BMW M 1000 R μεταμορφώθηκε σε “γουρούνα” 207 ίππων

Δημιουργός: “Έχεις επιτάχυνση ανάλογη superbike, αλλά με σταθερότητα αυτοκινήτου”
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Δεν είναι συχνό φαινόμενο να βλέπεις μια streetfighter μοτοσυκλέτα να μετατρέπεται σε γουρούνα, πόσο μάλλον μια που μπορεί να οδηγηθεί στο δρόμο, αλλά αυτό ακριβώς έκανε η εταιρεία Exeet.

Μια μοτοσυκλέτα με ισχύ 207 ίππων και ένα ATV στην ίδια πρόταση είναι κάτι που σίγουρα δεν συναντάμε συχνά, αλλά αυτό ακριβώς γίνεται στην συγκεκριμένη περίπτωση, με την αρκετά αλλαγμένη BMW M1000 R (το τεστ της οποίας βρίσκεται στο τεύχος #674 του MOTO) που μπορεί να οδηγηθεί και κανονικά στον δρόμο.

Η γερμανική εταιρεία Exeet GmbH, που βρίσκεται πίσω από αυτή την ιδιαίτερη κατασκευή, είναι στην πραγματικότητα πολύ γνωστή για τη μετατροπή μοτοσυκλετών σε ισχυρότατα ATV.

BMW

Η εταιρεία έχει μετατρέψει στο παρελθόν διάφορα μοντέλα Kawasaki σε ATV, συμπεριλαμβανομένης μιας Z H2. Έχει επίσης χρησιμοποιήσει μια BMW S1000 R και μια Ducati Streetfighter ως βάση για προηγούμενα ATV οχήματα με άδεια κυκλοφορίας.

Η Exeet ιδρύθηκε το 2012 από τον βετεράνο οδηγό ATV Sebastian Jornitz, ο οποίος πέρασε χρόνια σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας τα δικά του αγωνιστικά ATV οχήματα, καθώς και διευθύνοντας τη δική του αντιπροσωπεία. Αυτό συνέβαινε πριν από την ίδρυση της συγκεκριμένης εταιρείας.

Τώρα, όσον αφορά το νέο ATV με βάση το M1000 R, χρησιμοποιεί τον ίδιο κινητήρα 999 κυβικών που αποδίδει 207 ίππους στις  13.750 σ.α.λ. και ελαφρώς αυξημένη ροπή με 11,82 (έναντι 11,52 της M1000 R) kg.m στις 11.100 σ.α.λ.

ATV

Το ATV είναι καταχωρημένο στη Γερμανία ως νέο όχημα και κατασκευάστηκε για έναν πελάτη της εταιρείας. Τα ηλεκτρονικά συστήματα έχουν παραμείνει τα ίδια, όμως αλλαγή έχουμε φυσικά στο πλαίσιο, καθώς το ATV φέρει ένα που έχει κατασκευαστεί από την Exeet.

Η μπροστινή ανάρτηση είναι της Öhlins και έχει ρυθμιστεί ειδικά για το συγκεκριμένο όχημα. Το πλαίσιο όπως είπαμε κατασκευάστηκε από την Exeet, ενώ το όχημα φέρει επίσης ειδικό φέρινγκ με κομμάτια από ανθρακονήματα.

Η εταιρεία δήλωσε: “Έχει παρόμοια αίσθηση με ένα μονοθέσιο της Φόρμουλα 2, αλλά με τιμόνι μοτοσυκλέτας - θετικά τρελό. Στο δρόμο είναι εξαιρετικά ακριβές: κοφτερό στις στροφές, με καλή αίσθηση και κτηνώδες αλλά παράλληλα ελεγχόμενο φρενάρισμα. Στην πίστα γίνεται μια πραγματική εμπειρία, καθώς μπορείς να φρενάρεις αργά μέσα στην στροφή, να στρίψεις με πολλά και να έχεις μία επιτάχυνση ανάλογη ενός superbike, αλλά με καλύτερη σταθερότητα”.

Προφανώς ο δημιουργός εννοεί για την ευθεία και μέχρι ένα ορισμένο όριο ταχύτητας, είναι λίγο δύσκολο να πιστέψει κανείς πως θα μπορεί να στρίψει με την εμπιστοσύνη ενός καρτ, οπότε το ζήτημα των στροφών παραμένει ανοικτό, έως ότου υπάρχει υλικό από πρακτική δοκιμή του.

Πατώντας στον σύνδεσμο, μπορείτε να δείτε περισσότερες πληροφορίες για το ιδιαίτερο αυτό δημιούργημα της Exeet.

Ετικέτες

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.