BMW Vision E³ Way

Υπερυψωμένοι δρόμοι για τα ηλεκτρικά!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/11/2017

Η BMW έχει γίνει συνώνυμο της αναζήτησης εναλλακτικών λύσεων σε όλους τομείς, με ριζοσπαστικές προτάσεις και ματιές στο μέλλον που οραματίζονται οι άνθρωποί της από το σήμερα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο τομέας "Έρευνα, Νέες Τεχνολογίες, Καινοτομίες" του BMW Group, το εξειδικευμένο κέντρο που ασχολείται με την αντιμετώπιση όλων των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η συμβατική φιλοσοφία της μετακίνησης, είναι ένα από τα πιο δραστήρια τμήματα της εταιρείας. Τα Γραφεία Τεχνολογίας του BMW Group σε Mountain View (Καλιφόρνια), Σαγκάη, Τόκιο και Σεούλ παρέχουν άμεση επαφή με τα διεθνή τεχνολογικά κέντρα, ενώ μία κεντρική υπηρεσία για τον εντοπισμό τάσεων και νέων τεχνολογιών αντιπαραβάλλει και συμπληρώνει τις πληροφορίες από τον πραγματικό κόσμο. Μόλις αναγνωριστούν οι προκλήσεις και ανάγκες, διοχετεύονται σε συγκεκριμένα, ερευνητικά projects.


Μια τέτοια πρόκληση που διαγνώστηκε πρόσφατα, είναι το πρόβλημα της βιώσιμης μετακίνησης που αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις στα αστικά κέντρα και στα προάστεια. Η αστικοποίηση είναι ένα σύγχρονο φαινόμενο που εξαπλώνεται ραγδαία σε όλο τον κόσμο, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνωστίζονται στις πόλεις, με αποτέλεσμα οι συμβατικές λύσεις της μετακίνησης και τα τοπικά δημόσια μέσα μεταφοράς να φτάνουν στα όρια των δυνατοτήτων τους. Αποτέλεσμα, η κυκλοφοριακή συμφόρηση και τα υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, που έχουν δραματικές συνέπειες στην ποιότητα ζωής των κατοίκων.
O Dr. Gerd Schuster, Ανώτερος Αντιπρόεδρος Έρευνας, Νέων Τεχνολογιών και Καινοτομιών, δίνει το στίγμα της λύσης που προτείνει η BMW, λέγοντας πως "στόχος μας είναι να συνδέσουμε τη βιώσιμη και αποδοτική μετακίνηση με μία υψηλή ποιότητα ζωής στις πόλεις. Χρησιμοποιούμε νέες τεχνολογίες και την εφευρετικότητά μας για να δημιουργούμε νέες φιλοσοφίες όπως το BMW Vision E³ Way".

Πρόκειται για το προϊόν εξέλιξης του Γραφείου Τεχνολογίας του BMW Group στην Σαγκάη, το οποίο ενσαρκώνει μια καινοτόμα φιλοσοφία μετακίνησης που βασίζεται σε μία φιλοσοφία υπερυψωμένου δρόμου, για ηλεκτρικά δίτροχα οχήματα που συνδέει τους βασικούς κυκλοφοριακούς κόμβους στα προάστεια. Τα τρία "E" συμβολίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας "elevated" (υπερυψωμένος), "electric" (ηλεκτρικός) και "efficient" (αποδοτικός). Η χρήση τέτοιων δρόμων προσβλέπει στο να δημιουργηθεί πρόσθετη "κυκλοφοριακή χωρητικότητα" και θα προορίζεται αποκλειστικά για οχήματα μηδενικών ρύπων. Η κατασκευή του σύμφωνα με την μελέτη είναι απλή και αρθρωτή, πράγμα που σημαίνει χαμηλό κόστος, και θα προσφέρει μία ταχεία, άμεση σύνδεση μεταξύ κύριων κυκλοφοριακών κόμβων, που τον καθιστά ιδανική εναλλακτική λύση για καθημερινές μετακινήσεις απόστασης έως 15 χιλιομέτρων, μειώνοντας σημαντικά και τον χρόνο μετακίνησης.
"Το BMW Vision E³ Way ανοίγει νέους ορίζοντες στις μετακινήσεις σε πυκνοκατοικημένα προάστια, καθώς είναι αποδοτικό, πρακτικό και ασφαλές. Ουσιαστικά, δημιουργεί πρόσθετο χώρο για να κινούνται τα δίτροχα μηδενικών ρύπων", εξηγεί ο Dr. Markus Seidel, Διευθυντής του Γραφείου Τεχνολογίας του BMW Group στην Κίνα. "Στην Κίνα, πάνω από ένα δισεκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν σε πόλεις μέχρι το 2050. Η χώρα θα γίνει το παγκόσμιο εκκολαπτήριο πολυάριθμων καινοτομιών μετακίνησης όπως το BMW Vision E³ Way", προσθέτει ο Seidel, "Στο κάτω-κάτω πουθενά αλλού δεν υπάρχει τόσο επείγουσα ανάγκη για δράση".


Ένα σύστημα από ράμπες και υδρορροές θα συνδέει το Vision E³ Way με το συμβατικό οδικό δίκτυο, με υπόγειους σταθμούς, αλλά και με εμπορικά κέντρα. Επίσης, το γεγονός ότι θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από ηλεκτρικά δίτροχα οχήματα, σημαίνει ότι αποκλείονται συγκρούσεις με άλλα οχήματα, ενώ ο κίνδυνος γενικότερα των ατυχημάτων μειώνεται περισσότερο, χάρη στο αυτόματο όριο ταχύτητας των 25km/h. Επιπλέον, θα υπάρχει η δυνατότητα σε όσους δεν διαθέτουν ηλεκτρικό όχημα να χρησιμοποιούν τους δρόμους μέσω ενός συστήματος που θα διαθέτει ενοικιαζόμενα οχήματα σε κάθε σημείο πρόσβασης. Ο υπερυψωμένος δρόμος θα είναι σε μεγάλο βαθμό καλυμμένος, εξασφαλίζοντας προστασία από τη βροχή και τη ζέστη αλλά και επαρκή εξαερισμό. Ένα σύστημα ψύξης με καθαρό βρόχινο νερό θα δημιουργεί ευχάριστες θερμοκρασίες, ενώ αυτό μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται και για τον καθαρισμό του δρόμου τη νύχτα.
Αν μη τι άλλο, πρόκειται για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λύση, η οποία χάρη στην προσαρμοστικότητα που χαρακτηρίζει την κατασκευή της μπορεί να εφαρμοσθεί σε πολλές μεγάλες πόλεις ανά τον κόσμο που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα κυκλοφοριακής συμφόρησης.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.