BMW GS Trophy 2020 – 4η μέρα: Δοκιμασίες χωρίς ξεκούραση!

Ανατροπές στη βαθμολογία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/2/2020

Η τέταρτη μέρα του φετινού rally της BMW βρήκε τους αναβάτες να ξυπνούν μέσα στην άγρια νύχτα, στις 3:30π.μ. ώστε να προλάβουν το καράβι που αναχωρούσε απ’ το Wellington για το Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Το BMW GS Trophy εξελίσσεται σε όλο και μεγαλύτερη πρόκληση για τους συμμετέχοντες, αφού δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο να ξεκουραστούν το βράδυ μιας και η τρίτη μέρα ολοκληρώθηκε σχετικά αργά. Η κούραση έχει αρχίσει να συσσωρεύεται πλέον και ήταν ένας απ’ τους παράγοντες που επηρέασαν την κατάταξη στο τέλος της μέρας.

Η πρώτη πρόκληση, το the 40 years of GS Quiz” πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του τρίωρου ταξιδιού με το πλοίο και οι ομάδες έπρεπε να απαντήσουν σωστά όσες περισσότερες ερωτήσεις μπορούσαν σχετικά με την ιστορία των GS, ενώ αφιέρωσαν τον υπόλοιπο χρόνο στο γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους. Παράλληλα, είχαν την ευκαιρία να αναπληρώσουν λίγο απ’ τον ύπνο που έχασαν και να απολαύσουν τη μαγευτική θέα εν πλω.

Φτάνοντας στο λιμάνι του Picton η αποβίβαση του καραβανιού προκάλεσε πανικό, με 180 F850GS να βγαίνουν απ’ το αμπάρι, καθώς και τα υπόλοιπα οχήματα υποστήριξης. Οι ομάδες με το που έφυγαν απ’ τα “τείχη” της πόλης, είχαν την ευκαιρία να περιπλανηθούν στην άκρως γραφική διαδρομή του Marlborough Sounds. Η περιοχή είναι γεμάτη από πλημμυρισμένες πεδιάδες λόγω της κλιματικής αλλαγής, ενώ σύμφωνα με τη μυθολογία οι ήχοι που ακούς εκεί είναι απ’ τα βυθισμένα waka (παραδοσιακές βάρκες που θυμίζουν κανό)  των Aoraki.

Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος του εθνικού πάρκου μέχρι να φτάσουν στην αραιοκατοικημένη πόλη Havelock με τους μόλις 486 κατοίκους. Μετά την απαραίτητη στάση για να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους, πέρασαν την Pelorus Bridge, όπου από κάτω της εκβάλλονται οι ποταμοί Rai και Pelorus. Μάλιστα στη συγκεκριμένη περιοχή είχαν πραγματοποιηθεί μερικά γυρίσματα απ’ τη δεύτερη ταινία των Hobbit.

Νωρίς το απόγευμα, οι ομάδες στρατοπέδευσαν μέσα στο δάσος, όπου τους περίμεναν οι επόμενες δύο προκλήσεις της ημέρας. Στο GPS Challenge” οι αγωνιζόμενοι αφαιρούσαν το BMW Motorrad Navigator VI απ’ τη μοτοσυκλέτα τους και έπρεπε να περιπλανηθούν με τα πόδια μέσα στο δάσος μέχρι να βρουν μια δεύτερη συσκευή Navigator VI και να πάρουν τις οδηγίες για τη συνέχεια της διαδρομής.

Ο χρόνος ήταν εναντίον τους και έπρεπε να ολοκληρώσουν τη δοκιμασία όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, αφού στον τερματισμό του περίμενε η τρίτη πρόκληση, το Metzeler Challenge”. Πέρα απ’ την αντοχή και τις οδηγικές τους ικανότητες, που έχουν αποδείξει όλες αυτές τις μέρες, οι συμμετέχοντες θα έπρεπε να αποδείξουν και τις γνώσεις τους στην αλλαγή του πίσω ελαστικού της μοτοσυκλέτας τους.

Η τελευταία πρόκληση της ημέρας ήταν και η πιο εύκολη, καθώς ήταν ένας διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι στιγμές που απαθανάτισαν οι ομάδες με τα smartphone κινητά τους, θα αναρτηθούν στο www.gstrophy.com, το οποίο θα ανοίξει τα μεσάνυκτα (ώρα Αυστραλίας) στις 13 Φεβρουαρίου, έτσι ώστε όσοι θέλουν να ψηφίσουν την καλύτερη.

Η τέταρτη μέρα μπορεί να περιλάμβανε μόλις 200 χιλιόμετρα σε δρόμο και χώμα, όμως ήταν γεμάτη προκλήσεις και με τη διαφορά στη βαθμολογία να είναι μικρή, είδαμε αρκετές ομάδες να αλλάζουν θέση στην κατάταξη μετά το τέλος της τέταρτης μέρας. Πλέον η εθνική ομάδα της Γαλλίας βρίσκεται στην κορυφή, ενώ η ομάδα της Νότιας Κορέας που ήταν πρώτη, έπεσε στη τέταρτη θέση.

 

Η κατάταξη μετά την ολοκλήρωση της τέταρτης μέρας:

1 France 226
2 South Africa 223
3 Italy 211
4 South Korea 199
5 Netherlands 189
6 Russia 188
7 Brazil 175
8 Middle East 170
9 USA 165
10 Australia 160
11 Latin America 158
12 Argentina 155
13 UK 139
14 Mexico 138
15 India 129
16 Japan 127
17 Thailand 124
18 Nordic 123
19 Malaysia 115
20 North Africa 93
21 Int. Female Team I 89
22 Int. Female Team II 52

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.