Benda - Μπαίνει στην αγορά των Η.Π.Α.

Η κινεζική εταιρεία κατέθεσε πληροφορίες γύρω από τον αριθμό VIN στην αρμόδια αρχή NHTSA
motomagBenda – Θέλει να επεκταθεί στην αγορά Η.Π.Α.
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

21/12/2023

Σύμφωνα με τα έγγραφα που κατέθεσε η κινεζική Benda στον αρμόδιο φορέα για την ασφάλεια των οχημάτων στις Η.Π.Α., NHTSA, που προσφέρουν πληροφορίες γύρω από την αναγνώριση του αριθμού VIN των μοτοσυκλετών της, είναι έτοιμη να πατήσει τις ρόδες της και στις Η.Π.Α.

Η Κίνα βρίθει από νέους κατασκευαστές μοτοσυκλετών, οι οποίοι χρησιμοποιούν κυρίως σχέδια άλλων μεγαλύτερων ιαπωνικών και ευρωπαϊκών εργοστασίων ως βάση για τα δικά τους μοντέλα. Οι περισσότερες από αυτές είναι η αλήθεια ότι δεν θα είχαν καμία τύχη σε αγορές όπως αυτής της Ευρώπης, ή της Αμερικής, όμως κάποιες έχουν καταφέρει να ξεχωρίσουν. Σε αυτή την λίστα ανήκει και ο κινεζικός κολοσσός Hangzhou Saturn Power Technology, μητρική εταιρεία της Benda.

Benda – Θέλει να επεκταθεί στην αγορά Η.Π.Α.

Τα έγγραφα που ήρθαν πρόσφατα στη δημοσιότητα, κατατέθηκαν στην Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας Οδικής Κυκλοφορίας (NHTSA), όπως επιβάλει η νομοθεσία των Η.Π.Α., και αφορούν την αποκωδικοποίηση των πληροφοριών που παρέχει ο αριθμός VIN των μοτοσυκλετών της εταιρείας, δείχνοντας ότι η Benda θέλει να φέρει την γκάμα της και στις Η.Π.Α. Το έγγραφο, το οποίο αναγράφει περσινή ημερομηνία (9/12/2022) -όμως εμφανίστηκε στις 9/12/2023- ξεκαθαρίζει ότι ιδιοκτήτρια είναι η Hangzhou Saturn Power Tecnology, η οποία θα πουλάει τις μοτοσυκλέτες της με την ονομασία της Benda.

Benda – Θέλει να επεκταθεί στην αγορά Η.Π.Α.

Να εξηγήσουμε λίγο τι συμβαίνει με τον αριθμό VIN -ή αλλιώς αυτός του πλαισίου που αποτελεί την ταυτότητα της μοτοσυκλέτας σου- και βρίσκεται συνήθως στον λαιμό του πλαισίου. Κάθε κατασκευαστής που θέλει να μπει σε μία νέα αγορά θα πρέπει πρωτίστως να ξεκαθαρίσει τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει τόσο τα γράμματα, την γραμματοσειρά (κεφαλαία, μικρά) αλλά και τους αριθμούς. Το VIN χωρίζεται σε κομμάτια με κάθε ένα να αντιπροσωπεύει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως το έτος κατασκευής και την ταυτότητα του κατασκευαστή, όμως κάθε εταιρεία έχει τον δικό της τρόπο που το δηλώνει.

Benda – Θέλει να επεκταθεί στην αγορά Η.Π.Α.

Η συγκεκριμένη εταιρεία μπορεί να μην μας λέει πολλά εδώ στην Ελλάδα, όμως έχει ήδη παρουσία σε κάποιες ευρωπαϊκές αγορές, όπως αυτές της Γαλλίας και της Αυστρίας. Έχουμε, ωστόσο δει κατά καιρούς διάφορα μοντέλα που έχει παρουσιάσει, όπως το cruiser – αντιγραφή Diavel - LF-01 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα 680 κυβικών στα τέλη του 2020, αλλά και σχέδια για έναν υπερτροφοδοτούμενο V2 κινητήρα 300 κυβικών που έκαναν την εμφάνισή τους το 2021, όμως μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει να παρουσιάζεται κάποιο μοντέλο με αυτόν. Πρόσφατα, είδαμε και το supersport LFR 700, το οποίο χρησιμοποιεί τον ίδιο τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με το LF-01 και το σπορ γυμνό LFS 700, με την απόδοσή του να αγγίζει τους 94 ίππους στις 11.000 στροφές και τα 6,42 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 8.500 στροφές. Στην ουσία αποτελεί μία υπερκυβισμένη αντιγραφή του αντίστοιχου κινητήρα της Honda που έχουμε δει στα CB650R και CBR650R, με ελαφρώς αυξημένη διαδρομή εμβόλου (στα 48 αντί για τα 46 χιλιοστά), χωρίς ωστόσο να ξεφεύγει σε απόδοση από αυτόν.

