Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Έξυπνες κάμερες: Ποιες προδιαγραφές έχουν οι ιταλικές Tattile που έχουν μπει στα ελληνικά φανάρια!

Στην Ελλάδα ήρθε μία γενιά πίσω

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/1/2026

Από την ιταλική εταιρεία Tattile είναι οι έξυπνες κάμερες που έχουν έρθει στην Ελλάδα. Πρόκειται για την σειρά Vega Smart και συγκεκριμένα για την προηγούμενη έκδοσή τους που μπορεί να ανιχνεύσει τις πινακίδες με ακρίβεια 99% έως ταχύτητες 250 χ.α.ω!

Η νεότερη έκδοση που έχει στη διάθεσή στης η ιταλική εταιρεία μπορεί να σκανάρει με επιτυχία μέχρι τα 320 χ.α.ω ενώ η προηγούμενη μέχρι τα 180 χ.α.ω., ενώ οι τιμές τους είναι ιδιαίτερα υψηλές, και κυμαίνονται στην περιοχή των 5.000 ευρώ η κάθε μία.

Οι συγκεκριμένες που έχουν μπει στην Ελλάδα είναι επίσης η πρώτη από τις εκδόσεις Vega που σκανάρει ταυτόχρονα δύο σειρές κειμένου, αντί μίας που είχαν οι παλαιότερες, άρα διαβάζει αυτόματα και τις πινακίδες των μοτοσυκλετών.

Όπως έχουμε πει, οι κάμερες αυτές έχουν τοποθετηθεί σε 8 σημεία στην Αττική που αναμένεται να αυξηθούν και καταγράφουν ήδη παραβάσεις, δοκιμάζοντας τα ποσοστά επιτυχίας του συστήματος, όσο αυτό εκπαιδεύεται.

Έξυπνες κάμερες και στους πεζόδρομους για να πιάνουν μοτοσυκλέτες!

Βασικό χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου μοντέλου της σειράς Vega από την Tattile, σύμφωνα με τους Ιταλούς, είναι πως διαβάζει όλες τις πινακίδες ανεξαιρέτως αν υπάρχει τροχονομική παράβαση ή όχι. Μπορεί να αναγνωρίσει την υπερβολική ταχύτητα, την παραβίαση ερυθρού σηματοδότη, χωρίς μάλιστα την να έχει κάποιον εξωτερικό αισθητήρα για αυτό, την απουσία κράνους, ζώνης ασφαλείας καθώς και την χρήση κινητού κατά την οδήγηση. Ωστόσο διαβάζοντας όλες τις πινακίδες ακόμη και όταν δεν υπάρχει κάποια από τις παραπάνω παραβάσεις, μπορεί να δώσει συναγερμό σε περίπτωση που ανιχνεύσει πινακίδα οχήματος που απασχολεί τις Αρχές. Όπως για παράδειγμα είναι οι περιπτώσεις κλοπής.

Βάση τεχνικών χαρακτηριστικών διαβάζουν μέχρι τα 25 μέτρα και για τις συνθήκες χαμηλού φωτισμού αναλαμβάνουν 12 υψηλής τάσης LED και υπέρυθρες στα 850 nm. Το υπέρυθρο φως στα 850 nm είναι το πιο διαδεδομένο μήκος κύματος για κάμερες νυκτερινής όρασης κατάλληλο έως χρήση βιομετρικών για συστήματα αναγνώρισης προσώπου.

Οι κάμερες αυτές έχουν αισθητήρα CMOS 2.3 MP για καταγραφή περιστατικών και αναγνώριση παραβάσεων αλλά και ξεχωριστά έναν στα 5 MP για το διάβασμα των πινακίδων. Επομένως είναι ξεχωριστή η λειτουργία αναγνώρισης πινακίδας και αναγνώρισης παράβασης με την καταγραφή να γίνεται έως τα 75 fps.

