BMW Motorrad International GS Trophy 2022 - Μέρα 1η

Από την Καβάγια στο κάστρο Βερατίου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/9/2022
Την Κυριακή 4/9 ξεκίνησε το BMW Motorrad International GS Trophy 2022, που φέτος διεξάγεται στη γείτονα Αλβανία, με τους συμμετέχοντες να ξεκινούν από τη βάση του event στο Kavaje, στις ακτές της Αδριατικής, και να κατευθύνονται προς την ενδοχώρα, σκαρφαλώνοντας στα βουνά, για να καταλήξουν στο βυζαντινό κάστρο του Βερατίου, μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ως συνήθως για τη διοργάνωση, οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει με τα κοκόρια, για πρωινό στις 6 τα χαράματα και εκκίνηση στις 7. Οι ομάδες ξεκίνησαν σε ζευγάρια, ανά πεντάλεπτα διαστήματα, και δεν πέρασαν ούτε 15 λεπτά στα μονοπάτια μέχρι να φτάσουν στο πρώτο ειδικό τεστ του GS Trophy για φέτος, με τίτλο “Δοκιμή Καλωσορίσματος”, στην άκρη του γκρεμού πάνω από την ακτογραμμή. 
Μετά τη δοκιμή, οι ομάδες ακολούθησαν μια μείξη δρόμων, από άσφαλτο και χώμα, προς τα ενδότερα της χώρας...
...μέχρι που έφτασαν σε μια εξαιρετικά απότομη ανηφόρα με χαλίκι και πέτρα δίπλα, όπου αρκετοί αναβάτες χρειάστηκαν τη βοήθεια των υπόλοιπων μελών της ομάδας τους για να ανέβουν οι μοτοσυκλέτες στην κορυφή.
 
Αφού ξεμπέρδεψαν με την ανηφόρα αυτή, οι αναβάτες των GS έφτασαν στο δεύτερο ειδικό τεστ της ημέρας με τίτλο “Holta Enduro Lap”. Εδώ οι αναβάτες κλήθηκαν να διασχίσουν μια απαιτητική διαδρομή μέσα σε μια κοίτη ποταμού, με τη λάσπη και τις γλιστερές πέτρες να προσθέτουν δυσκολία στο εγχείρημα.
Στο τελευταίο κομμάτι της ημέρας, οι αναβάτες απόλαυσαν ένα δίωρο οδήγησης σε ανοιχτά μονοπάτια enduro, που διέσχιζαν κοιλάδες και λόφους, σε διαδρομή που έρεε, δίχως το “στραμπούληγμα” των προηγούμενων δυσκολιών της διαδρομής.
Ο τερματισμός έλαβε χώρα στο κάστρο του Βερατίου, ένα ορεινό κάστρο που χρονολογείται κυρίως από τον 13ο αιώνα, και περιέχει πολλές βυζαντινές εκκλησίες και οθωμανικά τζαμιά. 
 
Η πόλη του Βερατίου που βρίσκεται γύρω του είναι το ίδιο θεαματική, με αλπική ατμόσφαιρα, χάρη και στα ψηλά βουνά που βρίσκονται στα ανατολικά της.
Συνολικά οι αναβάτες πέρασαν σχεδόν 11 ώρες στον δρόμο την πρώτη ημέρα, μια “ήπια εισαγωγή” στο GS Trophy, όπως την περιέγραψε ο Διευθυντής της διοργάνωσης, Chris Zimmerman.
 
Όσον αφορά στη βαθμολογία των ομάδων, ενώ οι περισσότεροι περίμεναν την Νότια Αφρική να μπει δυνατά στον αγώνα για την υπεράσπιση του τίτλου της, ήταν η ομάδα της Βρετανίας που πρώτευσε με νίκες και στα δύο ειδικά τεστ της ημέρας, χτίζοντας διαφορά με το καλημέρα. Στις γυναικείες ομάδες, ήταν η ομάδα της Γερμανίας που έκλεισε την πρώτη ημέρα στην κορυφή με μια πρώτη και μια δεύτερη θέση στα δύο τεστ.
 
Top-3 ανδρικών ομάδων
1. Βρετανία 50 βαθμοί
2. Ταϊλάνδη 33
3. Νότια Αφρική 26
 
Top-3 γυναικείων ομάδων
1. Γερμανία 45 βαθμοί
2. Νότια Αφρική 40
3. Μεξικό 35

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες