Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Πιο βόρεια δεν γίνεται!

9/7/2015

Από τον μονολιθικό βράχο Uluru–Ayers Rock ως την πόλη Darwin της βόρειας Αυστραλίας (Top End) με χώριζαν περίπου 1.900 χιλιόμετρα. Πεδίο ταξιδιωτικής δράσης για την μαύρη ΚΤΜ 1050 και τον ταλαίπωρο αναβάτη της η Outback, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει το… απόλυτο κενό! Πρόκειται για εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα άνυδρης, επίπεδης απεραντοσύνης που καταλαμβάνουν το εσωτερικό της μικρότερης ηπείρου του πλανήτη μας (ή του μεγαλύτερου νησιού στον κόσμο, αν το προτιμάτε κι έτσι).
Και φυσικά, μιλάμε για τρομακτική μοναξιά. Με έκταση λίγο μικρότερη από την Ευρώπη, η Αυστραλία έχει μόλις 22.000.000 κατοίκους. Από αυτούς, οι 21.850.000 βρίσκονται εγκατεστημένοι στις παράκτιες περιοχές (όπου είναι κτισμένα όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας), ενώ μόνο 150.000 τολμηροί κατοικούν στα αχανή όρια της Outback.

Στην πορεία μου για τον μακρινό βορά της Αυστραλίας είχα για "οδηγό" την αρτηρία Stuart Hwy, ενώ σταθμοί στο μονότονο ταξίδι της κόκκινης ερήμου αποτέλεσαν οι μικρές πόλεις Alice Springs, Tennant Creek, και Katherine. Ποια ήταν τα highlights της διαδρομής; Η υπέρβαση της νοητής γραμμής του Τροπικού του Αιγόκερου (40 χλμ. βόρεια της Alice Springs), τα μοναδικά Devil’s Marbles (πρόκειται για κόκκινους γρανιτένιους ογκόλιθους σε ακανόνιστους σωρούς, που απλώνονταν σε μεγάλη έκταση, 80 χιλιόμετρα νότια της Tennant Creek) και τα τεράστια Road Trains, οι κλασικές νταλίκες της Outback με τις τρεις συρόμενες ρυμούλκες, που ξεπερνούσαν σε μήκος τα 50 μέτρα -η μοτοσυκλέτα μπροστά τους έμοιαζε με μύγα…

Φτάνοντας στην Alice Springs, δεν μπορούσα να μην υποκύψω στον πειρασμό για μια μικρή περιπλάνηση τριών ημερών σε χωμάτινες διαδρομές μέσα στην αγκαλιά της κόκκινης ερήμου. Νερό, βενζίνη, σκηνή, τρόφιμα και πολύ όρεξη για παιχνίδια, ήταν τα εφόδια που πήρα μαζί για να ζήσω ολομόναχος την δική μου outback-περιπέτεια.
Έξι μέρες αργότερα, αντικρίζοντας τα πρώτα σπίτια της Darwin, το κοντέρ της σκονισμένης ΚΤΜ έγραφε 5.850 χιλιόμετρα, ενώ η ιαχή "Θάλαττα, Θάλαττα" που φώναζα με ενθουσιασμό σηματοδοτούσε την λήξη των δεινών της ερήμου. Στις τροπικές θάλασσες του αυστραλιανού βορρά θα έμενα λίγο, προκειμένου να ξεκουραστώ και ν’ ανασυνταχτώ για την συνέχεια του "Australian tour 2015" στην δυτική πλευρά της Αυστραλίας…
Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Διάρρηξη στο Μουσείο Μοτοσυκλέτας στο Norfolk με “ύποπτη” λεία

Στο στόχαστρο τα κλασσικά 50άρια Suzuki AP50 και Honda SS50

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

23/4/2026

Διάρρηξη σημειώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 18ης Απριλίου σε μουσείο μοτοσυκλετών στο Norfolk της Βρετανίας, με τους δράστες να αφαιρούν δύο συγκεκριμένα μικρού κυβισμού μοντέλα.

Το περιστατικό έλαβε χώρα μεταξύ 01:00 και 02:00 τα ξημερώματα Σαββάτου, με τους διαρρήκτες να αφαιρούν δύο κλασικές δίχρονες μοτοσυκλέτες, μια Suzuki AP50 και μια Honda SS50. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του μουσείου, η ενέργεια φαίνεται να ήταν στοχευμένη, καθώς στο χώρο φιλοξενούνται σαφώς πιο πολύτιμες και σπάνιες μοτοσυκλέτες, εκθέματα που οι διαρρήκτες δεν μπήκαν στον κόπο να ασχοληθούν μαζί τους.

Η επιλογή των συγκεκριμένων μοντέλων δεν φαίνεται τυχαία. Τόσο η AP50 όσο και η SS50 ανήκουν στην κατηγορία των “sports mopeds” που γνώρισαν μεγάλη απήχηση στη δεκαετία του ’70 στο Ηνωμένο Βασίλειο, με σημείο αναφοράς μοντέλα όπως η Yamaha FS1E. Σήμερα, η αξία τους έχει αυξηθεί σημαντικά, καθώς απευθύνονται σε συλλέκτες και παλαιότερους αναβάτες που αναζητούν τις μοτοσυκλέτες με τις οποίες ξεκίνησαν. Καλοδιατηρημένα δείγματα μπορούν να φτάσουν σε τιμές από 5.000 έως 10.000 λίρες, κάτι που ενισχύει το ενδεχόμενο κλοπής κατόπιν παραγγελίας.

Σε ανάρτησή του, το μουσείο κάνει λόγο για απώλεια που επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία του, καθώς πρόκειται για φιλανθρωπικό οργανισμό και ορισμένα εκθέματα ανήκουν σε ιδιώτες που τα έχουν παραχωρήσει. Παράλληλα, καλεί το κοινό να συμβάλει στον εντοπισμό των μοτοσυκλετών, ζητώντας οποιαδήποτε πληροφορία μπορεί να βοηθήσει στην εύρεση και ανάκτησή τους.

Το περιστατικό αναδεικνύει μια τάση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, με κλοπές μικρού κυβισμού κλασικών μοτοσυκλετών, οι οποίες συνδυάζουν σχετικά υψηλή αξία με μικρό βάρος και ευκολία μεταφοράς. Σε αντίθεση με μεγαλύτερα και πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα, μπορούν να εξαφανιστούν πιο εύκολα από την αγορά ή να διακινηθούν ως ανταλλακτικά.

Η υπόθεση βρίσκεται υπό διερεύνηση, με τις αρχές και το μουσείο να ζητούν τη βοήθεια του κοινού για οποιαδήποτε εξέλιξη.