Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.

Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.

Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…

Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_682

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

28/9/2026

Ο Άγγλος κάτοχος δύο παγκοσμίων πρωταθλημάτων Rally και δις νικητής του Dakar, Sam Sunderland, έχει αναλάβει ρόλο πρεσβευτή της Triumph Motorcycles και τον τελευταίο καιρό είχε αναλάβει ένα πολύ απαιτητικό εγχείρημα: να γράψει ένα νέο ρεκόρ χρόνου για τον γύρο του κόσμου με μοτοσυκλέτα, καβάλα σε μια Triumph Tiger 1200 Rally Explorer.

Στόχος του ήταν να καταρρίψει το ρεκόρ των Kevin και Julia Sanders που το 2002 κάλυψαν 31.319 χιλιόμετρα σε 19 ημέρες, 8 ώρες και 25 λεπτά με μια BMW 1200 GS.

Το ταξίδι του Sunderland πήγαινε καλά και τηρούσε τον στόχο που είχε τεθεί, έχοντας ήδη καλύψει τα πρώτα δύο σκέλη του οδοιπορικού του, ωστόσο η έρημη ενδοχώρα της Αυστραλίας είχε άλλη άποψη.

Εκεί η μοτοσυκλέτα του Sunderland – η οποία μάλιστα αποδείχθηκε πως είναι μοντέλο 2027 – υπέστη κάποια ζημιά που δεν ξεκαθαρίζεται αν είναι μηχανική βλάβη ή προϊόν πτώσης.

Σε κάθε περίπτωση, ο ολιγόλογη ανακοίνωση λέει πως “εξαιτίας της απομακρυσμένης τοποθεσίας και του χρόνου που χρειάζεται για να γίνουν και να δοκιμαστούν οι επισκευές, έγινε σαφές πως το ρεκόρ δεν θα μπορούσε πια να επιτευχθεί.”

Έτσι πάρθηκε η δύσκολη απόφαση να εγκαταλειφθεί η προσπάθεια. Ο ίδιος ο αναβάτης εξήγησε πως, “αυτή δεν ήταν μια απόφαση που πήρα εύκολα. Είμαι εξαιρετικά απογοητευμένος που δεν θα καταφέρω να ολοκληρώσω τη δοκιμασία, ειδικά όταν αυτό οφείλεται σε λόγους έξω από τον έλεγχό μου. Δώσαμε τα πάντα στην προσπάθεια αυτή και είμαι περήφανος για όσα κατάφερε η ομάδα μου ως εδώ.”