BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Μάθαμε τιμές για Honda Transalp XL750 και CB750 Hornet με E-Clutch

Άμεσα διαθέσιμα στην Ελλάδα – Μικρή η διαφορά έναντι των εκδόσεων χωρίς E-Clutch
Honda Transalp E-Clutch και 750 Hornet E-Clutch τιμές Ελλάδα 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

20/5/2026

Το Transalp XL750 και το CB750 Hornet είναι τα επόμενα μοντέλα στην γκάμα της Honda που εφοδιάζονται με το σύστημα E-Clutch, το οποίο αυτοματοποιεί τη λειτουργία του συμπλέκτη, με τις δύο μοτοσυκλέτες να είναι πλέον διαθέσιμες και στην ελληνική αγορά.

Η Honda δημιούργησε το E-Clutch για να κάνει ακόμη πιο εύκολη την οδήγηση της μοτοσυκλέτας για τη γενιά αναβατών που έχει μεγαλώσει γενικότερα με την αυτοματοποίηση στη ζωή τους, αλλά και για να φέρει περισσότερο κόσμο στη μοτοσυκλέτα από τα σκούτερ, με τον χειρισμό του συμπλέκτη να είναι μία από τις κυριότερες αιτίες που δεν κάνουν ποτέ το επόμενο βήμα, έχοντας βολευτεί στις ευκολίες και τις ανέσεις που προσφέρουν τα συμπαθή αυτόματα δίκυκλα.

Honda E-Cltuch

Το E-Clutch είναι άκρως ελκυστικό και για τους “παλαιάς κοπής” που θέλουν να έχουν τον πλήρη έλεγχο του συμπλέκτη μέσω της αριστερής μανέτας, όμως μέσα στην πόλη και στο συνεχές “σταμάτα-ξεκίνα” το να κουράζεις το αριστερό σου χέρι ιδιαίτερο λόγο δεν έχει κανένα νόημα.

Honda E-Clutch

Το σύστημα που αυτοματοποιεί τον έλεγχο του συμπλέκτη και κάνει τα ακούσια σβησίματα του κινητήρα παρελθόν μπορούμε τώρα να το βρούμε και στις Transalp XL750 και το CB750 Hornet, οι οποίες είναι τώρα διαθέσιμες στην ελληνική αγορά και μάλιστα άμεσα, ενώ η διαφορά στην τιμή έναντι των στάνταρ εκδόσεων που δεν έχουν το σύστημα είναι πολύ μικρή. 

Ειδικότερα η στάνταρ Transalp χωρίς E-Clutch κοστίζει στην Ελλάδα 11.500 ευρώ, ενώ με το σύστημα η τιμή ανεβαίνει μόλις 500 ευρώ στα 12.000 ευρώ. Αντίστοιχα ανεβαίνει και η τιμή του δικύλινδρου Hornet των 750 κυβικών, το οποίο κοστίζει 9.250 και 8.750 ευρώ με και χωρίς το E-Clutch αντίστοιχα.

Honda E-Clutch

Επίσης το CB750 Hornet E-Clutch προσθέτει στον στάνταρ εξοπλισμό του και καρίνα βελτιώνοντας έτσι τη συμπεριφορά του στις υψηλές ταχύτητες, ενώ έξτρα προσθήκη έχουμε και για το Transalp με τον αυτοματοποιημένο συμπλέκτη, η οποία είναι ακόμη πιο σημαντική. Η Honda προσθέτει μαζί με το σύστημα την αλουμινένια προστατευτική ποδιά, την σημασία της οποίας οι αναγνώστες του περιοδικού γνωρίζετε πολύ καλά από την αποστολή του ΜΟΤΟ που δημοσιεύτηκε στο τεύχος #677: δεν προστατεύει απλώς τη μοτοσυκλέτα από χτυπήματα στο συγκεκριμένο σημείο αλλά έχει μελετηθεί έτσι ώστε με την προσθήκη της να αυξάνεται και η στιβαρότητα του πλαισίου και να βελτιώνεται έτσι η συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας!

Μάθετε ό,τι χρειάζεται να ξέρετε για το E-Clutch σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο.