Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Pedro Acosta: "Οδηγούσα μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών από τα 14 μου"

Ο Ισπανός της KTM εξηγεί γιατί η μετάβαση στα MotoGP ήταν φυσική

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/6/2026

Ο Pedro Acosta είναι κατά πολλούς το μεγαλύτερο ταλέντο της γενιάς του στα MotoGP και σύμφωνα με τον ίδιο, η προσαρμογή του στην κορυφαία κατηγορία έγινε ευκολότερη χάρη σε μια ασυνήθιστη εξοικείωση που απέκτησε πολύ πριν φτάσει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα οδηγώντας μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών ήδη από την ηλικία των 14 ετών.

Παρότι δεν έχει ακόμη κατακτήσει νίκη σε Grand Prix των MotoGP, ο αναβάτης της KTM θεωρείται από πολλούς μελλοντικός Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Οι φήμες μάλιστα τον θέλουν να μετακινείται το 2027 στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati, όπου θα βρεθεί στο ίδιο γκαράζ με τον Marc Marquez, πάνω σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες του πρωταθλήματος, καθώς το συμβόλαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή με τους Ιταλούς, για δύο ακόμη έτη, ανακοινώθηκε χθες

Ο Acosta έφτασε στα MotoGP έχοντας ήδη κατακτήσει τον τίτλο στη Moto3 το 2021 και στη Moto2 το 2023. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε συζήτηση σε podcast, η επαφή του με ισχυρές μοτοσυκλέτες, μεγάλου κυβισμού είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα.

"Νομίζω ότι είχα μεγαλύτερο πλεονέκτημα από άλλους αναβάτες όταν ανέβηκα πρώτη φορά σε MotoGP, επειδή οδηγούσα μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών από τα 14 μου. Κυριολεκτικά δεν είχα μπει ακόμη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα," δήλωσε ο Ισπανός.

Ο ίδιος εξήγησε ότι αυτή η εμπειρία τον βοήθησε να προσαρμοστεί πιο εύκολα στις μεγάλες κατηγορίες, σε αντίθεση με όσα είχε βιώσει στα πρώτα του βήματα στη Moto3.

"Για αυτό πάντα είχα την αίσθηση ότι η μετάβαση σε μεγαλύτερες κατηγορίες θα ήταν πιο εύκολη. Και τελικά έτσι φάνηκε να είναι. Όταν ξεκίνησα στη Moto3 δυσκολεύτηκα πολύ περισσότερο να καταλάβω τις μοτοσυκλέτες, τη φυσική τους συμπεριφορά και τα πάντα γύρω από αυτές.

"Από την πρώτη μέρα όμως στα MotoGP ήταν σαν όλα να μπήκαν στη θέση τους. Ήταν σαν να έλεγα 'αυτή είναι η μοτοσυκλέτα μου'. Είναι αλήθεια ότι δυσκολεύτηκα σε ορισμένους άλλους τομείς, αλλά η πρώτη αίσθηση ήταν πραγματικά πολύ καλή."

Η δήλωση αυτή εξηγεί εν μέρει γιατί ο Acosta έδειξε από την πρώτη στιγμή τόσο ανταγωνιστικός απέναντι σε πολύ πιο έμπειρους αναβάτες της κατηγορίας. Η εξοικείωσή του με την ισχύ, το βάρος και τη συμπεριφορά μεγάλων μοτοσυκλετών φαίνεται πως του έδωσε ένα σημαντικό πλεονέκτημα κατά την προσαρμογή του στις απαιτήσεις των MotoGP.

Δεν αντικατοπτρίζει όμως την δυσαρέσκεια του Acosta προς τους Αυστριακούς, καθώς οι βλέψεις του φαίνεται πως δεν μπορούν να επιτευχθούν με το σύνολο που η ΚΤΜ αυτή τη στιγμή του προσφέρει, πράγμα για το οποίο δεν χάνει ευκαιρία να εκφράζεται, ασκώντας πιέσεις στο εργοστάσιο.

Ο 22χρονος Ισπανός παραμένει το σημείο αναφοράς για την KTM στο φετινό πρωτάθλημα. Στο πρόσφατο Grand Prix της Ουγγαρίας στο Balaton Park ήταν ο αναβάτης που πλησίασε περισσότερο τον Marc Marquez στη μάχη για την κορυφή, ενώ είναι και ο μοναδικός αναβάτης της αυστριακής εταιρείας που βρίσκεται αυτή τη στιγμή μέσα στην πρώτη δεκάδα της βαθμολογίας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Με τις φήμες για το μέλλον του νεαρού Ισπανού, αλλά και τη διαμόρφωση όλου του grid, να εντείνονται και το ενδιαφέρον των κορυφαίων ομάδων να παραμένει αμείωτο, ο Acosta δείχνει να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα των MotoGP για τα επόμενα χρόνια.