Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Η Polaris πατεντάρει κράνος που διαγιγνώσκει πότε είσαι κουρασμένος

Μένει να δούμε αν θα πάρει τον δρόμο προς την παραγωγή
polaris
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/6/2026

Η τελευταία πατέντα της Polaris υποδηλώνει ότι το μελλοντικό σου κράνος θα μπορεί να παρακολουθεί την κόπωσή σου, να ελέγχει το όχημά σου και να αποφασίζει πότε πρέπει να σταματήσεις την οδήγηση.

Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της Polaris περιγράφει ένα modular έξυπνο κράνος εξοπλισμένο με GPS, βιομετρικούς αισθητήρες, εξοπλισμό επικοινωνίας, φώτα και αφαιρούμενες ηλεκτρονικές μονάδες. Οι μοτοσυκλετιστές θα μπορούν να επικοινωνούν μέσω δικτύων, να συντονίζουν ομαδικές βόλτες και να χειρίζονται ορισμένες λειτουργίες του οχήματος απευθείας από κουμπιά τοποθετημένα στο κράνος. Όλα αυτά είναι αρκετά λογικά. Οι μοτοσυκλετιστές χρησιμοποιούν ήδη συσκευές επικοινωνίας Bluetooth, κάμερες, συστήματα πλοήγησης και εφαρμογές. Ο συνδυασμός ορισμένων από αυτές τις λειτουργίες σε μια ενιαία πλατφόρμα δεν λογίζεται ως αρνητικό.

Polaris

Βέβαια, η τεχνολογία του συγκεκριμένου κράνους δεν σταματά εκεί, αφού ένα σύστημα παρακολούθησης της κόπωσης που καταγράφει τις κινήσεις του κεφαλιού, την επιτάχυνση, τα βιομετρικά στοιχεία του αναβάτη και τη δραστηριότητα των αναρτήσεων του οχήματος θα υπολογίσει αυτό που η Polaris ονομάζει “Συνολική Μεταδιδόμενη Ενέργεια” (Total Energy Imparted). Η ιδέα είναι να προσδιοριστεί πόσο σωματικά καταπονημένος έχει γίνει ο αναβάτης με την πάροδο του χρόνου. Αν συγκεντρωθούν αρκετοί “πόντοι” κόπωσης, το σύστημα αρχίζει να εκπέμπει προειδοποιήσεις.

Σύμφωνα με τα σχέδια, το κράνος θα μπορούσε να ζητήσει επιβεβαίωση ότι ο αναβάτης είναι σε εγρήγορση και προσέχει. Εάν ο αναβάτης δεν απαντήσει εντός συγκεκριμένων χρονικών ορίων, το σύστημα θα μπορούσε ενδεχομένως να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του οχήματος, περιορίζοντας την απόδοση ή μειώνοντας την ταχύτητα.

Polaris

Πολλοί έμπειροι αναβάτες θα θεωρήσουν πως δεν πρέπει και δεν χρειάζεται ένα κράνος να πάρει μία τέτοια απόφαση, όμως είναι από τις περιπτώσεις που η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπέρ του ανθρώπου και να προλάβει δύσκολες καταστάσεις.

Μία άλλη λειτουργία της Polaris περιγράφει συστήματα σύνδεσης για ομαδικές βόλτες που μπορούν να παρακολουθούν πόσο μακριά απομακρύνονται οι αναβάτες από έναν καθορισμένο αναβάτη και οι συμμετέχοντες θα λαμβάνουν ειδοποιήσεις όταν οι αναβάτες απομακρύνονται υπερβολικά.

Βέβαια, μένει να δούμε αν οι παραπάνω λειτουργίες θα πάρουν τον δρόμο προς την παραγωγή, καθώς πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας έχουν μείνει στα συρτάρια και οι ιδέες δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Σημαντικό πάντως είναι να αναφέρουμε πως η η Polaris δεν είναι απλώς ένας κατασκευαστής οχημάτων, αλλά κατέχει επίσης την Klim, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον τομέα του εξοπλισμού για μοτοσυκλέτες και μηχανοκίνητα σπορ.

Ετικέτες