BMW Motorrad International GS Trophy 2022 - Μέρα 6η

Από την Καβάγιε στη Λιμνοθάλασσα Καραβαστά
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/9/2022

Η προτελευταία μέρα του GS Trophy 2022 αποτελούνταν από 250 χιλιόμετρα συνολικής διαδρομής, 100 εκ των οποίων ήταν ασφάλτινα, και με το θερμόμετρο να δείχνει 35 βαθμούς Κελσίου, ζορίζοντας τους συμμετέχοντες.

Το καραβάνι των GS ξεκίνησε με το καλημέρα τη διάσχιση ορεινών μονοπατιών, ενώ μισή ώρα αργότερα βρέθηκαν σε ένα μικρό πλάτωμα, όπου έλαβε χώρα η πρώτη δοκιμασία της ημέρας, με τίτλο BMW Motorrad ConnectedRide Com U1 Challenge. Εκεί ένας αναβάτης φορούσε μια μάσκα enduro με μαυρισμένη ζελατίνα ώστε να μη βλέπει, και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας του έπρεπε να τον καθοδηγούν σε μια διαδρομή με κορύνες, με οδηγίες που του έδιναν μέσω της Bluetooth ενδοεπικοινωνίας τους. Αγχωτικό και ξεκαρδιστικό την ίδια στιγμή.

Κατόπιν οι αναβάτες συνέχισαν την πορεία τους με μια μείξη ασφάλτου και χώματος, μέχρι το μεσημεριανό τους και τη δεύτερη δοκιμασία της ημέρας, ψηλά στους λόφους, στο Στάδιο της Αμαντίας, ένα αρχαίο στάδιο που κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα π.Χ., εκεί όπου αθλούνταν οι Αρχαίοι Έλληνες και αργότερα οι Ρωμαίοι. Έτσι ήταν ταιριαστό οι συμμετέχοντες του GS Trophy να διαγωνιστούν στο τρέξιμο αλλά και στo... τράβηγμα τζιπ με σκοινί. Οι ομάδες έπρεπε να τρέξουν το μήκος του σταδίου, και κατόπιν να τραβήξουν με τα χέρια τους με σκοινί ένα τζιπ 3,5 τόνων πίσω στην αφετηρία! Δύσκολη δοκιμασία που όμως την έβγαλαν πέρα όλοι και όλες.

Στο τέλος της δοκιμασίας, ξεκίνησε η επιστροφή στη βάση, μέσω μονοπατιών, ενώ λίγο πριν φτάσουν στο τέρμα, επισκέφτηκαν τη Λιμνοθάλασσα Καραβαστά, μια από τις μεγαλύτερες λιμνοθάλασσες στη Μεσόγειο, και μέρος ενός μεγάλου εθνικού πάρκου της Αλβανίας.

Εκεί οι αναβάτες χάζεψαν τους πελεκάνους, και οδήγησαν σε αμμώδη μονοπάτια, πριν μπουν ξανά σε δάσος, για να τερματίσουν τη μέρα τους στην κατασκήνωση του Trophy μετά από 10 ώρες οδήγησης.

Όσον αφορά στην κατάταξη των ομάδων, η Νότια Αφρική παρέμεινε μόνη μπροστά στους άντρες, ενώ και στις γυναίκες η ομάδα της ίδιας χώρας πέρασε για πρώτη φορά μπροστά. Θα μπορέσει η Νότια Αφρική να κάνει το double;!

Μία ημέρα απέμεινε για τον τερματισμό του event.

Κατάταξη των ομάδων μετά την 6η μέρα

Ανδρικές ομάδες

1. Νότια Αφρική 179 βαθμοί

2. Βρετανία 175

3. Γερμανία 158

Γυναικείες ομάδες

1. Νότια Αφρική 237

2. Γερμανία 236

3. Μεξικό 225

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.