Μάλιστα, όσον αφορά το φουτουριστικού σχεδιασμού cruiser, βλέπουμε ότι ήδη έχει κάνει την εμφάνισή του στη Γαλλία, καθώς δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να περάσει τις Euro5 προδιαγραφές μιας και η Honda με τον κινητήρα-πατρόν το έχει ήδη κάνει.

Benda – Θέλει να επεκταθεί στην αγορά Η.Π.Α.

Στην γκάμα της Benda βλέπουμε ότι υπάρχει και μία σειρά από cruiser μοτοσυκλέτες, με το DARKFLAG 500 να είναι το πρώτο που χρησιμοποιεί υγρόψυκτο V4 κινητήρα δικής της κατασκευής (!), χωρητικότητας 498 κυβικών. Η απόδοσή του αγγίζει τους 55 ίππους στις 10.000 στροφές -αρκετά ψηλά για τα δεδομένα της κατηγορίας-, ενώ το βάρος φτάνει τα 241 κιλά. Μάλιστα, ο V4 κινητήρας χρησιμοποιεί αντίστοιχη τεχνολογία με αυτή που έχουμε δει σε κάποια V4 της Ducati, απενεργοποιώντας τους δύο κυλίνδρους στο ρελαντί για χαμηλότερη θερμοκρασία λειτουργίας και κατανάλωση καυσίμου. Στην έκδοση Ultra έχει επίσης και ηλεκτρονικά ελεγχόμενη αερανάρτηση, πίσω!

Benda – Θέλει να επεκταθεί στην αγορά Η.Π.Α.

Στα σκαριά της εταιρείας υπάρχει ένας ακόμα κινητήρας με αυτή την διάταξη, στα 1.198 κυβικά, θυμίζοντας αυτόν που είδαμε στην πρώτη γενιά του V-Max της Yamaha, έχοντας τις ίδιες διαστάσεις εμβόλου με 76 χιλιοστά διάμετρο και 66 χιλιοστά διαδρομή, όμως μέχρι στιγμής δεν τον έχουμε δει σε κάποιο μοντέλο.

Benda – Θέλει να επεκταθεί στην αγορά Η.Π.Α.

Γενικότερα η Benda έχει κυρίως επικεντρωθεί για την ώρα σε μικρού και μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες, με το Napoleon 450 σε bobber ύφος και το Chinchilla 450 να αποτελούν μερικά εξ αυτών. Τα δύο τους χρησιμοποιούν τον ίδιο υγρόψυκτο V2 κινητήρα 448 κυβικών με μέγιστη ισχύ 50 ίππων στις 8.500 στροφές και 4,58 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 7.000 στροφές. Σε αντίθεση με το DARKFLAG 500 που αυτή τη στιγμή δεν έχει κάποιον ουσιαστικό αντίπαλο, το Chinchilla 450 θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το Eliminator 500 της Kawasaki. Από την άλλη, το Napoleon 450 με το διαφορετικό πλαίσιο, την “κρυμμένη” πίσω ανάρτηση μονού αμορτισέρ πίσω, τη μονή σέλα και το κάλυμμα στα καλάμια που τα κάνει να θυμίζουν εξωτερικά πιρούνι τύπου girder, μπορεί να αποτελέσει την επιλογή όσων αναζητούν μία ρετρό μοτοσυκλέτα.

Benda – Θέλει να επεκταθεί στην αγορά Η.Π.Α.

Όπως διαπιστώσαμε και οι ίδιοι από το ταξίδι μας στην Κίνα και την επίσκεψή μας στο εργοστάσιο της CFMOTO, με το σχετικό άρθρο να έχει δημοσιευτεί σε τεύχος του MOTO, ο μοτοσυκλετισμός στην Κίνα αναπτύσσεται ραγδαία και αλλάζει χαρακτήρα, ξεφεύγοντας από την φιλοσοφία του φθηνού μέσου μετακίνησης. Η αλλαγή αυτή θα ξεδιαλύνει το τοπίο ανάμεσα στα εργοστάσια που υπάρχουν εκεί, φέρνοντας σε εμάς εδώ μοτοσυκλέτες που είναι πολύ πιο κοντά στις δικές μας απαιτήσεις αλλά και με βελτιωμένη ποιότητα κατασκευής. Η Benda φαίνεται ότι είναι μία από τις εταιρείες που θα μας απασχολήσει πιο έντονα στο μέλλον, καθώς η έλευση της στην αγορά της Η.Π.Α. ανοίγει τον δρόμο για τη Δύση, και κατ' επέκταση και για την Ευρώπη.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.