BMW Motorrad International GS Trophy 2022 - Μέρα 7η και τελευταία

Η Νότια Αφρική έκανε το double!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/9/2022

Το BMW Motorrad GS Trophy 2022 ολοκληρώθηκε την 7η μέρα του event, με χορταστική οδήγηση σε λόφους και σε αμμώδη εδάφη, ενώ όσον αφορά στην κατάταξη των ομάδων, η Νότια Αφρική έκανε το double, κερδίζοντας και στις ομάδες των ανδρών όσο και των γυναικών!

Μετά από 1.230 χιλιόμετρα οδήγησης σε χώμα, άμμο, πέτρα και άσφαλτο, μετά από 15 ειδικές δοκιμασίες, το GS Trophy του 2022 ολοκληρώθηκε με επιτυχία, χαρίζοντας πολλή περιπέτεια στους συμμετέχοντες αλλά και στους φίλους της εταιρείας που το παρακολουθούσαν διαδικτυακά.

Η διαδρομή της τελευταίας μέρας της διοργάνωσης ήταν η πιο σύντομη απ’ όλες, όμως παράλληλα ήταν και η πιο γλυκιά. Οι διοργανωτές δημιούργησαν μια ιδιαίτερα τεχνική κυκλική διαδρομή σε λόφους, με απότομες καταβάσεις, μονοπάτια και διασχίσεις ποταμών που αποτελούσαν πρόκληση για τις ικανότητες των αναβατών, αλλά και επιβεβαίωση για τις μεγάλες δυνατότητες του R 1250 GS.

Κι όταν το κομβόι των GS επέστρεψε στην κατασκήνωση, ήταν ώρα για την τελική ειδική δοκιμασία του event, που έλαβε χώρα στην παραλία. Εκεί η διοργάνωση είχε δημιουργήσει μια πίστα που ήταν εν μέρει δοκιμασία enduro, εν μέρει trial. Οι αναβάτες ξεκινούσαν από την κατασκήνωση, οδηγώντας σε παχιά άμμο, και κατόπιν έμπαιναν λίγο και στη θάλασσα, σε ένα πετρώδες έδαφος, ενώ κάθε πτώση οδηγούσε σε… βουτιά στο νερό.

Η δοκιμασία ολοκληρώθηκε με ένα ιδιαίτερα κουραστικό κομμάτι με full-lock στροφές σε άμμο και βράχια, όπου η μικροσκοπική Christelle Van Der Meulen από την ομάδα της Νότιας Αφρικής εξέπληξε τους πάντες όταν έχοντας θάψει το R 1250 GS της βαθιά στην άμμο, κατάφερε να βγάλει ολομόναχη τον πίσω τροχό από το βαθύ αυλάκι που είχε χωθεί και να συνεχίσει! Σίγουρα το μέγεθος του αναβάτη στο Enduro μετράει, αλλά αν έχεις ικανότητες και ψυχή μπορείς να καταφέρεις θαύματα.

Και οι προσπάθειες της Christelle αποδείχθηκαν ζωτικής σημασίας για την τελική κατάταξη, με τη γυναικεία ομάδα της Νότιας Αφρικής να κερδίζει το event για έναν μόλις βαθμό από τους διώκτες της, και να κάνει με τους άνδρες της ίδιας χώρας το double!

Όσον αφορά στα αποτελέσματα του διαγωνισμού φωτογραφίας και βίντεο των συμμετεχόντων, η Ιαπωνία κέρδισε τον διαγωνισμό στους άνδρες, ενώ η Γερμανία στις γυναίκες.

Ακολουθεί η τελική κατάταξη των ομάδων για το GS Trophy 2022

Ανδρικές ομάδες

1. Νότια Αφρική 217 βαθμοί

2. Βρετανία 204

3. Γερμανία 185

Γυναικείες ομάδες

1. Νότια Αφρική 297

2. Γερμανία 296

3. Μεξικό 264

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.