Αστυνομικός με… κορωνοκράνος στην Ινδία!

Ένας ευφάνταστος τρόπος ενημέρωσης
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/4/2020

Η Ινδία είναι μία από τις πολυπληθέστερες χώρες στον κόσμο και μία από τις μεγαλύτερες αγορές μοτοσυκλέτας παγκοσμίως. Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό με αυτά τα δεδομένα, το να προσπαθήσεις να ελέγξεις όλον αυτόν τον πληθυσμό σε συνθήκες καραντίνας, απαιτεί αν μη τι άλλο μια τιτάνια προσπάθεια.

Μιλάμε για 1,3 δισεκατομμύρια κόσμο, που στην πλειοψηφία τους μάλιστα είναι χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου, άρα και λιγότερο συνειδητοποιημένο και πειθαρχημένο σε ό,τι αφορά τα μέτρα πρόληψης κατά της εξάπλωσης της πανδημίας. Το προηγούμενο διάστημα, η μέθοδος που εφάρμοζαν οι αστυνομικές αρχές της χώρας, ήταν η βία και το ξύλο σε όσους παραβίαζαν τους περιοριστικούς όρους.

Εικόνες με αστυνομικούς να χτυπούν με στειλιάρια αναβάτες με μοτοσυκλέτες προκειμένου να τους κάνουν να επιστρέψουν σπίτι τους, είχαν κάνει τον γύρο του κόσμου και προφανώς ξεσήκωσαν ένα τεράστιο κύμα αντιδράσεων. Γι' αυτό η αστυνομία τις τελευταίες μέρες φαίνεται να υιοθετεί μια διαφορετική τακτική προσέγγιση, η οποία είναι σαφώς προτιμότερη και άκρως χιουμοριστική, θυμίζοντάς μας την τακτική του "κακού και του καλού αστυνομικού".

Πιο συγκεκριμένα, το όλο σκηνικό ξεκίνησε από τη  επαρχία του Chennai, όπου ο Rajesh Babu, ένας αστυνομικός διευθυντής, φόρεσε ένα ειδικά κατασκευασμένο… κορωνοκράνος, σταματώντας τους πολίτες για έλεγχο. Το κράνος είναι γεμάτο από αυτοκόλλητα κόκκινα μακρόστενα εξογκώματα, ίδια με αυτά που υπάρχουν στην εξωτερική επιφάνεια ενός στελέχους του κορωνοϊού.

Ένας τοπικός καλλιτέχνης, ο B. Gowtham, ο οποίος είναι και ιδρυτής του οργανισμού Art Kingdom στο Chennai, δημιούργησε αυτό το κράνος, έχοντας εντοπίσει την άγνοια που επικρατεί στους πολίτες σχετικά με την πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα. Παρατήρησε ότι ο κόσμος δεν έπαιρνε στα σοβαρά τις επιπτώσεις της ασθένειας γιατί ήταν κάτι που δεν ήταν απτό. Έτσι, αποφάσισε να φτιάξει το συγκεκριμένο κράνος, για να έχουν οι άνθρωποι την αίσθηση ότι ο ιός έρχεται κατά πάνω τους.

Όπως εξηγεί ο ίδιος, πήγε στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα, εκεί όπου οι αστυνομικοί εργάζονταν πολύ σκληρά, με σκοπό να κάνει πιο εύκολο το καθήκον τους για την ενημέρωση του κοινού.

Επειδή τα εμπορικά καταστήματα ήταν κλειστά, έπρεπε να αυτοσχεδιάσει για την κατασκευή του κράνους, χρησιμοποιώντας εφημερίδες και χαρτί υγείας για την δημιουργία των εξογκωμάτων και στη συνέχεια το παρέδωσε στον Babu, ο οποίος λάτρεψε την ιδέα!

O Babu φορώντας το κράνος σταματάει ανθρώπους σε αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, ειδικά όταν τους βλέπει να μην φορούν τις προστατευτικές μάσκες. Τους ενημερώνει για την σπουδαιότητα της κοινωνικής απομόνωσης και τον προστατευτικό εξοπλισμό, ενώ τους προτρέπει να σταματήσουν τις άσκοπες μετακινήσεις. Μάλιστα, ντυμένος σαν… κορωνοϊός, η ατάκα που τους λέει είναι: "Αν βγεις έξω, τότε εγώ θα μπω μέσα".

Η αποδοχή του κράνους από τον κόσμο είναι θετική, σύμφωνα με τον Babu, κάτι πολύ σημαντικό σε μια χώρα που πριν λίγες μέρες είχε 1.024 κρούσματα και 27 θανάτους, με τα νούμερα να μπορούν να ξεφύγουν πάρα πολύ εύκολα, εξ ου και η ανακοίνωση για καραντίνα 21 ημερών.

Ο Babu όμως δεν είναι ο μοναδικός αστυνομικός που χρησιμοποιεί τέτοιος ευφάνταστο τρόπο για την ενημέρωση του κοινού, καθώς στην Bangalor, δύο αξιωματικοί της Τροχαίας με πράσινα και κόκκινα κράνη που μοιάζουν με στελέχη κορωνοϊού σταματούν οχήματα για έλεγχο και αρχίοζυν να χορεύουν γύρω τους, ενώ συνάδελφοί τους βάζουν μπροστά τις σειρήνες, προσομοιώνοντας έτσι την επίθεση του ιού!

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.