Βαλίτσα ρομπότ από την Piaggio!

Η ιταλική εταιρεία διευρύνει τους ορίζοντές της
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/2/2017

H Piaggio Fast Forward (PFF) είναι μια εταιρεία που ιδρύθηκε πρόσφατα από την Piaggio, με έδρα το Cambridge στην Μασαχουσέτη, η οποία έχει ως στόχο την εξέλιξη νεών ιδεών για έξυπνη μετακίνηση "σε ένα περιβάλλον που η πλοήγηση μέσα στις πόλεις και η μετακίνηση σε μικρές αποστάσεις, το μεταβάλλουν διαρκώς", σύμφωνα με τα λεγόμενα των ανθρώπων της εταιρείας. Αποτελεί ουσιαστικά ένα ερευνητικό κέντρο στο οποίο συμμετέχουν επιστήμονες, φορείς και μηχανολόγοι, με όραμα τις καινοτόμες ιδέες.

Μια τέτοια ιδέα που παρουσιάστηκε πρόσφατα και αποτελεί τον πρώτο καρπό της PFF, είναι τα GITA και KILO, οι… ρομποτικές βαλίτσες που ακολουθούν τον ιδιοκτήτη τους! Το KILO είναι ο μεγάλος αδερφός του GITA, το οποίο μπορεί να μεταφέρει βάρος μέχρι 100 κιλά χάρη στα 120 λίτρα χωρητικότητας που διαθέτει, όπως μπορείτε να δείτε και στο παρακάτω βίντεο:

Ο Michele Colannino, γιος του προέδρου του Piaggio Group Roberto Colannino και πρόεδρος της PFF, δήλωσε σχετικά με το project: "Η ανάγκη να καταλάβουμε τους ανθρώπους προκειμένου να συνδυαστούν οι συνήθειες με τις ανάγκες τους, μας οδήγησαν στην υλοποίηση του GITA. Καταφέραμε να δημιουργήσουμε προϊόντα που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ανθρώπων του αύριο. Η επιτυχία οφείλεται στους ανθρώπους της PFF, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από τα νιάτα, τον ενθουσιασμό τους, το θάρρος απέναντι στις προκλήσεις, ενώ αποτελούν και ένα πολυπολιτισμικό μείγμα επαγγελματιών που κατάφεραν να συνδυάσουν τέλεια την ρομποτική, την μηχανολογία και τον σχεδιασμό." Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί τον ίδιο τον Calannino να παρουσιάζει την εξέλιξη του project:

Η επαναστατική φύση των GITA και KILO έχει να κάνει με την ικανότητα να υποστηρίζουν τους ιδιοκτήτες τους σε διάφορες καθημερινές δραστηριότητες, επεκτείνοντας τη εμβέλειά τους χάρη και στις δυνατότητες μεταφοράς ατόμου που διαθέτουν. Πρόκειται ουσιαστικά για μια πλατφόρμα προσωπικής μετακίνησης που μπορεί να μεταβληθεί ανάλογα με τις απαιτήσεις διαφορετικών συνθηκών.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.