Λειτουργούν από τους -40^ο έως τους 60^ο C και ρωτώντας τους Ιταλούς μπορούν να τυφλωθούν με την συνήθη πρακτική των “laser pointer”. Όμως θα χρειαστεί κάτι πιο ισχυρό από αυτά που πωλούνται νόμιμα για να γίνει μόνιμη ζημιά, ενώ -πάλι σύμφωνα με τον κατασκευαστή- και η προσωρινή τύφλωση είναι δύσκολη καθώς πρέπει να στοχεύσεις με ακρίβεια και τους δύο αισθητήρες.

Στην Ιταλία αυτές οι κάμερες υπάρχουν εκτός από ορισμένα φανάρια και κατά μήκος των αυτοκινητόδρομων για να μην σταματούν οι Ιταλοί κάθε 40 χιλιόμετρα να πληρώσουν διόδια, όπως και για να ελέγχουν την ασφαλιστική ενημερότητα κάθε οχήματος.

Το βασικότερο που βρήκαμε μιλώντας με τον Ιταλό προμηθευτή όμως, είναι πως μία αντίστοιχη κάμερα υπάρχει για αυτόματους σταθμούς διοδίων όπου ανιχνεύσει με επιτυχία τους άξονες κάθε οχήματος, προσαρμόζοντας αντίστοιχα το αντίτιμο.

Στην Ελλάδα οι μοτοσυκλέτες δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την αυτοματοποιημένη διέλευση με προσαρμοσμένη για αυτές χρέωση, ενώ τα βανάκια με ύψος καμπίνας 2,2 μ. στο εθνικό δίκτυο, που είναι ιδανικά για μεταφορές κάθε είδους μοτοσυκλετών, πληρώνουν αυξημένο αντίτιμο σαν φορτηγά οχήματα καθότι οι Παραχωρησιούχοι έχουν επιλέξει το ύψος ως τον τρόπο καθορισμού μεταξύ των κατηγοριών και προφανώς επίτηδες έχει τοποθετηθεί αυτό στα 2,2 αντί των 2,7 που ισχύει στην Αττική Οδό για την αλλαγή χρέωσης σε φορτηγό.

Όχι απλά υπάρχει η τεχνολογία για πιο σωστή χρέωση στα διόδια, αλλά την έχουμε ήδη φέρει στην Ελλάδα και την έχουμε εγκαταστήσει και στους δρόμους μας.

Για τα διόδια τα έχουμε πει, τα έχουμε γράψει πρώτοι το 2008, σχεδόν 20 χρόνια πριν μελετώντας τις συμβάσεις Παραχώρησης. Έχουν γίνει με τον χειρότερο τρόπο δίνοντας στους εργολάβους το κεφάλαιο για να κάνουν τα έργα (μέσα από την παραχώρηση είσπραξης υφιστάμενων σταθμών διοδίων τρία χρόνια πριν κάνουν την πρώτη αλλαγή σε έναν δρόμο που ήδη υπήρχε) και έπειτα εξασφαλίζοντας όχι απλά το κόστος σε περίπτωση μειωμένης διέλευσης αλλά ακόμη και το κέρδος! Κι αυτό φάνηκε είτε από μπλόκα, είτε από περιορισμούς μετακινήσεων που επιβλήθηκαν κατά την γνωστή μας περίοδο, όπου η Πολιτεία έπρεπε να καταβάλει στα διόδια ακόμη και την χασούρα τους από την μειωμένη διέλευση! Υπάρχουν και άλλες παράμετροι της σύμβασης που καταπατάται πλήρως, όπως η πρόβλεψη να ανοίγουν τα διόδια όταν υπάρχει ουρά 25 αυτοκινήτων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ούτε αυτό συμβαίνει σε ημέρες αυξημένης διέλευσης όπου υπάρχουν ουρές χιλιομέτρων για ώρες.

Τουλάχιστον λοιπόν, έπειτα από τα παραπάνω και αν δεν μας απαλλάξουν από τα διόδια, τώρα που έμαθαν την πηγή, ας εφαρμόσουν την τεχνολογία για διελεύσεις χωρίς μετωπικούς σταθμούς πληρωμής, απαλλάσσοντας τις Εθνικές Οδούς από τις συχνές στάσεις.