BMW R9T Zillers cucstom: το boxer των αιθέρων! [video]

Με ρίζες βαθιά χωμένες στην Ιστορία της BMW
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/4/2020

Η νέα custom που βγήκε από τις πόρτες των Zillers Garage είναι μια απ’ τις πιο εντυπωσιακές κατασκευές που έχουμε δει τελευταία και θα μπορούσαμε κάλλιστα να ξεκινήσουμε υμνώντας τη, λέγοντας ότι είναι σαν να το έχει σκάσει απ’ το σύμπαν του Mad Max ή από κάποιο σενάριο μεταποκαλυπτικής ταινίας. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα ήταν τελείως αντίθετο από την πραγματική ιστορία που κρύβεται πίσω απ’ τη δημιουργία της. Η παραγγελία δόθηκε στη Zilllers Garage απευθείας απ’ την BMW Ρωσίας και το τελεσίγραφο που έφτασε στις εγκαταστάσεις της μαζί με την R9T του 2016 έλεγε πως θέλουν μια custom με εμφάνιση εμπνευσμένη απ’ τα αεροσκάφη.

Προφανώς η επιλογή δεν ήταν τυχαία αλλά είχε να κάνει με το αεροπορικό παρελθόν της BMW. Και όταν ξεκινάς με ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορείς παρά να απευθυνθείς σε έναν απ’ τους καλύτερους custom builders παγκοσμίως! Σε αυτό δεν χωρά αμφιβολία, καθώς ο ιδιοκτήτης της Zillers Garage, Dmitry Golubchikov, έχει αναδειχθεί παγκόσμιος πρωταθλητής AMD (παγκόσμιος διαγωνισμός custom μοτοσυκλετών) το 2016. Ένας τίτλος που κέρδισε επιλέγοντας όχι κάποια μεγάλου κυβισμού ή σπάνια μοτοσυκλέτα για βάση, ώστε να εντυπωσιάσει πιο εύκολα, αλλά ένα σχεδιαστικά αδιάφορο Yamaha SR400, το οποίο μετά το extreme makeover ξεχώρισε ανάμεσα σε πάρα πολλές συμμετοχές.

Ωστόσο, οι άνθρωποι της BMW δεν έψαχναν με μοναδικό κριτήριο τις “περγαμηνές” των custom builders, αλλά ήθελαν έναν συνεργάτη που να τα συνδυάζει όλα: υψηλό επίπεδο γνώσεων στη μηχανολογία, στα ηλεκτρολογικά, να είναι τελειομανής, να έχει μεγάλη εμπειρία στο χώρο και πραγματικό πάθος για τις μοτοσυκλέτες, ούτως ώστε να ενστερνιστεί πλήρως τη φιλοσοφία της. Στόχος δεν ήταν δημιουργήσει απλώς μια trailer-queen, αλλά μια πλήρως λειτουργική μοτοσυκλέτα, η οποία θα φέρει αυτούσιο το DNA της BMW. Το πάθος του Golubchikov για τις μοτοσυκλέτες αποδεικνύεται και απ’ τη συμμετοχή του στους αγώνες, καθώς πρόσφατα έλαβε μέρος στο Baikal Ice Speed Festival με την Jawa 2.0, εκεί όπου ήταν παρούσα και η Indian με την Appaloosa.

Τους περασμένους μήνες, ο Golubchikov πέρασε ατελείωτες ώρες δουλεύοντας υπό τον ρυθμό των Black Keys με στόχο να δημιουργήσει μια custom μοτοσυκλέτα στα πρότυπα της BMW, η οποία παράλληλα θα ξεφεύγει τελείως απ’ τη σχεδιαστική φιλοσοφία των νεορετρό μοντέλων της βαυαρικής εταιρείας. Έτσι, το μοναδικό πράγμα που έμεινε αναλλοίωτο από την R9T ήταν ο κινητήρας με το σύστημα μετάδοσης και μέρος του σωληνωτού πλαισίου.

Για τη δημιουργία του φαίρινγκ, των υπόλοιπων μερών καθώς και του ρεζερβουάρ, η Zillers Garage χρησιμοποίησε φύλλα αλουμινίου επενδύοντας αμέτρητες ώρες στις κολλήσεις και στη διαμόρφωσή τους, όχι μόνο για επιτευχθεί το ζητούμενο σχέδιο αλλά και η το επιθυμητό επίπεδο συναρμογής τους!

Το χειροποίητο ρεζερβουάρ φιλοξενεί τα μινιμαλιστικά όργανα που αποτελούνται από δύο μικρές οθόνες – η μια στο ρόλο του ταχύμετρου – αλλά και μερικούς διακόπτες. Στα πλαίσια της δημιουργίας μιας compact και δυναμικής εμφάνισης, όλα τα LED φωτιστικά σώματα της μοτοσυκλέτας είναι ενσωματωμένα στα φαίρινγκ, ενώ όσο απίστευτο και αν ακούγεται, ο Golubchikov μας διαβεβαιώνει ότι η θέση οδήγησης είναι αναλλοίωτη και παραμένει ίδια με αυτή του R9T.

Η δήλωση είναι προκλητική από μόνη της, αν αναλογιστούμε πως η μοτοσυκλέτα έχει clip-ons αντί για το κανονικό τιμόνι της R9T, διαφορετική σέλα και διαφορετικό υποπλαίσιο - κοινώς τρία απ’ τα βασικά σημεία που καθορίζουν την εργονομία! Όσοι έχουν μελετήσει μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια της R9T θα είναι εύκολο να εντοπίσουν ότι τα μαρσπιέ δεν έχουν αντικατασταθεί, ενώ δεν έχουν αλλάξει θέση - μόνο χρώμα.

Άλλο ένα απ’ τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της μοτοσυκλέτας και ταυτόχρονα αυτό που αποτέλεσε τη μεγαλύτερη πρόκληση για τον Golubchikov, ήταν οι αναρτήσεις. Όπως είπαμε ο στόχος ήταν να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που θα μπορεί να κυκλοφορεί κανονικά στο δρόμο – εξ ου και η βάση για πινακίδα – και να μην μεταφέρεται απλώς απ’ τη μια έκθεση στην άλλη με trailer. Το πιρούνι και το αμορτισέρ έχουν περάσει απ’ το χειρουργικό τραπέζι, ώστε να εγκατασταθεί στο εσωτερικό τους ένα χειροποίητο κύκλωμα αέρα, το οποίο αυξομειώνει τη διαδρομή τους και ελέγχεται από δύο διακόπτες.

 

Δημοσιεύτηκε από Дима Голубчиков στις Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020

 

Μάλιστα, όταν οι αναρτήσεις έχουν τη μικρότερη δυνατή διαδρομή η καρίνα παίρνει το ρόλο του σταντ καθώς έχει καταργηθεί αυτό που είχε. Ωστόσο, μέχρι ο Golubchikov να δημιουργήσει το κύκλωμα αέρα, πέρασε πολλές φορές απ’ το μυαλό του να τα παρατήσει και να μην προχωρήσει στη μετατροπή των αναρτήσεων, όμως το αποτέλεσμα τον δικαίωσε και αναφέρει πως λειτουργεί τέλεια.

Από την αλλαγή θέσης των διακοπτών μέχρι την προσθήκη των νέων φωτιστικών σωμάτων αλλά και της εγκατάστασης τους κυκλώματος αέρα στις αναρτήσεις, ο Golubchikov είχε μπει για τα καλά στο μονόδρομο του να κατασκευαστεί μια καινούργια καλωδίωση. Μάλιστα, φρόντισε να την εξοπλίσει και με θύρα USB μέσα στο χώρο του μονόσελου, για όσους θέλουν να φορτίσουν το κινητό τους. Τα clip-ons, η αντλία του φρένου και οι μανέτες είναι φυσικά χειροποίητα, ώστε απ’ το τιμόνι να απορρέει μια κλασσική αύρα.

Οι ζάντες αλουμινίου είναι 18 ιντσών και είναι και αυτές μια πονεμένη ιστορία, καθώς για να θυμίζουν τη φτερωτή απ’ τις τουρμπίνες των αεροσκαφών, χρειάστηκε περίπου μισή ώρα για το φινίρισμα της κάθε πλευράς της ακτίνας…. Όμως το αποτέλεσμα είναι πέρα για πέρα εντυπωσιακό. Τα καπάκια του συστήματος της τροφοδοσίας ήταν πιο εύκολα να δημιουργηθούν, αφού σχεδιάστηκαν στον υπολογιστή και έπειτα εκτυπώθηκαν σε 3D printer.

Το σύστημα εξαγωγής δεν φαίνεται καθόλου παρά μόνο λίγα εκατοστά απ’ την εξαγωγή της κεφαλής μέχρι οι σωλήνες του να κρυφτούν πίσω απ’ τα φαίρινγκ χωρίς να αναδεικνύονται πλήρως οι κολλήσεις της Zillers Garage, ενώ καταλήγουν σε ένα τελικό στην αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας.

Μπορεί οι δυσκολίες με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπος ο παγκόσμιος πρωταθλητής του AMD να ήταν πάρα πολλές, όμως το αποτέλεσμα έχει όλα τα φόντα να φτάσει στην κορυφή αν συμμετάσχει σε έναν αντίστοιχο διαγωνισμό.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες