Βασικό μάθημα για πίστα και γκάζι

Δεν σταματάμε ποτέ και πουθενά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/9/2017

Συνεχίζουν τα διδακτικά video από την άλλη μεριά του Ατλαντικού, που όμως γίνονται γνωστά για λόγους λίγο πιο διαφορετικούς από εκείνους που θα έπρεπε. Σε αγώνα για το τοπικό πρωτάθλημα ASRA Superstock αναβάτης πέφτει πάνω σε προπορευόμενη μοτοσυκλέτα, που έχει όμως κάμερα και καταγράφει το περιστατικό. Το κράνος φεύγει από το κεφάλι του και το video γίνεται viral όταν το διαδίδει η εταιρία διαχείρισης της πίστας, μέσα από την σελίδα της στο Facebook. Ο Luiz Franchi όπως είναι το όνομα του αναβάτη που έπεσε στο έδαφος, στάθηκε εξαιρετικά τυχερός - και ικανός ταυτόχρονα – προστατεύοντας το κεφάλι του κι αποφεύγοντας την επαφή με την άσφαλτο όταν το κράνος του έφυγε στην πρόσκρουση.

Εδώ ξεκινά μία μικρή παρέκκλιση, από αυτό που πραγματικά μπορεί να διδάξει το video. Η πλειοψηφία του κόσμου κοινοποιεί την ανάρτηση της σελίδας κάνοντας λόγο για το λάθος του Franchi να μην δέσει το κράνος του, κι όταν εκείνος απαντά πως ήταν δεμένο τον κατηγορούν για το… μικρό του πηγούνι! Ίσως με την λογική πως αν ήταν ένας από τους… Ντάλτον, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Προσθέτουμε στην εξίσωση πως το κράνος είναι μάρκας AGV και αμέσως αρχίζουν οι παραλληλισμοί με τον άτυχο Simoncelli, ξεχνώντας βέβαια πως ο Franchi είναι το θύμα στην προκειμένη περίπτωση.

Του έφυγε το κράνος, παρόλο που ήταν δεμένο και το βασικό λάθος του ήταν πως το είχε πάρει μεγαλύτερο από αυτό που θα έπρεπε. Όπως και το προηγούμενο που είχε, όπως κάθε ένα που έχει αγοράσει στο παρελθόν, αν και τώρα το μάθημά του το έχει πάρει. Από εκεί και πέρα υπάρχει ένα μεγάλο λάθος, πολύ σημαντικό και πρέπει να αποτελεί το πρώτο μάθημα για όποιον μπαίνει σε οποιαδήποτε πίστα, από track day και αγώνα ταχύτητας, μέχρι Motocross!

Δεν σταματάμε ποτέ και για κανένα λόγο μέσα στην πίστα, δεν φρενάρουμε απότομα χωρίς λόγο. Κι αυτό ήταν το λάθος του Jeremy Whitehurst, της πρώτης μοτοσυκλέτας που έχει την κάμερα. Ευτυχώς είναι κάτι που παραδέχεται και ο ίδιος στην ίδια την περιγραφή του video… Ο Luiz δεν θα μάθαινε με τόσο άσχημο τρόπο, να αγοράζει ένα μέγεθος μικρότερο κράνος, αν ο Jeremy δεν αποφάσιζε να πανηγυρίσει την δεύτερη θέση στον αγώνα, αμέσως μετά την γραμμή τερματισμού! Βασικό μάθημα που δεν πρέπει να περνά έτσι κι εξίσου σημαντικό με τον τρόπο που διαλέγουμε το σωστό μέγεθος του κράνους: Στην πίστα δεν ισχύει ο ΚΟΚ, δεν βάζεις φλας και σταματάς στην άκρη, ιδιαίτερα μετά την γραμμή τερματισμού…

η αρχική ανάρτηση που έγινε viral:

 

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.