θυμάστε από τη μεριά σας ως κάτοχοι είναι ότι έχετε το δικαίωμα να μην τις επιλέξετε αναλογιζόμενοι βέβαια και τις πιθανότητες (και τις συνέπειες) να βρεθεί η μοτοσυκλέτα σας καμένη από πυρκαγιά ή "πνιγμένη". Υπάρχει και το ενδεχόμενο του σεισμού, ο οποίος αν και πολύ πιο συχνός από οποιαδήποτε άλλη φυσική καταστροφή στην Ελλάδα, δεν περιλαμβάνεται στον νόμο, αν και οι ασφαλιστικές έχουν προβλέψει και για αυτόν.

Αυτό που δεν προβλέφθηκε επίσης και προς το παρόν δεν έχει γίνει κάποιος λόγος από τη μεριά των ασφαλιστικών είναι να μειωθούν οι χρεώσεις στις υπόλοιπες κατηγορίες του ασφαλιστηρίου ώστε να μην μετακυλήσει η αύξηση στο κοινό. Ο όγκος των οχημάτων που αναμένεται να ασφαλιστούν θα είναι τεράστιος -πολύ και ζεστό χρήμα θα μπει στα ταμεία τους- και στην πραγματικότητα, σε περίπτωση φυσικής καταστροφής, μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός οχημάτων ενδέχεται να επηρεαστεί από αυτή και να χρειαστεί οι ασφαλιστικές να καταβάλλουν αποζημίωση.

Σε κάθε περίπτωση τώρα γνωρίζετε ότι δεν είστε υποχρεωμένοι να ασφαλίσετε τη μοτοσυκλέτα σας, το σκούτερ ή το παπί σας για φυσικές καταστροφές από την 1η του Ιούνη. Εξαναγκασμένοι ίσως...

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες