BMW: Πατέντες για υβριδική μοτοσυκλέτα

Μια διαφορετική προσέγγιση

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/6/2019

Τα υβριδικά οχήματα δεν αποτελούν κάτι νέο ή καινοτόμο στη ζωή μας. Η τεχνολογία που υιοθετούν υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια στην παγκόσμια αγορά, καθώς ένα μεγάλο μέρος των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν είναι υβριδικά. Ο λόγος που αυτή η τεχνολογία δεν έχει περάσει ακόμη στις μοτοσυκλέτες και το γεγονός ότι οι κατασκευαστές προσανατολίζονται στο να περάσουν επιτόπου στην παραγωγή ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και όχι υβριδικών, είναι τα χωροταξικά προβλήματα που δημιουργούνται. Συγκεκριμένα, είναι αρκετά δύσκολο με βάση τις διαστάσεις μιας μοτοσυκλέτας να προσθέσει κανείς έναν ακόμη κινητήρα και μια τεράστια σε όγκο και βάρος μπαταρία για την τροφοδοσία του. Ορισμένες εταιρείες, όπως η Vespa, έχουν λύσει το χωροταξικό πρόβλημα και έχουν δημιουργήσει την Elettrica X που έχει δύο κινητήρες, έναν ηλεκτρικό και έναν εσωτερικής καύσης. Όμως, όπως διαβάσατε και παλιότερα στο αναλυτικό άρθρο για την Elettrica, η X έκδοση δεν είναι υβριδική ,όπως μας είχε πει ο Capellini στην παρουσίασή της Elettrica.

Η BMW απ’ την πλευρά της συνεχίζει να εξετάζει την προοπτική να δημιουργήσει μια υβριδική μοτοσυκλέτα και τώρα κατέθεσε νέες πατέντες, οι οποίες εστιάζουν στη λύση του χωροταξικού προβλήματος της μπαταρίας και όχι στο πού και πώς θα τοποθετεί ο ηλεκτροκινητήρας του οχήματος. Όπως μπορούμε να δούμε στην πρώτη εικόνα, αυτό που παρουσιάζεται στα σχέδιά της είναι ένα ρεζερβουάρ με μεταβλητό σχήμα και ελαστικό κάτω μέρος, που συνεπάγεται και μεταβλητή χωρητικότητα. Στόχος είναι να τοποθετείται κάτω απ’ το ρεζερβουάρ η μπαταρία που θα τροφοδοτεί τον ηλεκτροκινητήρα με ενέργεια. Το γεγονός ότι μπορεί να προσθαφερείται η μπαταρία και να αυξομειώνεται ο όγκος του ρεζερβουάρ έχει πολλά οφέλη. Αρχικά, προσφέρει τη δυνατότητα στον αναβάτη να εγκαθιστά την μπαταρία και να λειτουργεί το όχημα ως υβριδικό χωρίς να επιφορτίζει την ατμόσφαιρα με περισσότερους ρύπους για τις αστικές μετακινήσεις. Βέβαια αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα συζήτησης γιατί έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που παράγεται το ρεύμα, που φορτίζει την μπαταρία. Αν φερ’ ειπείν ο ηλεκτρισμός παράγεται από μη ανακυκλώσιμες πηγές ενέργειας, δεν μπορούμε να πούμε πως η υβριδική τεχνολογία βοηθά στη μείωση των ρύπων του περιβάλλοντος.

Το γεγονός ότι ο αναβάτης έχει τη δυνατότητα να αφαιρεί την μπαταρία και ταυτόχρονα να αυξάνει τον όγκο του ρεζερβουάρ δημιουργεί αρκετά πλεονεκτήματα. Πρώτον μειώνεται αισθητά το βάρος του οχήματος και μεταβάλλεται το κέντρο βάρους. Δεύτερον και κυριότερο αυξάνεται η αυτονομία της μοτοσυκλέτας στα ταξίδια και μειώνεται ο χρόνος ανεφοδιασμού. Τρίτον, το γεγονός ότι η μπαταρία βρίσκεται στο χώρο του ρεζερβουάρ σημαίνει πως πιθανότατα δεν θα υπάρξουν δραστικές αλλαγές στην εμφάνιση.

Οι πατέντες όμως δημιουργούν και ορισμένα ερωτήματα όπως το πόσο εύκολη θα είναι η επανατοποθέτηση και η αφαίρεση της μπαταρίας, καθώς και πόσο χρόνο θα απαιτεί. Ακόμη, από τι υλικό θα είναι κατασκευασμένο το ρεζερβουάρ ώστε να έχει μεταβλητό σχήμα και παράλληλα να μην φθείρεται και να μην δημιουργούνται τρύπες. Επίσης, με την αφαίρεση της μπαταρίας ο ηλεκτρικός κινητήρας θα αδρανοποιείται ή η BMW εργάζεται παράλληλα στην αξιοποίησή του μέσω μιας άλλης, μικρότερης μπαταρίας που θα βρίσκεται μόνιμα πάνω στη μοτοσυκλέτα, ούτως ώστε να λειτουργεί επικουρικά ο ηλεκτρικός κινητήρας κι όχι εντελώς αυτόνομα.

Εικόνα απ' τις πατέντες της BMW του 2015 σχετικά με την κίνηση στους δύο τροχούς

Σχετικά με την θέση του ηλεκτρικού κινητήρα οι μόνες εικασίες που μπορούμε να κάνουμε, ενώ δεν αποκλείεται να γίνει και ένας συνδυασμός με βάση κάποιες άλλες πατέντες της BMW που είχε καταθέσει το 2015 και αφορούσαν μάλιστα την κίνηση και στους δύο τροχούς. Τότε, σε συνεργασία με την Wunderlich είχαν παρουσιάσει μια πρωτότυπη μοτοσυκλέτα 2x2 βασισμένη στην R1200GS, που για την κίνηση του μπροστινού τροχού υπεύθυνος ήταν ένας ηλεκτρικός κινητήρας της Bosch στο κέντρο του. Μπορεί λοιπόν να δούμε στο μέλλον μια υβριδική BMW που θα έχει και την δυνατότητα για κίνηση και στον μπροστινό τροχό! Το πότε και το αν θα δούμε τις πατέντες της BMW να περνάνε σε μοντέλα παραγωγής παραμένει άγνωστο, καθώς η κατάθεσή τους γίνεται αρχικά για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων, ώστε να μην χρησιμοποιηθούν από άλλα εργοστάσια.

Ετικέτες

BMW

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.