Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Attilio Petrogalli: Απεβίωσε σε τραγικό ατύχημα ο Ιταλός πρωταθλητής Enduro που βάφτισε το SWM Silver Vase

Ήταν μέλος των Silver Boys, της τετράδας αναβατών που κατέκτησαν το μεγάλο έπαθλο Silver Vase στο ISDE του 1975
Attilio Petrogalli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/8/2026

Ένας σπουδαίος πρωταθλητής Ιταλίας στο Enduro έφυγε από τη ζωή απροσδόκητα μετά από ένα απίστευτο ατύχημα. Ο 73χρονος Attilio Petrogalli είχε μεταβεί σε έναν παλιό μύλο φίλων του στην περιοχή Clusone της βόρειας Ιταλίας (κοντά στο Bergamo) για να καθαρίσει μια σφηκοφωλιά, όταν ξέσπασε φωτιά στην οποία παγιδεύτηκε και έχασε τη ζωή του από ασφυξία.

Silver Boys
Οι τέσσερις θριαμβευτές του ISDE το 1975, με τον Petrogalli δεύτερο από δεξία

Οι αρχές εκτιμούν πως η φωτιά ξεκίνησε κατά λάθος από τον ίδιο, ξέφυγε από τον έλεγχό του και του έκλεισε την έξοδο παγιδεύοντάς τον μέσα στο κτίσμα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου μάλιστα, ο Petrogalli φορούσε πλήρη δερμάτινη μοτοσυκλετιστική στολή και κράνος full-face, πιθανότατα για να προστατευτεί από ενδεχόμενα τσιμπήματα των σφηκών, με το κράνος να λειτουργεί μοιραία εις βάρος του όταν ο χώρος γέμισε καπνό.

Silver Boys
Οι Silver Boys σε τιμητική εκδήλωση στην έκθεση Motorbike Expo της Βερόνα χρόνια μετά τον θρίαμβό τους. Στην δεξιά άκρη ο Attilio Petrogalli

Ο Petrogalli ήταν μέλος της ιστορικής ομάδας της Ιταλίας που στο International Six Days of Enduro (ISDE) του 1975 στο Isle of Man είχε φτάσει ως την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου Silver Vase (Ασημένιο Βάζο).

Τόσο ο ίδιος όσο και οι συναθλητές του Pierluigi Rottigni, Gualtiero Brissoni και Piero Gagni καβαλούσαν μοτοσυκλέτες της SWM, γεγονός που ώθησε την ιταλική εταιρεία να παρουσιάσει την ίδια χρονιά το πρώτο μοντέλο με το όνομα Silver Vase τιμώντας τη μεγάλη επιτυχία – ονομασία που επαναλήφθηκε το 2015 από την αναγεννημένη SWM στη ρετρό scrambler Silver Vase 440, ενώ από το 2025 έχει επιστρέψει στην τρέχουσα γκάμα της ως Silver Vase 650.

Attilio Petrogalli