Bike Alert – 50 χρόνια Renthal [video]

Ιστορία στολισμένη με δάφνες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/5/2020

Η Renthal κλείνει φέτος τα 50 χρόνια από την ίδρυσή της και η Bike Alert, που εισάγει τα προϊόντα της στην Ελλάδα, μας θυμίζει την ιστορία της με ένα εντυπωσιακό βίντεο, αλλά και με τα ορόσημα αυτής της ιστορικής διαδρομής.

 

Δελτίο τύπου

Η Bike Alert Hellas γιορτάζοντας την 50η επέτειο από την ίδρυση της Renthal, "αποκαλύπτει" μέσα από ένα μικρού μήκους φιλμ, την εταιρία, από τις πρώτες της μέρες και μέχρι και σήμερα.

Οδηγοί – θρύλοι όπως Jeremy McGrath, ο Mitch Payton, ο Rachel και ο Dan Atherton περιγράφουν τις εμπειρίες τους με την Renthal, από την οπτική του επίσημου οδηγού ομάδας.

Η Renthal ιδρύθηκε το 1969, από δύο καλούς φίλους και ενθουσιώδεις μοτοσυκλετιστές, τον Henry Rosenthal και τον Andrew Renshaw, οι οποίοι συνδύασαν τα επώνυμα τους, με το 'Ren' από το Renshaw και το 'thal' από το Rosenthal για να δημιουργήσουν το brand name Renthal.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα πρώτα τιμόνια Renthal κατασκευάστηκαν για Trial μοτοσυκλέτες και ήταν τα πρώτα που κατασκευάστηκαν από αλουμίνιο. Από τις πρώτες ημέρες ζωής της, η εταιρία εστίασε στην υποστήριξη των καλύτερων αναβατών στον κόσμο και το 1971, η Renthal κερδίζει τον πρώτο της Παγκόσμιο τίτλο σε αγώνες Trial με οδηγό τον Mick Andrews.

Στην συνέχεια η Renthal "εισχωρεί" στο αναπτυσσόμενο motocross, με το οποίο είναι πλέον συνώνυμη. Κερδίζει άμεση αναγνωρισημότητα και αγωνιστική επιτυχία, καθώς το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross κερδήθηκε για την Renthal το 1981, από τον Neil Hudson.

Παράλληλα το Supercross ανθεί στις Η.Π.Α την δεκαετία του '80 και η Renthal ήταν στο επίκεντρο, υποστηρίζοντας τον θρύλο του sport και επτά (7) φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Supercross, Jeremy McGrath.

Σε αυτή την ιστορική διαδρομή των 50 ετών, η Renthal, είχε σαν στόχο να συνεργάζεται με τους ταχύτερους αναβάτες στον κόσμο. Υποστήριξε αθλητές που κέρδιζαν Παγκόσμια Πρωταθλήματα κάθε χρόνο, από το 1983 έως και σήμερα. Συνολικά οι υποστηριζόμενοι από την Renthal αθλητές, έχουν κερδίσει 213 Παγκόσμιους τίτλους and 222 τίτλους στις Η.Π.Α.

Δείτε εδώ το video για 50 χρόνια της Renthal

Bike Alert Hellas – Renthal “We Build Champions”

 

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε:

 

  • Λ.Αθηνών 214, 104 42, Αθήνα, Τ: 210 3413733,

Ε: [email protected]

Ωράριο Λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή από τις 09:00 έως και τις 17:30.

 

  • Βεϊκου 23-25, 117 42, Κουκάκι, Αθήνα, Τ: 210 9222776,

Ε: [email protected]

Ωράριο Λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή από τις 09:00 έως και τις 17:30

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»