BMW Vision E³ Way

Υπερυψωμένοι δρόμοι για τα ηλεκτρικά!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/11/2017

Η BMW έχει γίνει συνώνυμο της αναζήτησης εναλλακτικών λύσεων σε όλους τομείς, με ριζοσπαστικές προτάσεις και ματιές στο μέλλον που οραματίζονται οι άνθρωποί της από το σήμερα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο τομέας "Έρευνα, Νέες Τεχνολογίες, Καινοτομίες" του BMW Group, το εξειδικευμένο κέντρο που ασχολείται με την αντιμετώπιση όλων των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η συμβατική φιλοσοφία της μετακίνησης, είναι ένα από τα πιο δραστήρια τμήματα της εταιρείας. Τα Γραφεία Τεχνολογίας του BMW Group σε Mountain View (Καλιφόρνια), Σαγκάη, Τόκιο και Σεούλ παρέχουν άμεση επαφή με τα διεθνή τεχνολογικά κέντρα, ενώ μία κεντρική υπηρεσία για τον εντοπισμό τάσεων και νέων τεχνολογιών αντιπαραβάλλει και συμπληρώνει τις πληροφορίες από τον πραγματικό κόσμο. Μόλις αναγνωριστούν οι προκλήσεις και ανάγκες, διοχετεύονται σε συγκεκριμένα, ερευνητικά projects.


Μια τέτοια πρόκληση που διαγνώστηκε πρόσφατα, είναι το πρόβλημα της βιώσιμης μετακίνησης που αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις στα αστικά κέντρα και στα προάστεια. Η αστικοποίηση είναι ένα σύγχρονο φαινόμενο που εξαπλώνεται ραγδαία σε όλο τον κόσμο, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνωστίζονται στις πόλεις, με αποτέλεσμα οι συμβατικές λύσεις της μετακίνησης και τα τοπικά δημόσια μέσα μεταφοράς να φτάνουν στα όρια των δυνατοτήτων τους. Αποτέλεσμα, η κυκλοφοριακή συμφόρηση και τα υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, που έχουν δραματικές συνέπειες στην ποιότητα ζωής των κατοίκων.
O Dr. Gerd Schuster, Ανώτερος Αντιπρόεδρος Έρευνας, Νέων Τεχνολογιών και Καινοτομιών, δίνει το στίγμα της λύσης που προτείνει η BMW, λέγοντας πως "στόχος μας είναι να συνδέσουμε τη βιώσιμη και αποδοτική μετακίνηση με μία υψηλή ποιότητα ζωής στις πόλεις. Χρησιμοποιούμε νέες τεχνολογίες και την εφευρετικότητά μας για να δημιουργούμε νέες φιλοσοφίες όπως το BMW Vision E³ Way".

Πρόκειται για το προϊόν εξέλιξης του Γραφείου Τεχνολογίας του BMW Group στην Σαγκάη, το οποίο ενσαρκώνει μια καινοτόμα φιλοσοφία μετακίνησης που βασίζεται σε μία φιλοσοφία υπερυψωμένου δρόμου, για ηλεκτρικά δίτροχα οχήματα που συνδέει τους βασικούς κυκλοφοριακούς κόμβους στα προάστεια. Τα τρία "E" συμβολίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας "elevated" (υπερυψωμένος), "electric" (ηλεκτρικός) και "efficient" (αποδοτικός). Η χρήση τέτοιων δρόμων προσβλέπει στο να δημιουργηθεί πρόσθετη "κυκλοφοριακή χωρητικότητα" και θα προορίζεται αποκλειστικά για οχήματα μηδενικών ρύπων. Η κατασκευή του σύμφωνα με την μελέτη είναι απλή και αρθρωτή, πράγμα που σημαίνει χαμηλό κόστος, και θα προσφέρει μία ταχεία, άμεση σύνδεση μεταξύ κύριων κυκλοφοριακών κόμβων, που τον καθιστά ιδανική εναλλακτική λύση για καθημερινές μετακινήσεις απόστασης έως 15 χιλιομέτρων, μειώνοντας σημαντικά και τον χρόνο μετακίνησης.
"Το BMW Vision E³ Way ανοίγει νέους ορίζοντες στις μετακινήσεις σε πυκνοκατοικημένα προάστια, καθώς είναι αποδοτικό, πρακτικό και ασφαλές. Ουσιαστικά, δημιουργεί πρόσθετο χώρο για να κινούνται τα δίτροχα μηδενικών ρύπων", εξηγεί ο Dr. Markus Seidel, Διευθυντής του Γραφείου Τεχνολογίας του BMW Group στην Κίνα. "Στην Κίνα, πάνω από ένα δισεκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν σε πόλεις μέχρι το 2050. Η χώρα θα γίνει το παγκόσμιο εκκολαπτήριο πολυάριθμων καινοτομιών μετακίνησης όπως το BMW Vision E³ Way", προσθέτει ο Seidel, "Στο κάτω-κάτω πουθενά αλλού δεν υπάρχει τόσο επείγουσα ανάγκη για δράση".


Ένα σύστημα από ράμπες και υδρορροές θα συνδέει το Vision E³ Way με το συμβατικό οδικό δίκτυο, με υπόγειους σταθμούς, αλλά και με εμπορικά κέντρα. Επίσης, το γεγονός ότι θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από ηλεκτρικά δίτροχα οχήματα, σημαίνει ότι αποκλείονται συγκρούσεις με άλλα οχήματα, ενώ ο κίνδυνος γενικότερα των ατυχημάτων μειώνεται περισσότερο, χάρη στο αυτόματο όριο ταχύτητας των 25km/h. Επιπλέον, θα υπάρχει η δυνατότητα σε όσους δεν διαθέτουν ηλεκτρικό όχημα να χρησιμοποιούν τους δρόμους μέσω ενός συστήματος που θα διαθέτει ενοικιαζόμενα οχήματα σε κάθε σημείο πρόσβασης. Ο υπερυψωμένος δρόμος θα είναι σε μεγάλο βαθμό καλυμμένος, εξασφαλίζοντας προστασία από τη βροχή και τη ζέστη αλλά και επαρκή εξαερισμό. Ένα σύστημα ψύξης με καθαρό βρόχινο νερό θα δημιουργεί ευχάριστες θερμοκρασίες, ενώ αυτό μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται και για τον καθαρισμό του δρόμου τη νύχτα.
Αν μη τι άλλο, πρόκειται για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λύση, η οποία χάρη στην προσαρμοστικότητα που χαρακτηρίζει την κατασκευή της μπορεί να εφαρμοσθεί σε πολλές μεγάλες πόλεις ανά τον κόσμο που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα κυκλοφοριακής συμφόρησης.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»