Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.

Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.

Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…

Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_683

Από τον

Παύλο Καρατζά

18/6/2026

Ένα συνεργείο στην Πορτογαλία μετατρέπει την Tenere 700 σε μια σύγχρονη XT500, σε περιορισμένη παραγωγή μόλις 10 κομματιών και “ανάβει φωτιές” στη Yamaha.

Από τις φωτογραφίες, διακρίνεται το «XT700» στο ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας, ενώ η ιδέα ανήκει στο μικρό συνεργείο στην Holy Moly Co, που εδρεύει στη Λισαβόνα και μετατρέπει σύγχρονες Tenere700 σε XT700! Δεν είναι η πρώτη φορά που το Holy Moly αναβιώνει μία παλιότερη Yamaha και μάλιστα στο συγκεκριμένο project συμμετέχουν και το γνωστό Bike Shed του Λονδίνου, η Yamaha Πορτογαλίας και η Kedo, που ειδικεύεται στα ανταλλακτικά παλιότερων μοντέλων της ιαπωνικής εταιρείας.

Η εταιρεία Holy Moly ολοκληρώνει τη συγκεκριμένη μετατροπή χωρίς να κοπεί, να τρυπηθεί ή να συγκολληθεί κάποιο κομμάτι, με το ντεπόζιτο, το ψηλό φτερό και τον στρογγυλό προβολέα που παραπέμπουν σε ένα XT500 του 1979 που δημοπρατήθηκε από την Kedo.

Η μετατροπή αυτή έχει μεγάλη επίπτωση και στο βάρος της μοτοσυκλέτας που μειώνεται στα 175 κιλά. Οι αναρτήσεις της KYB αντικαθίστανται από τις ολλανδικές TracTive, ενώ οι ζάντες είναι της Haan Wheels.

Το πρωτότυπο που βλέπετε δεν είναι προς πώληση, αλλά από τον Οκτώβριο η Holy Moly θα παράγει μόλις δέκα κομμάτια από τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, ενώ στις υπηρεσίες συμπεριλαμβάνεται και η συναρμολόγησή της απευθείας στο γκαράζ του νέου ιδιοκτήτη. Πάντως ίσως αυτή να είναι μία καλή ευκαιρία για την ιαπωνική εταιρεία που μπορεί να “δανειστεί” την ιδέα και να δημιουργήσει μία παρόμοια μοτοσυκλέτα, που τουλάχιστον στην Ελλάδα είναι σίγουρο πως θα πετύχει εμπορικά.